Taberî bu ifadede 'يخلدوا' fiilinin ref' ve cezm ile okunmasının caiz olduğunu belirtir; benzer şekilde 'انقلبتم' yerine 'تنقلبوا' getirilseydi de aynı iki okuyuşun caiz olacağını söyler. Ayrıca cümlenin ikinci kısmında istifham (soru) edatının tekrar edilmemesinin, ilk kısımdaki istifhamın yeterli sayılması ve konumunu göstermesi nedeniyle olduğunu açıklar.

و يخلدون؛ وقيل: أفإن مت يخلدوا جاز الرفع فيه والجزم، وكذلك لو كان مكان {انقلبتم} «تنقلبوا» جاز الرفع والجزم لما وصفت قبل، وتركت إعادة الاستفهام ثانية مع قوله: {انقلبتم} اكتفاء بالاستفهام في أول الكلام وأن الاستفهام في أوله دال على موضعه ومكانه

Bu müfessire göre ayetin ininde üç ihtimal vardır: Bazıları Hz. Peygamber'in ölmeyeceğini iddia ediyordu ve ayet buna reddiye olarak indi; ya da onun öleceğini düşünüp ölümüyle şamata edeceklerdi, Allah bu şamatayı reddetti çünkü ölüm herkes için kaçınılmazdır; ya da Peygamber'in hatemü'l-enbiya olması sebebiyle ölmeyeceği zannedilebilirdi, ancak Allah onun da diğer peygamberler gibi ölümlü olduğunu bildirdi.

قال مقاتل : أنا أناسا كانوا يقولون إن محمدا صلى الله عليه وسلم لا يموت فنزلت هذه الآية

Kurtubî, ayetin, müşriklerin Hz. Peygamber'in ölümünü bekleyip ona 'ريب المنون' (zamanın felaketleri, ölüm) isabet edeceğini söylemeleri üzerine indiğini belirtir. Ayet, senden önce de peygamberlerin öldüğünü, ama Allah'ın dinini koruyup zafere ulaştırdığını, dolayısıyla Peygamber öldükten sonra da müşriklerin ebedi kalmayacağını ve şamatanın (sevinç göstermenin) yersiz olduğunu ifade eder.

نزلت حين قالوا : نتربص بمحمد ريب المنون وذلك أن المشركين كانوا يدفعون نبوته ويقولون : شاعر نتربص به ريب المنون ولعله يموت كما مات شاعر بني فلان فقال الله تعالى : قد مات الأنبياء من قبلك وتولى الله دينه بالنصر والحياطة فهكذا نحفظ دينك وشرعك

İbn Kesîr'e göre bu ayet, ne kadar mücahede etsin ya da etmesin her insanın ölümden kaçamayacağını, herkes için belirli bir ecel ve mukadder bir makam bulunduğunu bildirir. Bu bağlamda Hızır'ın ölümsüz olmadığı, eğer hayatta olsaydı Hz. Peygamber'e tabi olup onunla birlikte savaşacağı, çünkü Peygamber'in cin ve insanların tamamına gönderildiği vurgulanır. Ayrıca ölüm karşısında yiğitlik gösteren Halid b. Velid'in sözü örnek olarak zikredilir.

والمقصود أن كل أحد صائر إلى الموت لا محالة ولا ينجيه من ذلك شيء سواء جاهد أو لم يجاهد فإن له أجلا محتوما ومقاما مقسوما

Beydâvî'ye göre bu ayet, müşriklerin Peygamber'in ölümünü bekleyip 'nutrabbasu bihî rayb el-menûn' (ona zamanın felaketlerini bekliyoruz) demeleri üzerine inmiştir; hiçbir beşere ebedilik verilmediği, dolayısıyla Peygamber ölse bile onların ölümsüz olmadıkları vurgulanır. Her nefsin ölümü tadacağı, hayatın şer ve hayırla bir imtihan (ibtilâ) olduğu ve nihayetinde Allah'a dönüşün gerçekleşeceği belirtilir. Bu dönüşte kişinin sabır ve şükrüne göre karşılık göreceği, hayatın asıl amacının sevap ve azaba maruz kalmak (test edilmek) olduğu ifade edilir.

نزلت حين قالوا نتربص به ريب المنون وفي معناه قوله: فقل للشامتين بنا أفيقوا ... سيلقى الشامتون كما لقينا والفاء لتعلق الشرط بما قبله والهمزة لإنكاره بعد ما تقرر ذلك.