Taberî'ye göre ayet, Osman b. Maz'un, Ali b. Ebî Tâlib, İbn Mes'ûd, Mikdâd b. Esved ve Sâlim gibi bazı sahabîlerin dünyadan el çekip evlere kapanma, kadınlardan uzaklaşma, kaba elbiseler giyme, hoş yiyecek ve giyecekleri kendilerine haram kılma ve hatta hadım olmaya niyetlenmeleri üzerine indirilmiştir. Allah bu ayetle müminlere, kendilerine helal kıldığı temiz rızıklardan yemelerini emretmiş, haram kıldıklarını helal, helal kıldıklarını haram kılarak Allah'ın koyduğu sınırları aşmaktan sakınmalarını istemiştir.

أراد رجال منهم عثمان بن مظعون وعبد الله بن عمرو أن يتبتلوا، ويخصوا، أنفسهم، ويلبسوا المسوح، فنزلت هذه الآية

Bu müfessire göre Allah'ın rızkı üstlenmesi, kişinin talepte aşırıya kaçmaması ve Allah'ın vaadine güvenmesi gerektiğini gösterir; ayrıca hamr, meysir, ensâb ve ezlâm kavramları dilsel kökenleriyle açıklanır ve bunların haram kılınan pis şeyler (rics) kategorisinde olduğu belirtilir. Râzî ayrıca Mu'tezile'nin bu ayetten rızkın haram olamayacağı sonucunu çıkardığını aktarır ve infak konusunda cimriliğin çirkinliğine ve Allah'ın harcanan malı telafi edeceğine dair bir yorum sunar.

والرجس في اللغة كل ما استقذر من عمل . يقال : رجس الرجل رجسا ورجس إذا عمل عملا قبيحا ، وأصله من الرجس بفتح الراء ، وهو شدة الصوت

Kurtubî'ye göre ayette geçen 'yeme' ifadesi, yeme-içme, giyinme, binme gibi tüm meşru zevklerden faydalanmayı kapsayan bir ifadedir; yeme özellikle zikredilmiştir çünkü insanın en önemli ve en çok yararlandığı şeydir. Bunun yanında nefsin lezzetli şeylere olan arzusuna karşı tutum konusunda insanların farklı görüşleri vardır: kimileri nefsi bu arzulardan alıkoymayı, kimileri nefse arzularını tam olarak vermeyi, kimileri ise ikisi arasında orta yolu tercih etmeyi savunmuştur.

الأكل في هذه الآية عبارة عن التمتع بالأكل والشرب واللباس والركوب ونحو ذلك وخص الأكل بالذكر لأنه أعظم المقصود وأخص الانتفاعات بالإنسان

İbn Kesîr'e göre bu ayet, Osman b. Maz'ûn, Ali b. Ebî Tâlib, İbn Mesud, Mikdâd b. Esved ve Ebû Huzeyfe'nin azatlısı Salim gibi bazı sahâbîlerin tebettül yaparak evlere çekilmesi, kadınlardan uzaklaşması, kaba giyim giymesi, güzel yiyecek ve giyecekleri haram kılması, hatta hadım olmayı düşünmesi üzerine inmiştir. Bu kişiler İsrailoğulları'ndan gezginlerin yediği ve giydiği şeylerle yetinmeyi, geceleri ibadetle geçirmeyi ve gündüzleri oruç tutmayı kararlaştırmışlardı, bunun üzerine bu ayet nazil olmuştur. Ayet, Allah'ın helal ve temiz kıldığı meyveler, ekinler ve hayvanlar gibi rızıkları yasaklamama çağrısı yapmaktadır.

قال ابن جريج عن عكرمة أن عثمان بن مظعون وعلي بن أبي طالب وابن مسعود والمقداد بن الأسود وسالما مولى أبي حذيفة في أصحابه تبتلوا فجلسوا في البيوت واعتزلوا النساء ولبسوا المسموح وحرموا طيبات الطعام واللباس إلا ما يأكل ويلبس أهل السياحة من بني إسرائيل وهموا بالاخصاء وأجمعوا لقيام الليل وصيام النهار فنزلت هذه الآية

Beydâvî'ye göre ayet, Allah'ın helal kıldığı temiz şeyleri haram kılmayı yasaklamaktadır; çünkü önceki ayetlerde Hıristiyanların ruhbanlığı ve nefsi kırma çabası övülmüştü, bu ayet ise bu konuda aşırıya gitmeyi ve helali harama çevirmeyi engellemek için gelmiştir. Ayrıca ayetin, helal ile haram sınırlarını aşmayı yasaklayıp ikisi arasında orta yolu (kasd) emrettiği şeklinde de anlaşılabileceği belirtilir. Bu görüş, Osman b. Maz'un ve arkadaşlarının aşırı zühd yeminleri üzerine indiği rivayetiyle desteklenir.

كأنه لما تضمن ما قبله مدح النصارى على ترهبهم والحث على كسر النفس ورفض الشهوات عقبه النهي عن الإفراط في ذلك والاعتداء عما حد الله سبحانه وتعالى بجعل الحلال حراما