Taberî'ye göre 'lâ raybe fîh' ifadesi 'onda hiç şüphe yoktur' anlamına gelir ve buradaki zamir Kitab'a (Kur'an) râcidir; yani bu Kitab'ın Allah katından olduğunda şüphe olmadığı anlatılmaktadır. 'Hüden' kelimesi ise 'dalâletten hidayet' veya 'müttakiler için nur' anlamında olup, Kur'an'ın sadece müttakiler için hidayet ve nur olarak tahsis edilmesinin, onun aynı zamanda kâfirler için de bir huccet, kalplerinde vakr ve gözlerinde körlük sebebi olmasıyla açıklandığını belirtir. Ayrıca metinde Yahudi bilginlerinin (Huyey b. Ahtab ve arkadaşlarının) huruf-u mukattaanın ebced değerleriyle Peygamber'in ümmetinin ömrünü hesaplamaya çalıştıklarına dair bir kıssa nakledilmektedir.

يعني بقوله، لا شك فيه، وبقوله: أن قد كان ثم لحيم يعني قتيلا، يقال، قد لحم إذا قتل. والهاء التي في فيه. عائدة على الكتاب، كأنه قال: لا شك في ذلك الكتاب أنه من عند الله هدى للمتقين

Zemahşerî'ye göre âyetteki 'lâ raybe fîh' ifadesi bir itiraz cümlesi (i'tirâz) olup, mahalden bağımsızdır; buradaki zamir cümlenin muhtevasına, yani Kur'an'ın Rabbü'l-âlemîn'den indirilmiş olması hususuna râcidir. Kâfirlerin 'onu uydurdu' sözü ise ya inatla söylenmiş bir iddia ya da düşünmeden başkalarından duyduğu için tekrar eden cahilin sözüdür ve bu da yine mahalsiz bir itiraz cümlesidir. Ayrıca 'ferîkun' kelimesinin ref' ve nasb ile okunuşlarına dair kıraat farkı da açıklanmıştır.

والضمير في { فيه } راجع إلى مضمون الجملة ، كأنه قيل : لا ريب في ذلك ، أي في كونه منزلا من رب العالمين

Bu müfessire göre 'lâ raybe fîhi' ifadesindeki nefy, cins (mahiyet) nefyidir; bu da bütün fertlerin nefyini gerektirir, dolayısıyla kitapta hiçbir şüphe türünün bulunmadığı anlaşılır. Ayrıca 'hüden' ile Kitab'ın bizzat hidayet olduğu belirtilir ki bu, Kur'an'ın nur ve hüda olarak tekrarlanan vasfına daha uygundur. Metin ayrıca kelamın diziliş sırasının (tehaddi, kemal, şek nefyi, hidayet) belagat açısından incelikli bir tertip olduğunu vurgular.

واعلم أن القراءة المشهورة توجب ارتفاع الريب بالكلية ، والدليل عليه أن قوله : { لا ريب } نفي لماهية الريب ونفي الماهية يقتضي نفي كل فرد من أفراد الماهية

Kurtubî'ye göre 'zâlike'nin (ذلك) işaret ettiği şey konusunda görüş ayrılığı vardır; bazıları bunun 'hâzâ' (bu) anlamında kullanıldığını, yani Kur'an'a işaret ettiğini söylerken, bazıları lafzın kendi hakiki anlamında kalıp gaib bir şeye işaret ettiğini ve bu gaib şeyin ne olduğu konusunda on kadar görüş bulunduğunu belirtir. Bu görüşler arasında levh-i mahfuzdaki yazgı kitabı, Allah'ın kendi nefsi üzerine yazdığı rahmet kitabı, daha önce Mekke'de vaad edilen kitap, ya da Tevrat ve İncil'e işaret gibi ihtimaller sayılmıştır. Ayrıca 'hüden' kelimesinin 'irşad ve beyan' anlamına geldiği, hidayetin de delalet hidayeti ile tevfik/kalbe iman yaratma hidayeti olmak üzere iki türlü olduğu açıklanmıştır.

وقيل : هو على بابه أشارة إلى غائب وأختلف في ذلك الغائب على أقوال عشرة فقيل ذلك الكتاب أي الكتاب الذي كتبت على الخلائق بالسعادة والشقاوة والأجل والرزق لا ريب فيه أي لا مبدل له

İbn Kesîr, hurûf-ı mukattaa (elif-lâm-mîm) ile ilgili olarak Yahudilerin ebced hesabıyla İslam ümmetinin ömrünü hesaplamaya çalıştıklarına dair bir kıssa nakleder; Huyey b. Ahtab ve arkadaşları harflerin sayısal değerlerini toplayarak farklı sonuçlara ulaşmış ve kafaları karışmıştır. Ayrıca 'zâlike'nin işaret ismi olarak 'hâzâ' (bu) anlamında kullanıldığını, Arapların bu iki işaret ismini birbirinin yerine kullanabildiğini belirtir. Son olarak 'hüden li'l-müttakîn' ifadesindeki hidayetin müttakilere tahsis edilmesini çeşitli müfessirlerin görüşleriyle açıklar.

قالوا لقد بعث الله قبلك أنبياء ما نعلمه بين لنبي منهم ما مدة ملكه وما أجل أمته غيرك فقام حيي بن أخطب وأقبل على من كان معه فقال لهم الألف واحدة واللام ثلاثون والميم أربعون فهذه إحدى وسبعون سنة أفتدخلون في دين نبي إنما مدة ملكه وأجل أمته إحدى وسبعون سنة

Beydâvî'ye göre 'ذلك الكتاب' ifadesindeki 'ذلك' işareti hurûf-ı mukattaaya, sûreye ya da Kur'ân'a dönebilir; 'lâ raybe fîh' ifadesi ise kitabın hiç kimsenin şüphe etmediği anlamına gelmez, aksine delilinin açıklığı sebebiyle sahih nazar sonrası akıl sahibinin şüphe etmemesi gerektiği anlamına gelir. 'Hüden li'l-müttakîn' ifadesi ise Kur'ân'ın hidayetinin genel olmakla birlikte ondan asıl faydalanan ve onunla hidayete erenlerin müttakiler olduğunu, takvanın da üç mertebesi bulunduğunu (şirkten teberri, günahlardan kaçınma, kalbi Hak'tan alıkoyan şeylerden tenzih) belirtir.

لا ريب فيه معناه أنه لوضوحه وسطوع برهانه بحيث لا يرتاب العاقل بعد النظر الصحيح في كونه وحيا بالغا حد الإعجاز، لا أن أحدا لا يرتاب فيه