Taberî'ye göre bu ayet, önceki müşrik ümmetlerin de peygamberlerini yalanladıklarını ve bunun sonucunda Allah'ın azabına uğradıklarını bildirir. Kureyş müşriklerinin, Allah'ın bazı hayvanları ve ekinleri (bahîre, sâibe gibi) haram kıldığı yönündeki iddiaları, kesin bir bilgiye veya delile dayanmaksızın sadece zan ve tahminden ibarettir. Peygamber'e, bu müşriklerden iddialarına dair kesin bir bilgi veya delil getirmelerinin istenmesi emredilir.

والتكذيب منهم إنما كان لمكذب، ولو كان ذلك خبرا من الله عن كذبهم في قيلهم: لقال: (كذلك كذب الذين من قبلهم) بتخفيف الذال، وكان ينسبهم في قيلهم ذلك إلى الكذب على الله لا إلى التكذيب

Zemahşerî'ye göre önceki toplumlar, peygamberlerin mucizelerine bakıp adilce düşünmeden, atalarını taklit ederek ve inatlaşarak yalanlamışlardır. Ayet ya bu şekilde şüphe içinde yalanlayanlar hakkındadır ya da onların ileride söyleyeceklerinin haber verilmesi, sonra da bunu gerçekten söylemeleri üzerine azabın indirilmesi anlamına gelir. Bu ifadede, iddialarına delil olabilecek bilinen bir dayanağın bulunmadığını gösteren bir alaycılık (tehekküm) vardır.

وهذا من التهكم ، والشهادة بأن مثل قولهم محال أن يكون له حجة في قولكم هذا تقدرون أن الأمر كما تزعمون أو تكذبون

Bu metin, İsrâ 36'daki 'bilmediğin şeyin ardına düşme' ayetiyle bağlantılı olarak 'kaf' (قفو) kelimesinin çeşitli anlamlarını tartışır: yalancı şahitlik, zina iftirası (kazf), yalan söyleme ve gıybet gibi görüşler nakledilir. Ayrıca ayetin zan ile ilim arasındaki farkı ortaya koyduğu, bunun da kıyasın (zan ifade ettiği için) delil olamayacağına dair bir istidlal zemini oluşturduğu belirtilir.

والقول الثاني : نقل عن محمد بن الحنفية أن المراد منه شهادة الزور ، وقال ابن عباس : لا تشهد إلا بما رأته عيناك وسمعته أذناك ووعاه قلبك . والقول الثالث : المراد منه : النهي عن القذف ورمي المحصنين والمحصنات بالأكاذيب

Bu müfessire göre ayet, Kureyş kâfirlerinin 'Allah dileseydi ne biz ne de atalarımız şirk koşmazdık' şeklindeki sözlerini nakletmektedir; onlar bunu kendilerini savunmak için bir delil zannetmişler, ancak Allah bunun geçersiz olduğunu bildirmiştir. Ayrıca 'ولا آباؤنا' ifadesindeki atıf meselesi dilbilimsel olarak açıklanmış, 'نحن ولا آباؤنا' denilmeyip bu şekilde gelmesinin sebebi izah edilmiştir.

قال مجاهد : يعني كفار قريش قالوا : يريد البحيرة والسائبة والوصيلة أخبر الله عز وجل بالغيب عما سيقولونه وظنوا أن هذا متمسك لهم لما لزمتهم الحجة وتيقنوا باطل ما كانوا عليه

İbn Kesîr'e göre bu ayet, öncekilerin de aynı asılsız şüphe ile saptığını, bunun geçersiz ve batıl bir delil olduğunu belirtir; çünkü bu iddia doğru olsaydı Allah onlara azabını tattırmaz, onları helak etmez ve resullerini üstün kılmazdı. Müşriklerin 'Allah bizden razıdır' iddiası vehim ve hayalden ibarettir; buradaki zan, fasit bir inançtır ve bu iddiayla Allah'a karşı yalan söylemiş olurlar.

وهي حجة داحضة باطلة لأنها لو كانت صحيحة لما أذاقهم الله بأسه ودمر عليهم وأدال عليهم رسله الكرام وأذاق المشركين من أليم الإنتقام

Beydâvî'ye göre müşriklerin 'Allah dileseydi ne biz ne de atalarımız şirk koşmaz ve bu şeyleri haram kılmazdık' sözü, işledikleri çirkin fiilleri Allah'ın iradesine dayandırarak mazur göstermek amacı taşımaz; aksine onlar bununla kendilerinin Allah katında meşru ve makbul bir yol üzerinde olduklarını iddia etmektedirler. Bu sözün Mu'tezile'nin kader konusundaki delillendirmesine dayanak yapılamayacağı, çünkü öncekilerin de peygamberleri aynı şekilde yalanladığı belirtilir. Ayetteki 'zan'a tabi olma ifadesi, özellikle usul/itikad meselelerinde zanna dayanmanın yasak olduğuna, ancak bunun kesin bir delille çakışma durumunda geçerli olduğuna delalet eder.

لما فعلنا نحن ولا آباؤنا، أرادوا بذلك أنهم على الحق المشروع المرضي عند الله لا الاعتذار عن ارتكاب هذه القبائح بإرادة الله إياها منهم حتى ينهض ذمهم به دليلا للمعتزلة