Bu metin "şedîdü'l-mihâl" ifadesini ele alırken önce Allah'a nispetle 'hıkd/kin' anlamının caiz olmadığını, ancak bu tür ifadelerin Allah hakkında kullanıldığında arazların başlangıcına değil sonucuna (yani şerri isabet ettirme iradesi) delalet ettiğini belirtir. Ayrıca 'mihâl' kelimesinin kökeni hakkında farklı görüşler nakledilir: kimine göre 'havl'den, kimine göre 'mahl' (hile/mekr) kökünden, kimine göre de 'şiddet' anlamındadır. Râzî ayrıca gök gürültüsünün bir melek olduğuna dair rivayetleri ve ayetin Âmir b. Tufeyl ile Erbed b. Rabîa kıssasıyla ilişkisini de aktarır.

إلا أنا قد ذكرنا في هذا الكتاب أن أمثال هذه الألفاظ إذا وردت في حق الله تعالى فإنها تحصل على نهايات الأعراض لا على مبادىء الأعراض ، فالمراد بالحقد ههنا هو أنه تعالى يريد إيصال الشر إليه مع أنه يخفي عنه تلك الإرادة

Kurtubî, ayetin nüzul sebebi olarak birkaç rivayet aktarır: bir Yahudi'nin veya Arap kâfirlerinden birinin Allah'ın mahiyetini (gümüş mü, yakut mu, altın mı olduğunu) sorması üzerine üzerlerine yıldırım düşerek helak olduklarını nakleder. Ayrıca 'المحال' kelimesi için sahabe ve tabiinden sekiz farklı görüş (şiddetli düşmanlık, güç, hile, kin, alma vb.) sıralar. Ra'd'ın gerçekte ne olduğu konusunda da bulut sesi olduğu ile bir melek olduğu görüşlerini karşılaştırır ve meleklerin Allah korkusuyla tesbih ettiğini aktarır.

نزلت في يهودي قال للنبي صلى الله عليه وسلم : أخبرني من أي شيء ربك أمن لؤلؤ أم من ياقوت فجاءت صاعقة فأحرقته

İbn Kesîr'e göre bu ayet, Allah'ın kudretine ve tevhidine dair şüphe içinde olan zorbalara gönderdiği yıldırım/saika cezasıyla ilgilidir; ayetin inişi Amir b. et-Tufeyl ve Erbed b. Rabîa'nın Rasûlullah'a karşı hile ve düşmanlık kurmaları, ardından Erbed'in gökten inen bir yıldırımla helak olması olayına bağlanır. Bu müfessire göre ayet ayrıca kıyamete yakın zamanda yıldırımların artacağına dair hadisle de ilişkilendirilir, zira bu tür cezalar Allah'ın azabının bir tezahürüdür.

فأرسل الله على أربد سحابة فيها صاعقة فأحرقته وأم وفي ذلك يقول لبيد بن ربيعة أخو أربد يرثيه

Beydâvî'ye göre bu ayette Allah'ın kudretinin şimşek, bulut, gök gürültüsü ve yıldırım gibi kozmik işaretlerle gösterildiği anlatılır. Gök gürültüsünün Allah'ı tesbih etmesi, ya bizzat kendisinin ya da onu işitenlerin tesbih etmesi şeklinde yorumlanabilir; meleklerin korkusu da Allah'a olan haşyetlerinden kaynaklanır. Ayetin son kısmındaki 'Allah hakkında tartışırlar' ifadesi, Hz. Peygamber'i öldürmeye gelen Âmir b. Tufeyl ve Erbed b. Rebîa kıssasıyla ilişkilendirilir; yıldırımın Erbed'i, vebanın Âmir'i helak ettiği rivayet edilir.

وعن ابن عباس رضي الله تعالى عنهما: سئل النبي صلى الله عليه وسلم عن الرعد فقال: «ملك موكل بالسحاب معه مخاريق من نار يسوق بها السحاب»

Taberî'ye göre 'المحال' kelimesi 'شديد المحال' ifadesinde Allah'ın kendisine karşı taşkınlık edip inkarda direnen kimseyi cezalandırmadaki gücünü ve tuzağını ifade eder; kelime 'ماحل' fiilinden gelen bir masdardır ve azap, ceza ile nekal (ibretlik ceza) anlamına gelir. Hasan, Mücahid, İbn Abbas ve İbn Zeyd gibi selef alimlerinden bu kelimenin 'güç', 'hile', 'şiddetli alma' ve 'şiddetli hüküm/kudret' şeklinde farklı rivayetler nakledilmiş, Taberî bunların hepsinin 'kuvvet ve ceza' anlamına yakın olduğunu belirtmiştir.

والمحال: مصدر من قول القائل: ماحلت فلانا فأنا أماحله مماحلة ومحالا

Zemahşerî'ye göre gök gürültüsünü işiten kullar, yağmuru bekleyen ve Allah'a hamd eden kimseler olarak tesbih ederler; bu durum Peygamber'den ve Ali'den nakledilen dua ve tesbih sözleriyle desteklenir. Ayrıca gök gürültüsünün mahiyeti hakkında İbn Abbas ve Hasan'dan farklı rivayetler, bir de sûfilerin 'bid'at' sayılan te'villeri zikredilir.

سبحان من يسبح الرعد بحمده