Taberî'ye göre 'zâlike' ifadesi, gece ile gündüzü birbirine sokma fiiline işaret eder ve bu, Allah'ın hak olduğunun, O'nun benzeri, ortağı ve dengi bulunmadığının delilidir; müşriklerin O'ndan başka taptıkları ise fayda veya zarar veremeyen bâtıldır. 'el-Aliyy' Allah'ın her şeyin üzerinde ve üstünde olması, 'el-Kebîr' ise O'ndan daha büyük hiçbir şeyin bulunmaması anlamındadır.

لأني أنا الحق الذي لا مثل لي ، ولا شريك، ولا ند، وأن الذي يدعوه هؤلاء المشركون إلها من دونه هو الباطل الذي لا يقدر على صنعة شيء، بل هو المصنوع

Zemahşerî'ye göre bu ifade Allah'ın büyüklüğüne ve azametine delalet etmektedir; buna göre böyle bir varlığın cezası da ancak bu büyüklüğe uygun ve onun ceberûtuyla mütenasip olabilir. Ayrıca 'Şân' ve 'Kebîr' kelimelerinin O'nun 'sultan' oluşuna işaret ettiği, indirilen ayetlerin de Allah'ın hak, O'ndan başka ilahların batıl, ve Allah'ın şirkten münezzeh yüce ve büyük olduğunu beyan etmek için olduğu belirtilir.

دلالة على الكبرياء والعظمة ، وعلى أن عقاب مثله لا يكون إلا كذلك ، وهو الذي يطابق كبرياءه ويناسب جبروته . وقيل : كأن الحرورية أخذوا قولهم : لا حكم إلا لله ، من هذا

Bu müfessire göre âyetteki 'el-Alî' ve 'el-Kebîr' isimleri Allah'ın büyüklüğüne ve azametine delalet eder; müşebbihenin bu isimlerden cismani bir yücelik (mekânsal üstünlük) veya zâtın büyüklüğünü çıkarması batıldır, zira Allah hakkında cisimlik ve mekân muhaldir. Dolayısıyla 'el-Alî' kudret ve ulûhiyet bakımından üstünlüğü, 'el-Kebîr' ise kudret ve saltanattaki azameti ifade eder.

والمشبهة استدلوا بقوله تعالى : { العلى } على العلو الأعلى في الجهة ، وبقوله { الكبير } على كبر الجثة والذات ، وكل ذلك باطل ، لأنا دللنا على أن الجسمية والمكان محالان في حق الله تعالى

Kurtubî bu ayette geçen ilahi isimlerin anlamını açıklar: 'el-Bâtıl' ibadete hiçbir hak sahibi olmayan putlar demektir; 'el-Alî' Allah'ın kudretiyle her şeyin üstünde, benzer ve ortaklardan münezzeh, zalimlerin isnat ettiği layık olmayan sıfatlardan yüce olması anlamına gelir; 'el-Kebîr' ise azamet, celal ve şan büyüklüğüyle nitelenmiş olan, mutlak varlığı ezelî ve ebedî olarak devam eden, kulları yok olduktan sonra da bâki kalan demektir.

أي العالي على كل شيء بقدرته والعالي عن الأشباه والأنداد المقدس عما يقول الظالمون من الصفات التي لا تليق بجلاله ( الكبير ) أي الموصوف بالعظمة والجلال وكبر الشأن

Bu metne göre, Allah'tan başka tapılan tüm putlar, ortaklar ve mabutlar batıldır; çünkü bunlar hiçbir zarar veya fayda sağlama gücüne sahip değildir.

أي من الأصنام والأنداد والأوثان وكل ما عبد من دونه تعالى فهو باطل لأنه لا يملك ضرا ولا نفعا

Beydâvî, 61. ayette geceyi gündüze, gündüzü geceye sokma olayının Allah'ın işleri birbirine galip kılmaya kadir olduğunu ve zıt şeyler arasında değişimi âdet edindiğini gösterdiğini belirtir; bu, ya birinden azaltıp diğerine katma ya da güneşin gizlenip görünmesiyle karanlık-aydınlığın yer değiştirmesi şeklinde açıklanır. Allah'ın 'semî' ve 'basîr' olması, zalim ile mazlumun sözünü işitip fiillerini görmesi, dolayısıyla onları ihmal etmemesi anlamına gelir. 62. ayette ise Allah'ın 'Hakk' olması, kendinde sabit ve zâtı itibariyle vâcib olması demektir; bunun gereği O'nun kendi zâtını ve kendinden başka var olan her şeyi bilen bir ilk kaynak olmasıdır; O'ndan başka çağrılanlar ise kendi başına yok hükmünde olan 'bâtıl'dır ve Allah her şeyden üstün (aliyy) ve hiçbir şeyin şanca ve saltanatça üstün olamayacağı büyüktür (kebîr).

بأن الله يولج الليل في النهار ويولج النهار في الليل بسبب أن الله تعالى قادر على تغليب الأمور بعضها على بعض، جار عادته على المداولة بين الأشياء المتعاندة