Bu metinde Taberî, 'lağv' yeminin bilerek değil yanılarak veya kastetmeksizin edilen yemin olduğunu, bu tür yeminlerin Allah tarafından cezalandırılmadığını aktarır. Ayrıca 'aktettiğiniz yeminler' ifadesinin kalben azmedilip kesin karar verilen yeminler anlamına geldiğini, kasıtsız laf sürçmesi yeminlerin bunun dışında kaldığını nakleder. Keffaret olarak verilecek giyeceğin miktarı ve niteliği hakkında da sahabe ve tabiinden farklı rivayetler sıralanır (bir elbise, iki elbise, aba ve sarık gibi).

واللغو من اليمين هي التي تكفر، لا يؤاخذ الله بها، ولكن من أقام على تحريم ما أحل الله له ولم يتحول عنه ولم يكفر عن يمينه، فتلك التي يؤاخذ بها

Bu metinde Râzî, ayetin yemin azlığını teşvik ettiğini, çünkü yemini çoğaltmanın dilde alışkanlığa dönüşerek yeminin kalpteki ağırlığını yitirmesine ve yalan yeminlere kapı açmasına yol açtığını belirtir. Ayrıca Allah'a saygının kemali, O'nun adının dünyevi maksatlarla anılmaktan yüce tutulmasını gerektirir. Bunun yanında ayetten hareketle yemin kefaretinde üç şeyden birinin (yedirmek, giydirmek, köle azad etmek) muhayyer olarak vacip olduğu, bunlara güç yetirilemezse orucun devreye girdiği fıkhi olarak çıkarılır.

والحكمة في الأمر بتقليل الأيمان أن من حلف في كل قليل وكثير بالله انطلق لسانه بذلك ولا يبقى لليمين في قلبه وقع ، فلا يؤمن إقدامه على اليمين الكاذبة ، فيختل ما هو الغرض الأصلي في اليمين

Kurtubî bu bölümde yemin keffâretiyle ilgili birçok fıkhî meseleyi ele alır: 'akd' kelimesinin dil tahlili, keffâretin yeminin bozulmasından önce mi sonra mı gerekli olduğu, keffâret çeşitleri arasında tercih (ıtâm, kisve, itâk, oruç) ve bunların şartları, ayrıca 'evsat' kelimesinin anlamı ve İbn Abbas rivayetiyle bağlantısı detaylı olarak işlenir. Mâlikî, Şâfiî ve Hanefî mezheplerinin bu konudaki görüşleri karşılaştırmalı olarak sunulur.

فاليمين المنعقدة منفعلة من العقد وهي عقد القلب في المستقبل ألا يفعل ففعل أو ليفعلن فلا يفعل كما تقدم فهذه التي يحلها الاستثناء والكفارة على ما يأتي

İbn Kesîr, yemin kefaretinde 'أوسط ما تطعمون أهليكم' ifadesinin, kişinin ailesine yedirdiği yemeğin orta/adil miktarı ve türü anlamına geldiğini nakleder; bazı selef alimlerinden ekmek-et, ekmek-yağ, ekmek-süt gibi örnekler ve on fakire yarım sa' buğday veya hurma verilmesi gibi farklı miktarlar zikreder. Ayrıca kefaret olarak giyecek verilmesinde de kıyafetin türü (gömlek, sarık, peştamal vs.) hakkındaki fıkhi görüş ayrılıklarını aktarır ve yeminin bozulmasının kefaretsiz bırakılmaması gerektiğini belirtir.

وقال آخرون يطعم كل واحد من العشرة نصف صاع من بر أو تمر ونحوهما فهذا قول عمر وعلي وعائشة ومجاهد والشعبي وسعيد بن جبير وإبراهيم النخعي

Beydâvî bu bölümde yemin keffâretinin şartları ve unsurlarını dilbilimsel ve fıkhi açıdan ele almaktadır. 'Bimâ akadtüm' ifadesinin, kişinin kasıt ve niyetle bağladığı yeminleri kastettiğini, keffâretin on fakiri doyurmak, giydirmek veya köle azat etmek ya da bunları bulamayanlar için üç gün oruç tutmak şıklarından biriyle yerine getirilebileceğini açıklar. Şâfiî ve Hanefî mezhepleri arasındaki görüş ayrılıklarına (yeminin bozulmasından önce mal ile keffâret verilmesi, oruçta tetâbu' şartı gibi) değinerek kıraat farklılıklarının bazı hükümlere nasıl dayanak yapıldığını gösterir.

ولكن يؤاخذكم بما عقدتم الأيمان بما وثقتم الأيمان عليه بالقصد والنية، والمعنى ولكن يؤاخذكم بما عقدتم إذا حنثتم أو بنكث ما عقدتم فحذف للعلم به.