Taberî'ye göre ayette bahsedilen ve gelmesiyle önceden inanmamış kimsenin imanının fayda vermeyeceği o alamet, güneşin battığı yerden doğmasıdır. Bu görüşe göre insanların bilmeye ihtiyaç duyduğu şey bu alametin ne olduğu ve tövbenin ne zamana kadar fayda vereceğidir, Allah bunu Kitap ve Resûl'ünün diliyle açıklamıştır; ancak bu ayetin ne zaman gerçekleşeceğine dair süre bilgisi ise Allah'ın kendine hasrettiği, kullarına perdelediği bir bilgidir. O gün geldiğinde insanların imanı, kıyamet koptuğunda gösterecekleri iman gibi zorunlu ve fayda vermeyen bir imana dönüşecektir.

فأعلم النبي صلى الله عليه وسلم أمته أن تلك الآية التي أخبر الله جل ثناؤه عباده أنها إذا جاءت لم ينفع نفسا إيمانها لم تكن آمنت من قبل ذلك، هي طلوع الشمس من مغربها

Zemahşerî'ye göre ayette kastedilen kıyametin ve toptan helakin bazı işaretleri ile kıyamet alametleridir; güneşin battığı yerden doğması gibi. Bu alametler geldiğinde teklif zamanı sona erer; ne o vakte kadar iman getirmemiş bir nefsin o anda getirdiği iman fayda verir, ne de daha önce iman etmiş ama hayır kazanmamış bir nefsin imanı fayda verir. Bu iki durum arasında ayette bir ayrım yapılmadığı, ayetin ifadesinden anlaşılmaktadır.

والمعنى أن أشراط الساعة إذا جاءت وهي آيات ملجئة مضطرة ، ذهب أوان التكليف عندها ، فلم ينفع الإيمان حينئذ نفسا غير مقدمة إيمانها من قبل ظهور الآيات ، أو مقدمة الإيمان غير كاسبة في إيمانها خيرا

Râzî bu metinde, âyette Allah'a nispet edilen 'gelme' (المجيء) ifadesinin O'na mekân ve intikal gibi cismani sıfatlar isnadını gerektirmediğini savunur. Bunu ya kâfirlerin inancının nakli olarak (bu durumda hüccet olmaz) ya da mecaz olarak yorumlar; mecazi yorumda 'Rabbinin gelmesi' azabın gelmesi veya kudretini gösteren mucizevi âyetlerin zuhuru anlamına gelir. Ayrıca âyetin ikinci kısmını, kıyamet alametleri belirdiğinde iman ve amelin artık fayda vermeyeceğine dair bir tehdit olarak açıklar.

الجواب عنه من وجوه : الأول : أن هذا حكاية عنهم ، وهم كانوا كفارا ، واعتقاد الكافر ليس بحجة ، والثاني : أن هذا مجاز . ونظيره قوله تعالى

Kurtubî, ayetteki 'رَبِّكَ' ifadesinin mudâf ileyh olarak zikredilip mudâfın kastedildiğini, dolayısıyla 'Rabbinin emri' ifadesinin 'Rabbinin cezası/azabı' anlamına geldiğini belirtir. Ayrıca bunun müteşabihattan olup te'vilini ancak Allah'ın bildiği bir husus olduğu da söylenmiştir; bir görüşe göre bu, güneşin batıdan doğması, diğer görüşe göre ise Allah'ın kıyamet günü kulları arasında hüküm vermek üzere gelişidir. Bu geliş, cismani bir hareket veya intikal olmaksızın Ehl-i Sünnet çoğunluğunun kabul ettiği şekilde keyfiyetsiz olarak anlaşılmalıdır.

أمر ربك فيهم بالقتل أو غيره وقد يذكر المضاف إليه والمراد به المضاف كقوله تعالى : واسأل القرية يعني أهل القرية وقوله : واشربوا في قلوبهم العجل أي حب العجل كذلك هنا : يأتي أمر ربك أي عقوبة ربك وعذاب ربك ويقال : هذا من المتشابه الذي لا يعلم تأويله إلا الله

İbn Kesîr'e göre bu ayet, imanını ve tevbesini kendisine fayda vermeyecek bir vakte erteleyenlere yönelik şiddetli bir tehdit ve kesin bir vaîddir. Bu vakit, kıyamet alâmetlerinden olan güneşin batıdan doğması anıdır; o gün gerçekleşen hüküm, kıyametin yaklaştığının ve alâmetlerinin ortaya çıktığının delilidir. Güneş batıdan doğduğunda daha önce iman etmemiş kâfirin imanı kabul edilmez; daha önce mümin olup salih amel işlemeyen kimsenin de o andan sonraki tevbesi kabul görmez.

تهديد شديد للكافرين ووعيد أكيد لمن سوف بإيمانه وتوبته إلى وقت لا ينفعه ذلك وإنما كان عذا الحكم عند طلوع الشمس من مغربها لاقتراب الساعة وظهور أشراطها

Beydâvî'ye göre ayetteki bekleyiş ifadesi, kâfirlerin fiilen o şeyi beklemesi anlamında değil, kendilerine ulaşacak olan şeyin beklenen kişiye ulaşması gibi olmasından dolayı beklemeye benzetilmiş olmalarındandır. Ayrıca melekler ifadesi ölüm veya azap melekleri olarak, Rabbin gelmesi O'nun azap emrinin gelmesi olarak, bazı ayetlerin gelmesi de kıyamet alametleri ve genel helak olarak açıklanmıştır. O gün imanın fayda vermemesi, işin gözle görülür hale gelip imanın artık burhanî değil zaruri bilgiye dönüşmesiyle temellendirilmiştir.

لا ينفع نفسا إيمانها كالمحتضر إذ صار الأمر عيانا والإيمان برهاني