Taberî, ayette geçen 'sefihler'in kimliği konusunda farklı rivayetleri aktarır: İbn Abbas'tan gelen rivayete göre bunlar Yahudilerdir, es-Süddî'den gelen rivayete göre münafıklardır. Kıblenin Kudüs'ten Kâbe'ye çevrilmesi üzerine bazı kimselerin 'Bu adam doğduğu yere özlem duydu' diyerek itiraz ettiklerini, Allah'ın da bu sözü söyleyenleri cahillik ve nifak sebebiyle sefih olarak nitelendirdiğini belirtir. Kendisi bu rivayetler arasında Yahudi/münafık olduğu görüşünü tercihe yakın bir şekilde işler ve 'sefih' isminin, hakkı küçümsemelerinden (سفهوا الحق) kaynaklandığını açıklar.

يعني بقوله جل ثناؤه سيقول الجهال من الناس وهم اليهود، وأهل النفاق وإنما سماهم الله عز وجل سفهاء، لأنهم سفهوا الحق

Zemahşerî'ye göre ayetteki ifadenin manası 'beni bir yola/sırata hidayet etti' şeklindedir; bunun delili ise ahirete inanmayan herkesin doğru yoldan sapmış olduğunu belirten ifadedir. Ayrıca bu bağlamda Sakif kabilesinden Sümame b. Üsal el-Hanefî'nin İslam'a girip Yemame'ye dönerek Mekke halkına erzak akışını kesmesi ve Mekkelilerin kıtlıkla cezalandırılıp 'ılhiz' denilen bir yiyeceği yemek zorunda kalmaları olayı zikredilir; Ebu Süfyan'ın Hz. Peygamber'e gelip 'rahmeten li'l-âlemîn' olduğunu iddia ettiğini hatırlatarak babaların kılıçla, çocukların açlıkla öldürüldüğünü söylediği rivayet edilir.

لما أسلم ثمامة بن أثامة الحنفي ولحق باليمامة ومنع الميرة من أهل مكة وأخذهم الله بالسنين حتى أكلوا العلهز جاء أبو سفيان إلى رسول الله صلى الله عليه وسلم فقال له : أنشدك الله والرحم ألست تزعم أنك بعثت رحمة للعالمين فقال : بلى ، فقال : قتلت الآباء بالسيف ، والأبناء بالجوع

Bu metin, kıblenin Kâbe'ye çevrilmesi meselesinde iki görüşü aktarır: müfessirlerin çoğunluğuna göre Beytü'l-Makdis'ten Kâbe'ye dönüşün Medine'ye hicretten belli bir süre sonra gerçekleştiği (bu konuda 9-18 ay arasında değişen rivayetler nakledilir); Ebu Müslim'e göre ise bu değişikliğin sahih haberle sabit olduğu için kabul edilmesi gerektiği belirtilir. Ayrıca kıble tabirinin dilsel kökeni ve nesih meselesine yahudi ve hristiyanların yönelttiği itirazlar da ele alınır.

واختلفت الروايات في أنه عليه الصلاة والسلام متى حول القبلة بعد ذهابه إلى المدينة فعن أنس بن مالك رضي الله عنه بعد تسعة أشهر أو عشرة أشهر ، وعن معاذ بعد ثلاثة عشر شهرا وعن قتادة بعد ستة عشر شهرا وعن ابن عباس والبراء بن عازب بعد سبعة عشر شهرا ، وهذا القول أثبت عندنا من سائر الأقوال

Kurtubî'ye göre 'sefihler' ifadesindeki görüş ayrılıkları nakledilmiştir: Mücahid ve Süddî'ye göre bunlar Medine'deki Yahudilerdir, bazılarına göre münafıklardır, Zeccâc'a göre ise kıblenin değiştirilmesini inkar eden Kureyş kafirleridir. Ayrıca 'min en-nâs' ifadesinin özellikle zikredilmesinin sebebi, sefâhetin cansız varlıklarda ve hayvanlarda da bulunabileceği, dolayısıyla insan cinsine tahsis edildiğinin belirtilmesidir. Metin ayrıca kıble değişikliği olayının rivayet detaylarını (Kubâ'daki namaz, Bera hadisi, mescid-i kıbleteyn kıssası) aktarır.

والمراد بالسفهاء هنا اليهود الذين بالمدينة قاله مجاهد السدى : المنافقون الزجاج : كفار قريش لما أنكروا تحويل القبلة قالوا : قد اشتاق محمد إلى مولده وعن قريب

İbn Kesîr, kıble değişikliğiyle ilgili ayeti Hz. Peygamber'in Mekke'de iki köşe (Kabe-Beytülmakdis) arasında namaz kıldığını, Medine'ye hicret edince bu ikisini birleştirmenin imkansız olması üzerine Allah'ın Beytülmakdis'e yönelmeyi emrettiğini, on altı-on yedi ay bu şekilde namaz kılındığını, Peygamber'in İbrahim'in kıblesi olan Kabe'ye dönmeyi çok istediğini ve dua ettiğini, sonunda bu isteğinin kabul edilerek Kabe'ye yönelmenin emredildiğini anlatarak açıklar. Bu değişiklik ilk olarak ikindi namazında (bazı rivayetlere göre öğle namazında) uygulanmış, haber gecikmeli ulaşan Kuba halkı ise sabah namazında yönlerini değiştirmiştir.

فلما هاجر إلى المدينة تعذر الجمع بينهما فأمره الله بالتوجه إلى بيت المقدس قاله ابن عباس والجمهور ثم اختلف هؤلاء هل كان الأمر به بالقرآن أو بغيره على قولين

Beydâvî'ye göre 'sefihler' ifadesi, kıble değişikliğine itiraz eden münafıklar, Yahudiler ve müşrikleri kastetmektedir; bu itirazın önceden haber verilmesi Peygamber'in gönlünü hazırlamak, cevabı önceden hazırlamak ve mucizeyi ortaya çıkarmak gibi faydalar taşımaktadır. Kıblenin belirli bir mekâna zâtî bir özellik nedeniyle bağlı olmadığını, asıl önemli olanın Allah'ın emrine uymak olduğunu belirtir. Beytülmakdis'e veya Kâbe'ye yönelmenin hikmet ve maslahatın gerektirdiği şekilde değiştiğini ifade eder.

والقبلة في الأصل الحالة التي عليها الإنسان من الاستقبال، فصارت عرفا للمكان المتوجه نحوه للصلاة قل لله المشرق والمغرب لا يختص به مكان دون مكان بخاصية ذاتية تمنع إقامة غيره مقامه، وإنما العبرة بارتسام أمره لا بخصوص المكان