Bu ayet için henüz karşılaştırmalı AI analizi üretilmedi. Aşağıda müfessirlerin bu ayetle ilgili ham Arapça metinleri (varsa çevirisiyle) gösteriliyor.
Tefsirler
Ham tefsir metni — henüz yapay zekâ özeti/karşılaştırması yok, doğrudan kaynak metin
Taberî9-10. yy
Yüce Allah şöyle buyuruyor: (O) helaki çağırarak bağıracak; bu da "Vay helakim! Vay başıma gelene!" demesidir. Bu, onların "Falanca hasretini çağırdı" sözlerindendir; "Vâ lehfâh!" dediğinde (böyle denir). Bizim dediğimize benzer şekilde te'vil ehli de söylemiştir. "Sübûr"un manasını şahitleriyle ve hakkındaki rivayetlerle daha önce zikretmiştik. Dahhâk bu ayet hakkında: "Helaki çağırır" dedi. (10–15. ayetler hakkındaki genel açıklama:) Ey insanlar, o gün sizden kitabı sırtının arkasından verilen kimse, sağ eli boynuna, sol eli sırtının arkasına konarak kitabını sırtının arkasından sol eliyle alır; bu yüzden Allah onları bazen kitaplarının sol ellerine, bazen sırtlarının arkasından verildiği şeklinde nitelemiştir.
PageEndV24P240 يقول تعالى ذكره: وأما من أعطي كتابه منكم أيها الناس يومئذ وراء ظهره، وذلك أن جعل يده اليمنى إلى عنقه، وجعل الشمال من يديه وراء ظهره، فيتناول كتابه بشماله من وراء ظهره، ولذلك وصفهم جل ثناؤه أحيانا، أنهم يؤتون كتبهم بشمائلهم، وأحيانا أنهم يؤتونها من وراء ظهورهم وبنحو الذي قلنا في ذلك أهل التأويل ذكر من قال ذلك: حدثني محمد بن عمر، قال: ثنا أبو عاصم، قال: ثنا عيسى، وحدثني الحارث، قال: ثنا الحسن، قال: ثنا ورقاء، جميعا عن ابن أبي نجيح، عن مجاهد، قوله: يقول: فسوف ينادي بالهلاك، وهو أن يقول: واثبوراه، واويلاه، وهو من قولهم: دعا فلان لهفه: إذا قال: والهفاه وبنحو الذي قلنا في ذلك قال أهل التأويل وقد ذكرنا معنى الثبور فيما مضى بشواهده، وما فيه من الرواية حدثت عن الحسين، قال: سمعت أبا معاذ، يقول: ثنا عبيد، قال: سمعت الضحاك، يقول في قوله: قال: يدعو بالهلاك وقوله:
Zemahşerî12. yy
(Yok olmayı çağıracak:) "Vay helakim!" der; "sübûr" helaktir. (12. ayet hakkında:) "Ve yusallâ sa'îran" diye de okunmuştur; "ve tasliyetü cahîm" (Vâkıa 94) sözü gibi. "Ve yuslâ" ise yâ harfinin ötresi ve şeddesiz olarak (okunmuştur); "ve nuslihî cehennem" (Nisâ 115) sözü gibi. (13. ayet hakkında:) "Fî ehlihî": onların arasında ya da onlarla birlikte; yani hepsinin sevinçli olmaları üzere. Kastedilen şudur: O, dünyada, ahiret işi kendilerini ilgilendirmeyen ve sonuçları düşünmeyen facirlerin âdeti üzere, refah içinde, şımarık ve neşeliydi; salihlerin ve takva sahiplerinin âdeti üzere kederli, hüzünlü ve düşünceli değildi. Allah onlardan (müminlerden şu sözü) nakletmiştir: (Biz daha önce ailemiz arasında korku içindeydik.)
( النساء : 115 ) ، { فى أهله } فيما بين ظهرانيهم : أو معهم ، على أنهم كانوا جميعا مسرورين ، يعني أنه كان في الدنيا مترفا بطرا مستبشرا كعادة الفجار الذين لا يهمهم أمر الآخرة ولا يفكرون في العواقب . ولم يكن كئيبا حزينا متفكرا كعادة الصلحاء والمتقين وحكاية الله عنهم يقول : يا ثبوراه . والثبور : الهلاك . وقرىء ( ويصلى سعيرا ) كقوله : ( الواقعة : 94 ) ، ويصلى : بضم الياء والتخفيف ، كقوله :
Fahreddin er-Râzî12-13. yy
Bil ki "sübûr" helaktir. Mana şudur: Kitabı sağ eli dışından verildiğinde ateş ehlinden olduğunu anlar ve "Vay helakim!" der. Ferrâ dedi ki: Araplar biri "Vâ lehfâh!" (vah hasretim) dediğinde "Falanca hasretini çağırıyor" derler. Kaffâl'in zikrettiği başka bir görüş daha vardır: "Sübûr", bir şeye "müsâbere"den, yani ona devam etmekten türemiştir; ahiretin helakine sübûr denmesi, zail olmayan, kalıcı (lâzım) olmasındandır. Nitekim şöyle buyrulmuştur: "(Onun azabı) gerçekten kalıcı bir felakettir (garâm)" (Furkân 65). "Garâm"ın aslı da bağlılık ve tutkunluktur.
فاعلم أن الثبور هو الهلاك ، والمعنى أنه لما أوتي كتابه من غير يمينه علم أنه من أهل النار فيقول : واثبوراه ، قال الفراء : العرب تقول فلان يدعوا لهفه ، إذا قال : والهفاه ، وفيه وجه آخر ذكره القفال ، فقال : الثبور مشتق من المثابرة على شيء ، وهي المواظبة عليه فسمي هلاك الآخرة ثبور لأنه لازم لا يزول ، كما قال : . > 7 @QB@ < الإنشقاق : ( 11 ) فسوف يدعو ثبورا > أما قوله ( الفرقان : 65 ) وأصل الغرام اللزوم والولوع . ! 7 <
Kurtubî13. yy
أي بالهلاك فيقول : يا ويلاه يا ثبوراه
Beydâvî13. yy
Kitabı arkasından verilen kimse ise (10) yok olmayı çağıracak (11) ve çılgın aleve girecektir (12). "Kitabı arkasından verilen kimse": Yani kitabı sırtının arkasından sol eline verilir. Sağ eli boynuna bağlanır, sol eli de sırtının arkasına konur, denmiştir. "Yok olmayı çağıracak": helaki temenni eder ve "Vay helakim!" der; "sübûr" helaktir. "Ve çılgın aleve girecektir": Hicazlı iki kıraat imamı ile Şamlı (İbn Âmir) "ve yusallâ" diye okumuştur; "ve tasliyetü cahîm" (Vâkıa 94) sözünden dolayı. "Ve yuslâ" diye de okunmuştur; "ve nuslihî cehennem" (Nisâ 115) sözünden dolayı.
وأما من أوتي كتابه وراء ظهره (10) فسوف يدعوا ثبورا (11) ويصلى سعيرا (12) وأما من أوتي كتابه وراء ظهره أي يؤتى كتابه بشماله من وراء ظهره. قيل تغل يمناه إلى عنقه وتجعل يسراه وراء ظهره. فسوف يدعوا ثبورا يتمنى الثبور ويقول يا ثبوراه وهو الهلاك. ويصلى سعيرا وقرأ الحجازيان والشامي ويصلى لقوله: وتصلية جحيم وقرئ «ويصلى» لقوله: ونصليه جهنم.