Taberî'ye göre bu ayet, müşriklere hitaben, Allah'a ortak koşup O'na yalan yakıştırarak bazı hayvan ve ekinleri kendi kendilerine haram kılmalarına dair ellerinde hiçbir delil olmadığını, çünkü bu iddiaların batıl olduğunu bildirir. 'Bâliğa' hüccet, Allah'ın kulları üzerindeki delilinin, onların mazeretini kesecek ve amacına ulaşacak nitelikte olduğu anlamına gelir. Allah dileseydi hepsini tevhide ve itaate muvaffak kılardı, ama dilemedi, bu yüzden bazıları kâfir bazıları mümin oldu.

ويعني بالبالغة: أنها تبلغ مراده في ثبوتها على من احتج بها عليه من خلقه، وقطع عذره إذا انتهت إليه فيما جعلت حجة فيه. يقول: فلو شاء ربكم لوفقكم أجمعين للإجماع على إفراده بالعبادة والبراءة من الأنداد والآلهة والدينونة

Zemahşerî'ye göre bu ifade, dini konumlarını Allah'ın meşiyetine bağlayanlara yönelik bir eleştiridir; eğer kendi dinlerini Allah'ın dilemesine bağlıyorlarsa, aynı mantıkla kendilerine muhalif olanların dinini de O'nun dilemesine bağlamaları gerekir. Bu durumda muhaliflerini dost edinip düşman edinmemeleri, onlarla uzlaşıp anlaşmazlığa düşmemeleri gerekirdi, çünkü meşiyet hem kendi konumlarını hem muhaliflerinin konumunu kapsar. Zemahşerî bunun onların kendi mezheplerinin gereği (kavd-i mezheb) üzerinden, kendi iddialarına dayanarak Allah'ın üzerlerine bâliğ bir hüccet olduğunu gösterdiğini belirtir.

فإن تعليقكم دينكم بمشيئة الله يقتضي أن تعلقوا دين من يخالفكم أيضا بمشيئته ، فتوالوهم ولا تعادوهم ، وتوافقوهم ولا تخالفوهم ، لأن المشيئة تجمع بين ما أنتم عليه وبين ما هم عليه

Bu müfessire göre âyetteki 'lev' (şart edatı) dil kaidesince bir şeyin bir başka şeyin yokluğu sebebiyle yokluğunu bildirir; bu da Allah'ın kâfirlere hidayeti murad etmediğini ve onları hidayete erdirmediğini gösterir. Râzî bu görüşü akli bir delille de destekler: kâfirin küfür üzerindeki kudreti eğer imana kudret değilse Allah onu imana kadir kılmamış demektir, eğer imana da kudretse fiilin gerçekleşmemesi tercih edici dâîsinin (dâiye-i mürecciha) hâsıl olmadığını gösterir. Ayrıca kâfirlerin 'her şey Allah'ın meşîeti iledir, öyleyse bizi terke güç yetiremeyiz' şeklindeki itirazına, Allah'ın onlara akıl, işitme, görme ve kudret verip mazeretleri kaldırdığı; ayrıca zorla (ilcâ) hidayet etmeye kadir olduğu halde ihtiyari imanı murad ettiği cevabıyla karşılık verilir.

فكلمة ( لو ) في اللغة تفيد انتفاء الشيء لانتفاء غيره ، فدل هذا على أنه تعالى ما شاء أن يهديهم ، وما هداهم أيضا

Kurtubî'ye göre 'bâliğa' vasfı, Allah'ın hüccetinin muhataba karşı özrü kesen ve tereddüdü gideren bir hüccet olduğunu ifade eder; bu hüccet O'nun bir olduğunun ve resulleri gönderdiğinin açıklanmasıyla, tevhidin yaratılmışlara bakılarak delillendirilmesi ve peygamberlerin mucizelerle desteklenmesiyle gerçekleşir. Ayrıca müfessir, Mu'tezile'nin müşriklerin 'Allah dileseydi şirk koşmazdık' sözüne dayanarak ileri sürdüğü istidlali reddeder; ona göre Allah onları meşiete dayanmaktan değil, hakkı aramada gösterdikleri gevşeklikten dolayı kınamıştır ve bu sözü onlar alay ve eğlence yollu söylemişlerdir.

فأما علمه وإرادته وكلامه فغيب لا يطلع عليه العبد إلا من ارتضى من رسول ويكفي في التكليف أن يكون العبد بحيث لو أراد أن يفعل ما أمر به لأمكنه

Bu müfessire göre âyette Allah, Peygamberine (s.a.v.) hitap ederek ona 'söyle' diye emretmekte, kastedilen ise Allah'ın hidayet ettiğini hidayete erdirmesinde ve saptırdığını saptırmasında sahip olduğu tam hikmet ve kesin hüccettir.

أي له الحكة التامة والحجة البالغة في هداية من هدى وإضلال من ضل

Beydâvî'ye göre 'الحجة البالغة' Allah'ın kanıtının, ispat gücünde ve sağlamlıkta en son noktaya ulaşmış, açık ve kesin bir delil olduğunu; Allah dileseydi herkesi bu delile uymaya sevk ederek hepsini hidayete erdirebileceğini, fakat bazılarının hidayetini bazılarının da sapkınlığını murad ettiğini belirtir. Müşriklerden şahitlerini getirmeleri istenmesi, onları köşeye sıkıştırıp taklit ettikleri kimselerin çekilmesiyle sapkınlıklarının ortaya çıkması ve ellerinde hiçbir dayanak olmadığının gösterilmesi amacına yöneliktir. Peygamber'e bu batıl şahitliğe katılmaması ve o kimselerin heva peşinde koşup ayetleri yalanladıkları için hakikate tabi olmadıkları vurgulanır.

قل فلله الحجة البالغة البينة الواضحة التي بلغت غاية المتانة والقوة على الإثبات، أو بلغ بها صاحبها صحة دعواه وهي من الحج بمعنى القصد كأنها تقصد إثبات الحكم وتطلبه. فلو شاء لهداكم أجمعين بالتوفيق لها والحمل عليها ولكن شاء هداية قوم وضلال آخرين.