Taberî, 've tilke'l-kurâ ehleknâhum' ifadesindeki zamirin köylere değil köy halkına dönük olduğunu, çünkü karyenin ehl anlamında kullanıldığını, bu yüzden zamirin bazen köye bazen ehline atfedilebileceğini açıklar. Ayrıca ayetin bağlamında geçmiş kavimlerin farklı azap türleriyle (recfe, sayha, rüzgar vb.) helak edildiğini, onlara verilen nimetlere karşı nankörlük ve isyanları sebebiyle cezalandırıldıklarını belirtir. Hitabın gaipten muhataba dönüşünün Arap dilinde yaygın bir üslup olduğunu da vurgular.

وقال بعضهم: إنما جاز أن يقال: تلك القرى أهلكناهم ، لأن القرية قامت مقام الأهل، فجاز أن ترد على الأهل مرة وعليها مرة، ولا يجوز ذلك في تميم، لأن القبيلة تعرف به وليس تميم هو القبيلة

Zemahşerî'ye göre ayetteki 'atbir ve arz rätk idi' ifadesi, gök ile yerin birbirine bitişik, aralarında boşluk olmayan bir bütün halinde bulunduğunu; Allah'ın bunları yarıp ayırmasıyla (fetk) birbirinden ayrıldığını anlatır. Bu, göklerin kendi aralarında ve yerlerin kendi aralarında birbirine bitişik topluluklar olduğu, Allah'ın aralarına boşluk koyduğu şeklinde de yorumlanabilir; ayrıca bazılarına göre bu fetih, katı olan yerin yağmur ve bitki ile yarılması anlamındadır.

أن السماء كانت لاصقة بالأرض لا فضاء بينهما . أو كانت السموات متلاصقات ، وكذلك الأرضون لا فرج بينها ففتقها الله وفرج بينها . وقيل : ففتقناها بالمطر والنبات بعد ما كانت مصمتة

Bu müfessire göre ayette geçen sıfatlar (semânın bol yağmur göndermesi, bahçelerin çokluğu, mal ve beden genişliği) helak edilen önceki kavimlerin dünya nimetleri bakımından Mekke halkından daha üstün olduklarını gösterir. Buna rağmen küfürleri sebebiyle başlarına gelen helak, gaflet uykusundan uyanmayı ve ibret almayı gerektiren bir uyarıdır. Ayrıca ayetteki helakin sadece ölüm olmadığı, asıl kastın dini dünyaya satıp ebedi azapta kalmaları olduğu, bunun da mümin ile kafir arasında ortak olmayan bir husus olduğu vurgulanır.

والجواب : ليس المقصود مننه الزجر بمجرد الموت والهلاك ، بل المقصود أنهم باعوا الدين بالدنيا ففاتهم وبقوا في العذاب الشديد بسبب الحرمان عن الدين . وهذا المعنى غير مشترك فيه بين الكافر والمؤمن .

İbn Kesîr'e göre bu ayet, önceki toplumlar gibi imtihan edilip aynı işleri yapan sonraki nesillerin de helâk edildiğini anlatır; muhataplara, Allah katında öncekilerden daha üstün olmadıklarını, azap geldiğinde feryat etmenin fayda vermeyeceğini vurgular. Helâk edilenlerin mal, evlat, ömür ve kudret sahibi olmalarının onları kurtarmadığı, aksine bu nimetlerin kendileri için bir istidraç (mühlet verilerek aldatılma) olduğu belirtilir.

فاحذروا أيها المخاطبون أن يصيبكم مثل ما أصابهم فما أنتم بأعز على من الله منهم والرسول الذي كذبتموه أكرم على الله من رسولهم فأنتم أولى بالعذاب ومعالجة العقوبة منهم لولا لطفه وإحسانه

Beydâvî'ye göre âyet, geçmiş kavimlere Allah'ın verdiği güç, imkân, bolluk yağmur ve akan nehirlerle dolu bir yerleşim gücünün, işledikleri günahlar sebebiyle onları helakten kurtarmadığını anlatır. Bu güç ve imkânlar Mekke halkına verilenden daha fazla olduğu halde günahları yüzünden helak edilmişler, yerlerine başka nesiller getirilmiştir. Âyetin asıl amacı, Allah'ın önceki kavimleri helak edip yerlerine başkalarını getirmeye kadir olduğu gibi, aynı şeyi Mekke halkına da yapabileceğini vurgulamaktır.

والمعنى أنه سبحانه وتعالى كما قدر على أن يهلك من قبلكم كعاد وثمود وينشئ مكانهم يعمر بهم بلاده يقدر أن يفعل ذلك بكم

Kurtubî'ye göre bu ayette geçen 'kem' ifadesi çokluk bildirir ve helak edilen önceki ümmetlerin sayısının çokluğuna işaret eder. Ayrıca 'karn' kelimesinin, bir asırda yaşayan ve birbirine bağlı (mukterin) insan topluluğu anlamına geldiği, bunun 'iktiran' kökünden geldiği belirtilir; Hz. Peygamber'in hadisiyle de en hayırlı neslin kendi asrı (ashabı) olduğu desteklenir.

والقرن الأمة من الناس والجمع القرون