Taberî, İblis'in 'önlerinden, arkalarından, sağlarından ve sollarından' gelme ifadesini açıklarken müfessirler arasındaki farklı görüşleri nakleder (dünya-ahiret, hasenat-günahlar, görünen-görünmeyen yollar gibi); kendisi bu görüşler arasından 'hak ve batılın bütün yönlerinden gelip insanları haktan çevirip batılı süsleme' anlamını tercih eder. Ayrıca 'üstlerinden' denilmeyişinin sebebini, rahmetin insana üstten inmesiyle ilişkilendirir. Son olarak 'çoklarını şükredici bulmayacaksın' ifadesini, insanların Allah'ın nimetlerine karşı tevhid ve itaatle şükretmemesi olarak yorumlar.

وأولى هذه الأقوال عندي بالصواب قول من قال: معناه: ثم لآتينهم من جميع وجوه الحق والباطل، فأصدهم عن الحق وأحسن لهم الباطل، وذلك أن ذلك عقيب قوله: ولم يقل: (من فوقهم) ، لأن الرحمة تنزل من فوقهم

Zemahşerî'ye göre 'min bayni eydîhim ve min halfihim' ifadesi, kavimlerine gelen elçilerin hem kendilerinden öncekiler hem sonrakiler olduğunu ifade eder; Hûd ve Salih onları kendilerine ve kendilerinden önce/sonra gelen bütün peygamberlere imana çağırmışlardır, bu yüzden 'İnnâ bimâ ersltüm bihî kâfirûn' sözü Hûd, Salih ve tüm peygamberlere yöneltilmiş bir hitaptır. Ayrıca Hasen'den bir görüşe göre bu ifade, önceki milletlere gelen ilahî cezalar ve ahiret azabıyla uyarmayı, yani geçmiş ve gelecek zaman yönünden yapılan öğüdü kastetmektedir.

وقيل : معناه إذا جاءتهم الرسل من قبلهم ومن بعدهم . فإن قلت : الرسل الذين من قبلهم ومن بعدهم كيف يوصفون بأنهم جاؤهم ، وكيف يخاطبونهم بقولهم : ( إنا بما أرسلتم به كافرون )

Kurtubî, İblis'in insanları saptırma yönlerini (önlerinden, arkalarından, sağlarından ve sollarından gelme) tefsir ederken önlerinden gelmesini dünya işleriyle aldatıp içindeki ayet ve geçmiş ümmetlerin haberlerini yalanlatması, arkalarından gelmesini ahiretle ilgili yalanlatması, sağlarından gelmesini hasenat ve din işlerini, sollarından gelmesini ise günahlar ve şehvetleri süsleyip peşine düşürmesi şeklinde açıklamaktadır. Bu açıklama Hakem b. Uteybe'den nakledilen bir görüşe dayanmaktadır ve Nahhâs tarafından güzel bulunmuştur.

من بين أيديهم من دنياهم ومن خلفهم من آخرتهم وعن أيمانهم يعني حسناتهم وعن شمائلهم يعني سيئاتهم قال النحاس : وهذا قول حسن

Beydâvî'ye göre İblis, Allah'ın kendisini saptırmasına (ağvâ) karşılık, insanları doğru yoldan (İslam yolu) döndürmek için elinden gelen her yolu deneyeceğine yemin etmiştir. Onlara dört yönden (ön, arka, sağ, sol) yaklaşacağını söylemesi, bir düşmanın çevreden kuşatarak saldırmasına benzetilmiş; üst ve alt yönlerin zikredilmemesi ise rahmetin yukarıdan inmesi ve alttan gelişin insanı ürkütmesi gibi sebeplere bağlanmıştır. Ayrıca İbn Abbas'tan nakledilen bir görüşe göre bu dört yön; ahiret, dünya, iyilikler ve kötülükler şeklinde de yorumlanabilir.

أي من جميع الجهات الأربع. مثل قصده إياهم بالتسويل والإضلال من أي وجه يمكنه بإتيان العدو من الجهات الأربع، ولذلك لم يقل من فوقهم ومن تحت أرجلهم.

Bu müfessire göre insan bedeninde dünyaya, hazza ve duyusal isteklere çağıran çok sayıda güç (hisler, şehvet, gazap, tabii kuvvetler) bulunmasına karşılık, hakka ve dine çağıran yalnızca akıldır. İnsanlarda duyusal ve tabii kuvvetlerin akli kuvvete galip gelmesi sebebiyle hayır ehli az, şer ehli çok olmuştur. Ayrıca âyette geçen dört yönün (ön, arka, sağ, sol) tefsirinde müfessirler ve hakîmler arasında farklı görüşler nakledilmiştir; sağ-sol yönleri hasenat-seyyiat veya şehvet-gazap kuvvetlerine, ön-arka yönleri ise şüphe ve vehim kuvvetlerine işaret olarak yorumlanmıştır.

وأما الداعي إلى الق والدين فليس إلا العقل

İbn Kesîr, şeytanın Âdem ve Havva'yı yoldan çıkardığı gibi zürriyetlerini de her yönden kuşatıp saptırmaya çalışacağına dair rivayetleri nakleder. Sahâbe ve tâbiînden gelen çeşitli görüşlere göre 'önlerinden' dünya işleriyle, 'arkalarından' âhiret işleriyle, 'sağlarından' iyilikleri, 'sollarından' ise kötülükleri güzel göstererek insanı kuşattığı belirtilir. İbn Cerîr'in tercihi ise bunun hayır ve şer yollarının tümünü kapsadığı, şeytanın hayırdan alıkoyup şerri güzel gösterdiği şeklindedir.

أشككهم في آخرتهم أرغبهم في دنياهم أشبه عليهم أمر دينهم أشهي لهم المعاصي