Bu metinde Taberî, üç talak sonrası kadının önceki kocasına helal olabilmesi için gerekli olan yeni nikahın hem sözleşme (akd) hem de cinsel birleşme (cima) anlamını içerdiğini aktarıyor. Aynı zamanda 'hudûdullah'ın Allah'ın koyduğu sınırlar ve farzlar olduğunu, bunların aşılmaması gerektiğini belirtiyor. Ayrıca üçüncü talakın hükmü ile ilgili müfessirler arasındaki ihtilafı ve bu konuda gelen rivayetleri (İbn Abbas, Mücahid, Dahhak, Sedî) nakledip Hz. Aişe'den gelen 'Ukbe bin Amir' hadisiyle nikahın cima içermesi gerektiğini destekliyor.

فمعلوم أن تأويل قوله: نكاحا صحيحا، ثم يجامعها فيه، ثم يطلقها. فإن قال: فإن ذكر الجماع غير موجود في كتاب الله تعالى ذكره، فما الدلالة على أن معناه ما قلت؟ قيل: الدلالة على ذلك إجماع الأمة جميعا على أن ذلك معناه.

Zemahşerî'ye göre 'li kavmin ya'lemûn' ifadesi 'kur'ânen 'arabiyyen' ile 'fussilet âyâtühû' ifadelerine bağlanabilir, ancak öncesindeki ve sonrasındaki nitelemelerle aynı hizada bir sıfat olması, yani Kur'an'ın Arap bir topluluğa ait kılınması daha uygun görülmüştür. Bu okumaya göre 'yalemûn' ifadesi, kendilerine Arapça ve açık biçimde indirilen ayetleri anlayan, hiçbir şeyin kendilerine karışık gelmediği bir topluluğu tarif eder. Ayrıca 'beşîran ve nezîran' kıraatinin kitabın sıfatı olarak okunabileceği veya mahzuf bir mübtedanın haberi olabileceği de belirtilmiştir.

والأجود أن يكون صفة مثل ما قبله وما بعده ، أي قرآنا عربيا كائنا لقوم عرب ، لئلا يفرق بين الصلاة والصفات

Bu müfessire göre âyetteki 'tesrîh' üçüncü talakla eşanlamlı değildir; aksine ric'atı terk etmek anlamına gelir, böylece âyet ikinci talaktan sonraki tüm ihtimalleri (ric'at etme veya etmeme) kapsamış olur. Eğer tesrîh ayrı bir talak olarak yorumlansaydı, üç kısımdan biri dışarıda kalır ve talak lafzının tekrarı gerekirdi ki bu caiz görülmemiştir. Ayrıca Ebû Hanîfe'nin görüşüne temel oluşturan bu istidlal, tesrîhin talaktan sonra gelen ayrı bir fiil olduğunu ve talakın üçüncüsünün bizzat kastedilmediğini savunur.

أنا لو حملنا التسريح على ترك المراجعة كانت الآية متناولة لجميع الأحوال ، لأنه بعد الطلقة الثانية ، إما أن يراجعها وهو المراد بقوله : فكانت الآية مشتملة على بيان كل الأقسام ، أما لو جعلنا التسريح بالإحسان طلاقا آخر لزم ترك أحد الأقسام الثلاث ، ولزم التكرير في ذكر الطلاق وأنه غير جائز

Bu metinde Kurtubî, hul' (muhalaa) sonrasında kadının iddet içinde iken kocasının onu tekrar boşamasının hükmüne dair ihtilafı aktarır. Bir grup âlim (Said b. Müseyyeb, Şüreyh, Tavus, Nehaî, Zührî, Hakem, Hammad, Sevrî ve Ehl-i Re'y) iddet süresince talakın kadına geçerli olacağını söylerken, İbn Abbas, İbn Zübeyr, İkrime, Hasan, Şafiî, Ahmed, İshak ve Ebu Sevr gibi âlimler talakın geçerli olmayacağı görüşündedir. Malik ise ayrı bir ayrım yaparak, hul' anında üç talakla boşama şartı konmuşsa bunun geçerli olacağını, ancak araya sükût (kesinti) girmişse sonradan söylenen talakın hükümsüz kalacağını belirtir.

وقد اختلف العلماء في الطلاق بعد الخلع في العدة فقالت طائفة : إذا خالع الرجل زوجته ثم طلقها وهى في العدة لحقها الطلاق ما دامت في العدة كذلك قال سعيد بن المسيب وشريح وطاوس والنخعي والزهري والحكم وحماد والثوري وأصحاب الرأي وفيه قول ثان وهو أن الطلاق لا يلزمها

Bu metinde İbn Kesîr, hulʻ (kadının bedel ödeyerek ayrılması) konusunda iki görüşü nakleder: İbn Abbas, Osman ve İbn Ömer'den gelen görüşe göre hulʻ talak sayılmaz, bir fesihtir; ikinci görüşe göre ise hulʻ, aksine niyet edilmedikçe bâin bir talaktır. Ayrıca üçüncü talakla boşanan kadının eski kocasına dönebilmesi için ikinci kocayla gerçek bir nikah ve cinsel birleşme (vaty) gerçekleşmesi şartını, sahte/muhallil nikahının bu amaca hizmet etmeyeceğini açıklar. Metin ayrıca ikinci kocanın önceki talakları 'hedm' edip etmeyeceği hususunda mezhepler arası ihtilafı da zikreder.

وهذا الذي ذهب إليه ابن عباس رضي الله عنهما من أن الخلع ليس بطلاق وإنما هو فسخ هو رواية عن أمير المؤمنين عثمان بن عفان وابن عمر وهو قول طاوس وعكرمة

Beydâvî'ye göre iki talaktan sonra üçüncü kez boşanan kadının eski kocasına dönebilmesi için başka biriyle nikahlanması gerekir; bu nikahın sadece akitle değil fiili birleşmeyle gerçekleşmesi şarttır. Ayrıca hulu' (bedelli boşanma) bir talak türü sayılmıştır, çünkü kocanın iradesiyle gerçekleşen bir ayrılıktır. Tahlil şartıyla yapılan nikah çoğunluğa göre fasittir, Ebu Hanife ise mekruh sayarak caiz görmüştür.

فالآية مطلقة قيدتها السنة