Taberî'ye göre ayet, Âs b. Vâil es-Sehmî'nin, kendisinden borç isteyen sahabîlere karşı ahirette de mal ve evlat verileceğini iddia etmesi üzerine inmiştir; Allah bu sözü kıyamette elinden alınacak şekilde reddetmiştir. Ayrıca 'وولدا' kelimesinin kıraatinde farklılık bulunduğunu, çoğunluğun 'veled' (fetha ile), Kûfelilerin ise Âsım hariç 'veledehû' (mal ve evladı elinden alınıp bize kalır) şeklinde okuduklarını nakletmiştir. Bu okuyuşa göre mana, o kişinin kıyamet günü malsız ve evlatsız, tek başına gelmesi şeklindedir.

فقال: ألستم تزعمون أن في الجنة فضة وذهبا وحريرا، ومن كل الثمرات؟ قالوا: بلى، قال: فإن موعدكم الآخرة، فوالله لأوتين مالا وولدا، ولأوتين مثل كتابكم الذي جئتم به، فضرب الله مثله في القرآن

Zemahşerî bu metinde zıhâr âyetinin hükmünü açıklar: zıhâr yapan kişi cima öncesinde kefaret ödemek zorundadır ve 'temas'tan kasıt cinsel ilişki, şehvetle dokunma veya şehvetle bakmadır. Ayrıca zıhârın sadece 'anan gibisin' lafzıyla değil, kişinin bütününü ifade eden bir organ (baş, yüz, boyun, ferç) veya anneye benzeyen mahrem bir organ (karın, uyluk) zikredilerek de gerçekleşebileceğini, keza anne yerine nesep, süt emme, sıhriyet veya cima yoluyla mahrem olan başka bir kadının zikredilmesiyle de zıhârın oluşabileceğini belirtir. Bu konuda Ebû Hanîfe ile Şâfiî arasındaki görüş farkını da nakleder.

نعم إذا وضع مكان أنت عضوا منها يعبر به عن الجملة كالرأس والوجه والرقبة والفرج ، أو مكان الظهر عضوا آخر يحرم النظر إليه من الأم كالبطن والفخذ . ومكان الأم ذات رحم محرم منه من نسب أو رضاع أو صهر أو جماع

Râzî, ayette geçen ifadenin, kişinin ahirette gerçekten fayda göreceği şeyin biriktirip mirasçılarına bıraktığı mal değil, dünyada iken yaptığı hayır işleri ve malını hak yolunda harcaması olduğunu bildirdiğini belirtir. Ayrıca 'يرثني' türü ifadelerin dilde 'söyleneni miras almak' anlamına geldiğini, tıpkı 'اللهم أنت رجاؤنا' ifadesinin 'ümit ettiğimiz' anlamına gelmesi gibi mecazi bir kullanım olduğunu açıklar.

أخبر أن الذي ينتفع الإنسان به هو ما يقدمه الإنسان من أعمال البر وإعطاء الأموال في حقوقها ، دون المال الذي يخلفه على ورثته

İbn Kesîr, ayetin Âs b. Vâil hakkında indiğini belirtir ve dünyada ona verilecek denilen mal ve evladın aksine, âhirette elindeki mal ve evladın da elinden alınacağını, yani dünyadakinin fazlasıyla değil bilakis onun bile elinden çekilip alınacağını açıklar. Bu hususta Mücahid ve Katade'den, ayrıca İbn Abbas'tan nakledilen görüşlerle desteklenir: kimi 'malını ve evladını elinden alacağız' derken, kimi 'yanında hiçbir şey, ne malı ne evladı olmayacak' şeklinde yorumlamıştır.

وقوله أي من مال وولد نسلبه عكس ما قال إنه يؤتى في الدار الآخرة مالا وولدا زيادة على الذي له في الدنيا بل في الآخرة يسلب من الذي كان له في الدنيا

Beydâvî'ye göre 'كلا' ifadesi, kişinin kendisi için tasavvur ettiği şeyde hatalı olduğuna dair bir ret ve uyarıdır. 'Sencektübü ma yekul' ifadesi, söylediği sözün kayda geçirileceğinin ortaya çıkarılması ya da düşmanın suçunu kaydeden kişinin intikamı gibi bir intikam anlamına gelir; azabın uzatılması ise onun küfür, iftira ve alaycılığı sebebiyle hak ettiği azabın devam ettirilmesi veya katmerleştirilmesidir. 'ونرثه ما يقول' ifadesi onun ölümüyle mal ve evladına varis olunacağını, 'فردا' ise kıyamet günü dünyada sahip olduğu mal ve evlattan yoksun, tek başına Allah'a geleceğini belirtir.

كلا ردع وتنبيه على أنه مخطئ فيما تصوره لنفسه. سنكتب ما يقول سنظهر له أنا كتبنا قوله على طريقة قوله: إذا ما انتسبنا لم تلدني لئيمة

Kurtubî, bu ayetin Habbâb b. el-Eratt ile Âs b. Vâil arasındaki alacak-verecek olayı üzerine indiğini nakleder. Âs, ahirette cennette kendisine ödeyeceğini alaycı bir şekilde söylemiş, Allah da onun bu sözü üzerine bu ayeti indirmiştir. Ayetteki ifade, kişiye dünyada verilen mal ve evladın elinden alınacağı veya ahirette vaat ettiği şeylerden mahrum bırakılacağı şeklinde yorumlanmıştır.

فأنزل الله تعالى