Zemahşerî'ye göre bu ayet, Lut kavminin işlediği çirkin fiilin kendilerinden önce hiç kimse tarafından işlenmediğini bildirmekte, böylece hem onları azarlamakta hem de fiilin fahişliğini pekiştirmektedir. 'Kat'u's-sebil' ifadesini yol kesme, can alma, mal gasbı veya yoldan geçenlere sarkıntılık olarak; 'münker'i ise İbn Abbas ve Hz. Aişe'den nakledilen çeşitli rivayetlerle (çakıl atma, sakız çiğneme, sövme, edepsiz şakalaşma, kastıla vb.) açıklamaktadır. Ayrıca 'nadi' kelimesinin ancak içinde meclis ehli bulunduğu sürece bu adı aldığını, meclis dağılınca bu vasfı kaybettiğini belirtmektedir.

فإن قلت : ما موقع هذه الجملة ؟ قلت : هي جملة مستأنفة ، أنكر عليهم أولا بقوله : ثم وبخهم عليها فقال : أنتم أول من عملها . أو على أنه جواب لسؤال مقدر

Bu müfessire göre âyette Lût kavminin işlediği fahişe fiil, ilk 'min'in tekit ve umum ifade eden zaid bir edat olmasıyla, ikinci 'min'in ise teb'îz için kullanılmasıyla vurgulanmaktadır. Ayrıca 'sebekakum bihâ min ehad' ifadesi iki şekilde anlaşılabilir: ya bu çirkin fiili onlardan önce hiç kimsenin işlememiş olması, ya da öncekilerin nadiren işlese de kavminin bu konuda aşırıya gitmesi ve öncekileri geçmesi.

قال صاحب ( الكشاف ) : { من } الأولى زائدة لتوكيد النفي ، وإفادة معنى الاستغراق والثانية للتبعيض

Kurtubî, Lût isminin Arapça bir kökten türeyip türemediği tartışmasını aktarır; Ferrâ ve Nehhâs'ın görüşlerine karşı Nakkâş ve Sîbeveyh'in Lût'un yabancı (a'cemî) bir isim olduğu, Arapça 'leyta'l-havd' fiiliyle ilişkisinin tesadüfi olduğu görüşünü nakleder. Ayrıca kavmin işlediği fahişenin (livâta) zina olduğunu belirtip, âlimlerin bu fiilin cezası konusundaki ihtilafını (recm, ta'zir, had-i zina, yakma) uzun uzun nakleder; Mâlik'in görüşünü Ebû Bekir, Ali ve İbnü'z-Zübeyr'den gelen uygulama rivayetleriyle destekleyip İbnü'l-Arabî'nin de Mâlik'in görüşünü daha sahih bulduğunu belirtir.

قال النقاش : لوط من الأسماء الأعجمية وليس من العربية فأما لطت الحوض وهذا أليط بقلبي من هذا فصحيح ولكن الإسم أعجمي كإبراهيم وإسحاق قال سيبويه : نوح ولوط أسماء أعجمية إلا أنها خفيفة فلذلك صرفت

İbn Kesîr, kadınlara dubur yoluyla yaklaşmanın haram olduğu görüşünü savunur ve bu konuda İbn Ömer'e nispet edilen çelişkili rivayetleri değerlendirir. Ona göre İbn Ömer'den bu fiili haram gördüğüne dair sahih ve sarih senedli rivayet sabittir; bu fiili mübah gören zayıf veya ihtimalli rivayetler bu muhkem (kesin) nassa dönderilmelidir. Bu görüş İbn Kesîr'e göre Ebû Hanîfe, Şâfiî, Ahmed b. Hanbel ve çoğu selef alimince de paylaşılan cumhur görüşüdür.

وهذا إسناد صحيح ونص صريح منه بتحريم ذلك فكل ماورد عنه مما يحتمل ويحتمل فهو مردود إلى هذا المحكم

Taberî'ye göre bu ayette geçen 'fahişe' kavmin işlediği bir günahı ifade eder ve bu, erkeklerin erkeklere yaklaşması (livâta) fiilidir. Lût kavmine gönderilmiş ve onlara bu fiili terk etmelerini söylemiştir; Allah'ın onları cezalandırdığı günah da budur. Ayrıca 'sizden önce hiçbir kimse bu fiili işlemedi' ifadesiyle bu günahın ilk defa onlar tarafından işlendiği belirtilmiştir.

وكانت فاحشتهم التي كانوا يأتونها التي عاقبهم الله عليها: إتيان الذكور

Beydâvî'ye göre Lût kavmine yöneltilen 'fâhişe' fiili işleme suçlaması, önce bu çirkin eylemin daha önce hiç kimse tarafından yapılmadığını vurgulayarak kınama içerir; ardından bu fiilin şehvet saikiyle ve kadınlar yerine erkeklere yönelmiş olması bu kınamayı daha da güçlendirir. Son olarak 'bel entüm kavmün müsrifûn' ifadesi, bunun onların her şeyde israfı âdet edinmiş genel hallerinin bir sonucu olduğunu açıklar.

وهو أبلغ في الإنكار والتوبيخ