Taberî, Musa'nın ateşe yaklaştığında ağaçtan (bir dikenli ağaç veya sedir ağacı olarak nitelendirilen bitkiden) kendisine seslenildiğini, önce sesin geri çekilmesi üzerine korktuğunu, dönmek istediğinde ise sesin kendisine yaklaştığını nakleder. Ayrıca 'nûdiye' fiilinden sonra gelen ifadenin başındaki edatın (immi/enne) okunuşu meselesini ele alır ve kesreli okunuşun (inne) doğruya daha yakın olduğunu belirtir; çünkü 'nûdiye' fiilinin 'yâ Mûsâ' nidasıyla arasına girmesi, fethalı okunuşun (enne) bu bağlamda amel etmesini engeller.

قال أبو جعفر: والكسر أولى القراءتين عندنا بالصواب، وذلك أن النداء قد حال بينه وبين العمل في أن قوله «يا موسى» وحظ قوله «نودي» أن يعمل في أن لو كانت قبل قوله «يا موسى»

Bu müfessir bu kısa ifadeyle 'onu' zamirinin ateşe işaret ettiğini belirtiyor ve kişinin ateşe yaklaştığını açıklıyor; ardından konuyu başka bir ayetle ilişkilendirmeye geçiyor.

أي النار واقترب منها وفي الآية الأخرى

Beydâvî'ye göre Hz. Musa'ya gelen nida hakikatte Allah'tan gelmiş, kelam ona ruhani bir telakki ile ulaşmış, sonra bedenine temessül edip hiçbir uzva veya yöne has olmaksızın müşterek hisse yansımıştır. Naliynin çıkarılması emri tevazu ve edep gereği yorumlanmış, ayrıca nalinlerin tabaklanmamış eşek derisinden olması sebebiyle necis olduğu veya kalbi ehil ve maldan boşaltma anlamına geldiği de nakledilmiştir. Vâdi'nin 'mukaddes' ve 'Tuvâ' olarak nitelenmesi bu mekânın hürmetini gerektiren bir gerekçe olarak açıklanmıştır.

وهو إشارة إلى أنه عليه الصلاة والسلام تلقى من ربه كلامه تلقيا روحانيا، ثم تمثل ذلك الكلام لبدنه وانتقل إلى الحس المشترك فانتقش به من غير اختصاص بعضو وجهة.

Bu metin, Hz. Musa'nın gördüğü ateşin mahiyetini İbn Abbas ve Vehb'den nakledilen rivayetlerle açıklar; yeşil bir ağacın beyaz bir ateş gibi göründüğünü, ateşin ağacın yeşilliğini değiştirmediğini, ağacın suyunun da ateşin ışığını söndürmediğini belirtir. Musa'nın önce bunu gerçek bir ateş sanıp odun toplamaya çalıştığı, ateşin ona doğru meyledip sonra uzaklaştığı, en sonunda gökle yer arasında gözleri kamaştıran büyük bir nur gördüğü anlatılır. Kadî'nin görüşü olarak da, çakmaktan ateş çıkmamasının caiz olduğu, fakat ateşin kendisinden uzaklaşmasının ancak nübüvvet kendisine önceden verilmişse veya başka bir peygamber için mucize olarak vaki olabileceği belirtilir.

فلا النار تغير خضرتها ولا كثرة ماء الشجرة

Bu müfessire göre, seslenilme (nida) ateşten değil, Kasas suresindeki benzer ayette olduğu gibi ağacın bulunduğu yer ve taraftan gerçekleşmiştir. Metinde ayrıca ağaca ait zamirin, ağaç lafzından önce zikredildiği belirtilmiştir.

أي من جهتها وناحيتها