Taberî bu ayeti, garânik kıssasıyla ilişkilendiren rivayetleri aktardıktan sonra 'temenna' kelimesinin tefsirinde farklı görüşleri nakleder. Kendisi 'temenna'nın 'tilâvet ve kıraat' anlamına geldiği görüşünü tercih eder; yani Peygamber okuduğunda/tilavet ettiğinde şeytanın bu okuyuşa bir şey karıştırdığı, Allah'ın da bunu neshedip iptal ederek ayetlerini muhkem kıldığı yönünde bir okuma sunar. Bu görüşe göre ayetin anlamı, Allah'ın kendinden önce gönderdiği hiçbir resul veya nebinin, kitabı tilavet ettiğinde veya konuştuğunda şeytanın onun okuyuşuna/sözüne bir şey katmadığı vakit olmadığıdır.

وهذا القول أشبه بتأويل الكلام، بدلالة قوله: على ذلك؛ لأن الآيات التي أخبر الله جل ثناؤه أنه يحكمها، لا شك أنها آيات تنزيله، فمعلوم أن الذي ألقى فيه الشيطان هو ما أخبر الله تعالى ذكره أنه نسخ ذلك منه وأبطله ثم أحكمه بنسخه ذلك منه

Zemahşerî bu pasajda birkaç ayrı konuyu ele alır: 'temenna' fiilinin manasını (arzu etmek veya okumak) tartışır, meşhur 'Garanik/Şeytan'ın Ayetleri' rivayetini nakleder ve bunun Peygamber'in dilinin sehven sürçmesiyle vahye şeytanın müdahale ettirilmesi şeklinde bir imtihan olduğunu belirtir, ardından bu olayın Peygamber ve önceki nebiler için Allah'ın bir sınama vesilesi olduğunu açıklar. Ayrıca nebi ile resul arasındaki farkı hadisle destekleyerek izah eder ve ayetin iniş sebebini Peygamber'in kavminin imana gelmesi için duyduğu şiddetli arzuyla ilişkilendirir.

فسبق لسانه على سبيل السهو والغلط إلى أن قال : تلك الغرانيق العلى ، وإن شفاعتهن لترتجى . وروي : الغرانقة ، ولم يفطن له حتى أدركته العصمة فتنبه عليه ، وقيل : نبهه جبريل عليه السلام

Bu metin öncelikle nebi-resul ayrımını dil ve rivayet açısından tartışır; ardından ayetin nüzul sebebi olarak 'garanik' kıssasını aktarır: Peygamber'in kavminin imana yaklaşmasını arzulaması üzerine Necm suresini okurken şeytanın diline bir ifadeyi sehven karıştırdığı, bunun müşrikleri sevindirdiği, sonra Cebrail'in onu uyardığı ve Allah'ın bu ayetle onu teselli ettiği nakledilir. Beydâvî bu rivayetin muhakkikler nezdinde reddedildiğini, sahih olsa bile imanda sebat edenle tereddüt edeni ayırt eden bir imtihan olacağını belirtir; ayrıca 'temenna' kelimesinin 'kıraat etti' anlamına geldiği alternatif görüşü de aktarır.

وهو مردود عند المحققين وإن صح فابتلاء يتميز به الثابت على الإيمان عن المتزلزل فيه

Bu müfessire göre âyette geçen 'nesh' kelimesi, dilsel anlamda 'izale/ibtal' (giderme, hükümsüz kılma) manasındadır; ahkâmda kullanılan şer'î nesih değildir. Ayrıca istisna üslubuna daha uygun olması sebebiyle âyetteki ilgili ifadenin 'kırâat' ile yorumlanması tercih edilmektedir, çünkü bu durumda istisnanın metinle bağlantısı daha tutarlı olmaktadır.

أي يزيله ويبطله ، والأصل في الكلام الحقيقة

İbn Kesîr, neshin dilde izale ve ref' (giderme, kaldırma) anlamına geldiğini belirtir; garanik kıssasıyla ilgili rivayetlerin çoğunun mürsel ve munkatı olduğunu vurgular ve Peygamber'in ismet sıfatıyla bu olayın bağdaştırılması konusunda müfessirlerin çeşitli cevaplar verdiğini aktarır. İbn Cerîr'in tercih ettiği görüşe göre 'temenna' kelimesi 'tilavet etti' anlamındadır.

وكلها مرسلات ومنقطعات والله أعلم