Bu metne göre ayette geçen hidayet, dünyada iken 'lâ ilâhe illallah' şehadetine ve 'la ilâhe illallah, Allahu ekber, elhamdülillah' gibi güzel söze yöneltilmeyi ifade eder. Ayrıca bu hidayet, Allah'ın kulları için şerî kıldığı din olan İslam yoluna iletilmek anlamına gelir; Hamîd ismi de Allah'ın dostları katında övülmüş (mahmûd) olmasından türetilmiştir.

هدوا إلى الكلام الطيب: لا إله إلا الله، والله أكبر، والحمد لله، قال الله: يقول جل ثناؤه: وهداهم ربهم في الدنيا إلى طريق الرب الحميد، وطريقه: دينه دين الإسلام الذي شرعه لخلقه، وأمرهم أن يسلكوه

Bu müfessire göre 'bâkiyâtu's-sâlihât', insanı Allah'ı bilmeye, sevmeye ve O'na hizmet etmeye sevk eden her söz ve ameli kapsar; buna karşılık insanı yaratılmışların halleriyle meşgul eden söz ve ameller bu kapsamın dışındadır. Bunun sebebi, Hakk'ın dışındaki her şeyin zâtı itibariyle fani ve yok olucu olması, dolayısıyla onunla meşgul olmanın boş bir çaba olmasıdır; oysa Hak zâtı itibariyle bâkidir, bu yüzden O'nu bilmek, sevmek ve O'na itaat etmekle meşgul olmak kalıcı olan şeydir.

وذلك أن كل ما سوى الحق سبحانه فهو فان لذاته هالك لذاته فكان الاشتغال به والالتفات إليه عملا باطلا وسعيا ضائعا . أما الحق لذاته فهو الباقي لا يقبل الزوال

Kurtubî, ayetteki 'hidayet' ifadesini birkaç görüşle açıklar: İbn Abbas'a göre bu, 'la ilahe illallah ve elhamdülillah' sözüne hidayettir; bazılarına göre Kur'an'a hidayettir. Dünya hayatında bu, kelime-i şehadete ve Kur'an okumaya yani Allah'ın dini olan İslam yoluna hidayet olarak yorumlanmıştır. Ahiret bağlamında ise 'tayyib olan söz'ün, cennet ehlinin söyleyeceği hamd sözleri veya Allah'tan gelen güzel müjdeler olduğu belirtilmiştir, zira cennette lağv ve yalan bulunmaz.

قال بن عباس : يريد لا إله إلا الله والحمد لله وقيل : القرآن ثم قيل : هذا في الدنيا هدوا إلى الشهادة وقراءة القرآن أي إلى صراط الله وصراط الله : دينه وهو الإسلام

İbn Kesîr'e göre ayette geçen ifade, cennet ehlinin kendilerine ihsan eden Rablerine hamd edip O'nu tesbih ettikleri makama işaret etmektedir; sahih hadiste geçtiği üzere onlara nefes alır gibi tesbih ve tahmid ilham edilir. Bazı müfessirler ise bunu dünyadaki doğru yol (sırat-ı müstakim) olarak yorumlamışlardır. İbn Kesîr bu iki görüşün birbiriyle çelişmediğini belirtir.

إنهم يلهمون التسبيح والتحميد كما يلهمون النفس وقد قال بعض المفسرين في قوله أي الطريق المستقيم في الدنيا وكل هذا لا ينافي ما ذكرناه والله أعلم

Beydâvî'ye göre âyette Allah'ın müminleri cennete girdireceğinin bizzat kendisine isnad edilmesi ve 'inne' ile pekiştirilmesi, müminlerin durumunu övmek ve şanlarını yüceltmek içindir. Cennette takınacakları altın bilezikler, inci ve ipek elbiseler dünyadaki alışılmış üslubun dışında zikredilmiştir; bu da ipeğin orada onların olağan, sürekli giysisi olduğuna delalet eder ya da fasılaların (âyet sonlarının) uyumunu korumak içindir. 'Tayyib olan söze' hidayet edilmeleri, 'elhamdülillah' sözü veya kelime-i tevhid ile; 'Hamîd'in yoluna' hidayet edilmeleri ise ya bizatihi veya akıbeti (cennet) itibariyle övülen yol, ya hak yol, ya da zatı itibariyle hamde müstahak olan Allah'a giden İslam yolu olarak açıklanmıştır.

غير الأسلوب فيه وأسند الإدخال إلى الله تعالى وأكده بإن إحمادا لحال المؤمنين وتعظيما لشأنهم