Taberî'ye göre bu ayette Allah, kendisinden başka ibadete layık olmadığını, kıyamet gününde tüm insanları hesap için mutlaka toplayacağını yeminle bildirmektedir. Bu haberin kesin doğru olduğunu, çünkü Allah'ın yalan söylemesinin imkânsız olduğunu; zira yalan ancak fayda celbi veya zarar defi için söylenir, Allah ise bütün fayda ve zararın yaratıcısı olduğundan O'nun sözünde yalan olamayacağını belirtir. Ayrıca metinde 'لام' harfinin kasem lâmı olduğu ve dil bilginlerinin bu konudaki farklı görüşleri, özellikle 'كتب' fiilinin amel etme yönü tartışılmaktadır.

وذلك أن الكاذب إنما يكذب ليجتلب بكذبه إلى نفسه نفعا أو يدفع به عنها ضرا، والله تعالى ذكره خالق الضر والنفع، فغير جائز أن يكون منه كذب

Bu müfessire göre ayetteki ifade, Allah'ın müşrikleri şirk koşmalarından dolayı cezalandıracağı anlamına gelmektedir. Metin çok kısa bir parça olup 'fe-yücâzîküm alâ işrâkiküm' ibaresiyle bu cezalandırma vurgusunu ortaya koymaktadır.

فيجازيكم على إشراككم

Bu metinde Râzî birkaç ayrı meseleyi bir arada ele almaktadır: 'fehum' ifadesindeki fâ harfinin şart-ceza anlamı taşıdığını, hüsrana uğrayışın imansızlığa sebep gibi görünmesinin aslında Ehl-i Sünnet görüşünce kaderin önceden takdirine dayandığını, ayetteki lam harfinin kasem lamı olduğunu ve 'kıyamet günü' ifadesinin neden açıkça zikredilmediğine dair iki izah sunulduğunu aktarır. Ayrıca Zeccâc'ın kıyamet isminin iki farklı gerekçeyle verildiğini belirttiğini ve Allah'ın sözünde yalanın imkânsız olduğuna dair Mu'tezile ile kendi mezhebinin (Ehl-i Sünnet/Eş'arî) delillerini karşılaştırmalı şekilde sunduğunu aktarır.

فإن قيل : ظاهر اللفظ يدل على أن خسرانهم سبب لعدم إيمانهم ، والأمر على العكس . قلنا : هذا يدل على أن سبق القضاء بالخسران والخذلان ، هو الذي حملهم على الامتناع من الايمان ، وذلك عين مذهب أهل السنة

Kurtubî'ye göre bu ayetteki lam, kasem (yemin) lamıdır ve ayet öldükten sonra dirilişten şüphe edenler hakkında inmiştir; Allah kendi zatına yemin etmiştir. Ayrıca metinde 'ليجمعنكم' ifadesinin farklı i'rab ve anlam ihtimalleri (istinaf cümlesi olması, 'الرحمة'den bedel olması, 'كتب' fiiline müteallik olması) nahiv alimlerinin görüşleriyle birlikte aktarılmıştır. Bu bağlamda toplanmanın kabirlerde veya kıyamet gününde gerçekleşeceği yönünde iki ayrı yorum nakledilmiştir.

لام القسم نزلت في الذين شكوا في البعث فأقسم الله تعالى بنفسه وكل لام بعدها نون مشددة فهو لام القسم

İbn Kesîr'e göre ayetteki lâm harfi kaseme (yemine) hazırlık için gelen (muvattıe) bir lâmdır. Allah kendi zâtına yemin ederek kullarını kıyamet günü tek bir yerde toplayacağını ve her amel sahibini ameline göre cezalandıracağını bildirmiştir. Ayrıca 'lâ ilâhe illâ hû' ifadesi, Allah'ın sözünde, haberinde, vaadinde ve tehdidinde ondan daha sadık kimse olmadığını göstermektedir.

وهذه اللام موطئة للقسم فقوله الله لا إله إلا هو خبر وقسم أنه سيجمع الأولين والآخرين في صعيد واحد فيجازي كل عامل بعمله

Beydâvî bu ayette 'Allah' kelimesinin ya lafza-i celâlin tekrar zikri ya da mübtedâ olarak 'ليجمعنكم' cümlesinin haber olduğunu belirtir; anlam Allah'ın kıyamet gününde insanları kabirlerinden toplayıp haşredeceğidir. Kıyamet kelimesinin 'قيام' kökünden gelip insanların kabirlerden kalkışı veya hesap için ayakta durmaları anlamına geldiğini açıklar. Ayrıca 'ومن أصدق من الله حديثا' ifadesinin, Allah'tan daha doğru söz söyleyen birinin bulunabileceğini reddettiğini, çünkü O'nun haberine yalanın hiçbir şekilde girmeyeceğini, bunun bir noksanlık olup Allah için muhal olduğunu vurgular.

ومن أصدق من الله حديثا إنكار أن يكون أحد أكثر صدقا منه، فإنه لا يتطرق الكذب إلى خبره بوجه لأنه نقص وهو على الله محال.