Taberî'ye göre 'libâs' ifadesi eşlerin birbirine huzur/sükûnet vermesi anlamındadır ve her biri diğerinin cinsel ilişkisini insanların gözünden örtmesi manasına gelir. Ayrıca metinde hazfedilmiş bir ifade bulunduğunu, asıl anlamın 'kadını örttüğünde ihtiyacını ondan yerine getirdi ve hamile kaldı' şeklinde olduğunu belirtir. Hafif hamlin Havva'nın rahmindeki meniyi ifade ettiğini, 'fe-merret bihî' ifadesinin de hamlin tamamlanıp belirginleşmesi anlamına geldiğini nakleder.

وقد يقال لما ستر الشيء وواراه عن أبصار الناظرين إليه هو لباسه، وغشاؤه، فجائز أن يكون قيل: هن لباس لكم، وأنتم لباس لهن، بمعنى أن كل واحد منكم ستر لصاحبه فيما يكون بينكم من الجماع عن أبصار سائر الناس.

Zemahşerî'ye göre 'zevcini kendisinden yarattı' ifadesi Havva'nın Âdem'in kaburga kemiğinden ya da onun cinsinden yaratıldığını ifade eder; bunun hikmeti erkeğin kendi cinsinden olana daha çok ısınıp huzur bulmasıdır. Ayrıca 'ليسكن' fiilinin müzekker gelmesi, sükûnun asıl Âdem'e ait olduğunu ve erkeğin kadına meylettiğini vurgulamak içindir. Hamlin hafif geçmesi ise Havva'nın diğer hamile kadınların çektiği sıkıntı ve ağırlığı hissetmediğini gösterir.

أو من جنسها كقوله : ليطمئن إليها ويميل ولا ينفر ؛ لأن الجنس إلى الجنس أميل وبه آنس ، وإذا كانت بعضا منه كان السكون والمحبة أبلغ

Bu müfessire göre A'râf 189'daki 'nefs-i vâhide' ifadesinin Âdem ve Havvâ'ya işareti tartışmalı olup, bazı âlimler bunun Kureyş'e (Kusay soyuna) hitap olduğunu, kastedilen 'zevc'in Kusay neslinden bir Arap kadını olduğunu söylemiştir. Buna göre şirk isnadı Âdem-Havvâ'ya değil, onların çocuklarına (Abdümenaf, Abdüluzza, Abdüddar, Abdükusay gibi) ve soylarına aittir. Ayrıca hitaptan gaybete geçişin sebebi, taaccüp ve kınamayı artırmak, ya da yakınlık/tazim veya uzaklaştırma/gazap anlamı taşımak gibi belâgat yönünden izah edilmiştir.

لا نسلن أن النفس الواحدة هي آدم وليس في الآية ما يدل عليه بل نقول : الخطاب لقريش وهم آل قصي والمعنى خلقكم من تفس قصي وجعل من جنسها زوجة عربية ليسكن إليها

Kurtubî'ye göre ayetteki 'davet ettiler' zamiri Âdem ve Havva'ya râcidir. Havva ilk hamileliğinde ne olduğunu bilmediği için İblis'in bu durumdan istifade ederek onu kandırdığı, çocuğuna 'Abdülharis' adını verdirdiği rivayeti aktarılır; ancak Kurtubî bu rivayetin İsrailiyat türünden zayıf bir haber olduğunu, sağlam bir dayanağının bulunmadığını belirtir.

ونحو هذا مذكور من ضعيف الحديث في الترمذي وغيره وفي الإسرائيليات كثير ليس لها ثبات فلا يعول عليها من له قلب

İbn Kesîr, âyetteki 'fe-lemmâ tegaşşâhâ' ve 'femerret bihî' ifadelerinin dilsel yorumlarını (hafif hamlelik, alışma, sükûn bulma, şüphe duyma vb.) müfessirlerden (Mücahid, Katâde, İbn Abbas, Hasen el-Basrî, İbn Cerîr, Süddî) naklederek özetliyor. Ardından 'Abdulharis' isimlendirmesiyle ilgili İblis'in Âdem ve Havvâ'yı kandırdığına dair meşhur rivayeti (Semure'den gelen hadis) uzun uzun aktarıyor. Sonunda bu rivayetin senedinde üç ayrı illet (kusur) bulunduğunu göstererek onun sahih olmadığını, merfû olarak Hasen-Semure yoluyla gelmesinin zayıf olduğunu ortaya koyuyor.

والغرض أن هذا الحديث معلول به من ثلاثة أوجه [ أحدها ] أن عمر بن إبراهيم هذا هو البصري وقد وثقه ابن معين ولكن قال أبو حاتم الرازي لا يحتج به

Beydâvî bu ayette Havva'nın Âdem'in kaburga kemiğinden veya cinsinden yaratıldığını, ona 'sekîn olması' için eş kılındığını açıklar. 'Tegaşşâhâ' fiilini cinsel birleşme olarak yorumlar, hafif hamlin ya hamile kadına eziyet vermeyen bir yük ya da henüz nutfe halindeki taşınan şey olduğunu belirtir. 'Fe-merret bihî' ve 'esteمerret bihî' ifadelerini kalkıp oturma haliyle veya şüphe/zan anlamıyla açıklayarak farklı kıraat okumalarını da zikreder, hamlin ağırlaşmasıyla ana-babanın Allah'a dua ederek sağlıklı bir çocuk istediklerini ve bu nimete şükredeceklerini vaat ettiklerini aktarır.

حملت حملا خفيفا خف عليها ولم تلق منه ما تلقى منه الحوامل غالبا من الأذى، أو محمولا خفيفا وهو النطفة. فمرت به فاستمرت به أي قامت وقعدت، وقرئ «فمرت» بالتخفيف و «فاستمرت به» و «فمارت» من المور وهو المجيء والذهاب، أو من المرية أي فظنت الحمل وارتابت منه