Taberî, ayetteki emrin sebebini tartışır: Bazı müfessirler Musa'nın nalinlerinin ölü eşek derisinden olduğu ve necaset sebebiyle çıkarılmasının emredildiğini söylerken, diğerleri Allah'ın vadinin bereketine ayaklarıyla dokunmasını istediği için çıkarmasını emrettiğini söyler. Taberî ikinci görüşü tercih eder çünkü metinde ayakkabıların eşek derisinden olduğuna dair açık bir delil bulunmadığını, buna karşılık devamındaki ifadenin vadinin mübarek/mukaddes oluşuna işaret ettiğini belirtir. Ayrıca 'طوى' kelimesinin 'iki defa' mı yoksa mastar olarak 'vadiyi dürüp geçmek' mi anlamına geldiği hususunda da rivayetler arasında ihtilaf nakledilir.

وأولى القولين في ذلك بالصواب قول من قال: أمره الله تعالى ذكره بخلع نعليه ليباشر بقدميه بركة الوادي، إذ كان واديا مقدسا. وإنما قلنا ذلك أولى التأويلين بالصواب، لأنه لا دلالة في ظاهر التنزيل على أنه أمر بخلعهما من أجل أنهما من جلد حمار ولا لنجاستهما

Zemahşerî, Musa'nın ateşin yanına gelişiyle ilgili çeşitli rivayetleri nakleder: İblis'in ona bunun şeytan sözü olabileceğini fısıldadığı, fakat Musa'nın sesi altı taraftan ve tüm organlarıyla işitmesi sebebiyle bunun Allah kelamı olduğunu anladığı anlatılır. Ayrıca ağacın yeşil olup aşağıdan yukarıya beyaz bir ateş gibi göründüğü, meleklerin tesbihinin işitildiği ve büyük bir nurun görüldüğü rivayet edilir. Nalınlarının çıkarılması emrine dair ise leşten yapılmış işlenmemiş deri olması, vadiye ayakla dokunarak teberrük etmek veya Allah'a tevazu göstermek gibi farklı görüşler zikredilir; Kur'an'ın bunun mekâna hürmet ve o yerin kutsallığına saygı anlamına geldiğine işaret ettiği belirtilir. Son olarak 'Tuvâ' kelimesinin hem mekân/bölge ismi olarak münsarif hem gayr-i münsarif okunabileceği, bir görüşe göre de 'iki kere' anlamında nida edildiği aktarılır.

روي أنه لما نودي ، وأن إبليس وسوس إليه فقال : لعلك تسمع كلام شيطان . فقال : أنا عرفت أنه كلام الله بأني أسمعه من جميع جهاتي الست ، وأسمعه بجميع أعضائي

Bu metin, İyyâke na'budu ifadesini Allah'ın yaratma ve kudretteki tekliğinin, ibadette de tekliği gerektirdiği şeklinde açıklar; Tûr'un kaldırılması, tandırın taşması ve denizin yarılması gibi kudret örnekleri zikredilerek böyle bir kudrete sahip olanın diğer varlıklarla ibadette bir tutulmasının cehalet ve akılsızlık olduğu belirtilir. Ayrıca 'İyyâke na'budu ve iyyâke nesteîn' ifadesinin sırf tevhide delalet ettiği, çünkü kendisinden başka mabud olmayanın tek ilah olduğunun sabit olacağı vurgulanır. Metin ayrıca Tâhâ suresindeki 'ayakkabılarını çıkar' emrini işârî biçimde yorumlayarak, delillerle uğraşmayı terk edip doğrudan marifete ulaşma, dünya ve ahirete iltifatı kesme temasına bağlar.

فمن كانت قدرته هكذا كيف يسوى في العبادة بينه وبين غيره من الجمادات أو النبات أو الحيوان أو الإنسان أو الفلك أو الملك فإن التسوية بين الناقص والكامل والخسيس والنفيس تدل على الجهل والسفه

Kurtubî'ye göre bu ayette Musa'ya nalinlerini çıkarması emri üzerine müfessirler arasında birçok görüş nakledilmiştir: nalinlerin ölü hayvan derisinden olup necis olması, vadinin toprağının bereketine dokunma isteği, Allah'a münacaat anında huşû ve tevazu gösterme, mekânın tazimi, kalbi ehil ve evlat meşguliyetinden boşaltmanın bir ifadesi olması veya Allah'ın nur ve hidayet döşeğine ayakkabıyla basılmaması gerektiği. Ayrıca 'Tuvâ' kelimesinin vadinin özel ismi mi yoksa 'iki kez kutsanmış' anlamında bir mastar mı olduğu konusunda dilbilimsel ihtilaflar aktarılmıştır.

وقيل : أمر بخلع النعلين للخشوع والتواضع عند مناجاة الله تعالى وكذلك فعل السلف حين طافوا بالبيت وقيل : إعظاما لذلك الموضع كما أن الحرم لا يدخل بنعلين إعظاما له

İbn Kesîr, Musa'ya nalinlerini çıkarması emrinin sebebi hakkında birkaç görüş nakleder: nalinlerin temiz olmayan eşek derisinden yapılmış olması, mübarek toprağa saygı gösterme amacı, Kâbe'ye girerken ayakkabı çıkarılması gibi bir edep kuralı olması veya kutsal toprağa çıplak ayakla basılmasının istenmesi. 'Tuvâ' kelimesinin ise vadinin özel adı olduğunu, bunun daha sağlam görüş olduğunu belirtir; bu durumda kelime atf-ı beyan olarak gelmiştir.

وقيل إنما أمره بخلع نعليه تعظيما للبقعة وقال سعيد بن جبير كما يؤمر الرجل أن يخلع نعليه إذا أراد أن يدخل الكعبة

Beydâvî'ye göre Mûsâ'ya seslenilince ilk anda kimin konuştuğunu sorgulamış, İblis'in vesvesesine karşı bu sesin her taraftan ve tüm organlarıyla algılanmasıyla Allah kelamı olduğunu anlamıştır; bu durum ruhani bir tebliğin bedene intikal edip müşterek his yoluyla idrak edilmesine işaret eder. Nalinlerin çıkarılması emri ise tevazu ve edep gereği olabileceği gibi, nalinlerin necaset taşıması (tabaklanmamış eşek derisinden olması) veya kalbi ehil ve maldan boşaltma anlamına da gelebilir. Vadinin 'mukaddes' ve 'Tuvâ' olarak nitelenmesi bu bölgeye hürmet gösterilmesinin gerekçesi olarak açıklanır.

قيل إنه لما نودي قال: من المتكلم قال: إني أنا الله، فوسوس إليه إبليس لعلك تسمع كلام شيطان فقال: أنا عرفت أنه كلام الله بأني أسمعه من جميع الجهات وبجميع الأعضاء.