Bu müfessire göre ayet, günahı ister küfür ister başka bir şey olsun, kötü ameller işleyip ardından samimi kalple tevbe edip Allah'ın rızasına yönelenlerin bağışlanacağını haber verir; nitekim buzağıya tapanların bile küfür ve dinden dönmelerinin ardından tevbeleri kabul edilmiştir. Ayrıca bazı müfessirlerden nakledildiğine göre bu ayet, Mekke'de kalıp müşriklerin zorlamasıyla dilleriyle küfür kelimesini söylemek zorunda kalan ama kalpleriyle imanlarını muhafaza eden ve sonra Peygamber'e hicret eden sahabe topluluğu hakkında inmiştir.

والذين عملوا الأعمال السيئة ثم رجعوا إلى طلب رضا الله بإنابتهم إلى ما يحب مما يكره وإلى ما يرضى مما يسخط من بعد سيئ أعمالهم، وصدقوا بأن الله قابل توبة المذنبين وتائب على المنيبين بإخلاص قلوبهم ويقين منهم بذلك

Zemahşerî'ye göre bu ayet, tövbe edip Allah'a dönen ve imanı ihlasla yenileyen kimseler için Allah'ın mağfiret ve rahmetinin geçerli olacağını bildirir; bu hüküm buzağıya tapanları da diğer günahkârları da kapsayan genel bir hükümdür. Ayet önce günahın büyüklüğünü, ardından Allah'ın rahmetinin daha büyük olduğunu vurgulayarak, af ve keremin günahlardan daha üstün olduğunu, ancak bunun tövbe şartına bağlı kaldığını gösterir. Bu şartın dışında kalan bir ümit ise boş bir temenniden ibarettir ve basiretli kimsenin itibar etmeyeceği bir şeydir.

عظم جنايتهم أو لا ثم أردفها تعظيم رحمته ، ليعلم أن الذنوب وإن جلت وعظمت فإن عفوه وكرمه أعظم وأجل ، ولكن لا بد من حفظ الشريطة : وهي وجوب التوبة والإنابة ، وما وراءه طمع فارغ وأشعبيه باردة ، لا يلتفت إليها حازم

Bu müfessire göre ayetteki ifade, günahların tümünü kapsayacak şekilde umumidir; yani her ne türden olursa olsun bütün kötülükleri işleyen kimse tövbe ederse Allah onu bağışlar. Bu durum, günahkârlar için en büyük müjde ve sevinç kaynağı olarak değerlendirilmiştir. Ayrıca 'es-silm' kelimesinin okunuşu ve cinsiyeti ile bazı âlimlerin bu ayeti neshedilmiş saydığına dair görüşler de aktarılmıştır.

وهذه الآية تدل على أن السيئات بأسرها مشتركة في أن التوبة منها توجب الغفران ، لأن قوله : يتناول الكل . والتقدير : أن من أتى بجميع السيئات ثم تاب فإن الله يغفرها له ، وهذا من أعظم ما يفيد البشارة والفرح للمذنبين

Bu müfessire göre metinde geçen ifade, tevbeden sonra tekrar küfre ve günahlara dönmeyi kastetmektedir; yani 'bundan sonra' ifadesi ile kastedilen zaman dilimi, kişinin tevbe ettiği ândan itibaren başlayan süreçtir.

أي الكفر والمعاصي أي من بعد التوبة

İbn Kesîr'e göre bu ifade Hz. Peygamber'e (tevbe elçisi ve rahmet nebisi olarak) hitap etmekte olup, söz konusu davranışın (fa'le/zelle) meydana gelişinden sonrasına işaret etmektedir. Abdullah bu ayetleri on defa okumuş, fakat Peygamber onlar hakkında ne emir ne de nehiy yönünde bir açıklama yapmamıştır.

أي يامحمد يا رسول التوبة ونبي الرحمة أي من بعد تلك الفعلة فتلاها عبد الله عشر مرات فلم يأمرهم بها ولم ينههم عنها

Beydâvî'ye göre buzağıya tapanlara isabet edecek gazap, kendilerine emredilen birbirlerini öldürme cezasıdır; dünyadaki zillet ise yurtlarından çıkarılmaları veya cizye ile yorumlanmıştır. Bu, Allah'a karşı iftira edenlerin cezasını gösterir çünkü 'bu sizin de Musa'nın da ilahıdır' sözü, öncekilerden ve sonrakilerden hiç kimsenin işlemediği en büyük iftiradır. Ardından metin, kötülük işleyip tövbe eden ve iman edenler için, günah ne kadar büyük ve çok olsa da Allah'ın mağfiret ve rahmetinin geçerli olduğunu belirtir.

وكذلك نجزي المفترين على الله ولا فرية أعظم من فريتهم وهي قولهم هذا إلهكم وإله موسى، ولعله لم يفتر مثلها أحد قبلهم ولا بعدهم.