Taberî, bu ayeti Allah'ın Nuh peygamber hakkında verdiği bir haber olarak açıklar; Nuh, kendisini yalanlayan kavmine, Rabb-ül âlemin tarafından gönderilmiş bir rasül olduğunu, kendilerine risaletleri tebliğ ettiğini ve onları Allah'ın azabına karşı uyararak nasihat ettiğini söylemiştir. Bu azabın, günahkâr/suçlu kavimden geri çevrilemeyeceği vurgulanır.

وهذا خبر من الله جل ثناؤه عن نبيه نوح عليه السلام أنه قال لقومه الذين كفروا بالله وكذبوه: ولكني رسول من رب العالمين أرسلني إليكم، فأنا أبلغكم رسالات ربي، وأنصح لكم في تحذيري إياكم عقاب الله على كفركم به وتكذيبكم إياي وردكم نصيحتي

Zemahşerî'ye göre 'nasîhat' kelimesine 'lâm' harfinin eklenmesi bir mübalağa ifadesidir ve bunun nasihatin katıksız/halis olduğuna, sadece nasihat edilenin yararına yöneldiğine delalet ettiğini belirtir. Ona göre bazı nasihatlerde nasihat eden de fayda umabilir, oysa Allah'ın ve peygamberlerinin nasihati bu iki menfaati de gözetmeyip sırf muhataba yönelik olduğu için en halis nasihattir.

وفي زيادة اللام مبالغة ودلالة على إمحاض النصيحة وأنها وقعت خالصة للمنصوح له مقصودا بها جانبه لا غير ، فرب نصيحة ينتفع بها الناصح فيقصد النفعين جميعا ولا نصحية أمحض من نصيحة الله تعالى ورسله عليهم السلام

Bu metin, Nûh ile Hûd peygamberlerin kendilerini tanıtırken kullandıkları ifadeler arasındaki farkı ele alır. Nûh'un fiil sîgasıyla (يعلم) konuşmasının, kavmine her defasında yeniden dönüp tebliğ ettiğini gösterdiği, Hûd'un ise sadece 'emin' vasfını zikretmekle yetindiği belirtilir. Bu fark, Nûh'un nübüvvette Hûd'dan daha üstün bir makama ve Allah'ın hikmetlerinden daha fazla sırra vakıf olmasıyla açıklanır.

أن الشيخ عبد القاهر النحوي ذكر في كتاب دلائل الإعجاز أن صيغة الفعل تدل على التجدد ساعة فساعة ، وأما صيغة اسم الفاعل فإنها دالة على الثبات والاستمرار على ذلك الفعل

Kurtubî bu bölümde 'nush' (nasihat) kelimesinin dilsel kökenini ve anlam alanını açıklar; nush kelimesi muameledeki fesat kırıntılarından arınmış niyet halisliği anlamına gelir ve gışş (hile) kelimesinin zıddıdır. Ayrıca kelimenin farklı kullanım şekillerini (nasahtuhu, nasahtu lehu), türevlerini (nasîh, nâsıh, nassâh) ve Arap şiirinden örneklerle desteklenen anlam katmanlarını (bal gibi şeylerin saflığı, terzi anlamı, dikiş ipliği anlamı) sıralar.

النصح : إخلاص النية من شوائب الفساد في المعاملة بخلاف الغش يقال : نصحته ونصحت له نصيحة ونصاحة ونصحا وهو باللام أفصح قال الله تعالى : وأنصح لكم والإسم النصيحة والنصيح الناصح وقوم نصحاء ورجل ناصح الجيب أي نقي القلب

İbn Kesîr, Ya'kub'un 'ondan her hayrı ümid ediyorum' sözünün, İbn Abbas'ın açıkladığı gibi Yusuf'un rüyasının doğru olduğuna ve Allah'ın onu mutlaka gerçekleştireceğine dair ümidini ifade ettiğini nakleder. Ardından Ya'kub'un gözünün görmez, belinin bükük olmasının sebebiyle ilgili Enes b. Malik'ten gelen bir rivayeti aktarır ki burada Cebrail'in Ya'kub'a Allah'ın selamını getirdiği ve şikayetini kime yönelttiğini sorduğu anlatılır. İbn Kesîr bu hadisi 'garib' ve içinde 'nekaret' (rivayet zayıflığı/tuhaflık) bulunan bir rivayet olarak nitelendirir.

وهذا حديث غريب فيه نكارة

Beydâvî'ye göre Hz. Nuh, kavminin kendisini sapıklıkla itham etmesine karşılık 'bende hiçbir sapıklık yok' diyerek nefyi mübalağa ile ifade etmiş, onların ısrarlı ithamına karşı ısrarlı bir red kullanmıştır. Ardından 'ben ancak Rabbimin elçisiyim' sözü, kendisinin doğru yol üzere olduğunu gerekli kılan bir istidrak (bağlaç) olarak yorumlanır; bunu takip eden 'tebliğ ederim, öğüt veririm, sizin bilmediğinizi bilirim' ifadeleri ise ya elçilik sıfatlarını ya da müstakil bir cümle olarak elçiliğini ispat maksadına hizmet eder.

بالغ في النفي كما بالغوا في الإثبات وعرض لهم به. ولكني رسول من رب العالمين استدراك باعتبار ما يلزمه، وهو كونه على هدى