Taberî'ye göre bu ayette bahsedilen ve kendilerine sözü edilen mükâfatın verildiği kimseler, dünyada başlarına gelen sıkıntı ve musibetlere karşı Allah yolunda sabreden kişilerdir. Yani ayetteki övgü ve mükâfat, sabır vasfına sahip olan bu kimselere yöneliktir.

هؤلاء الذين وصفنا صفتهم، وآتيناهم الثواب الذي ذكرناه، الذين صبروا في الله على ما نابهم في الدنيا

Bu müfessire göre metinde "الذين" ism-i mevsûlünün irab konumu üzerinde birden fazla görüş bulunmaktadır ve bunlardan ilki, öncesinde geçen bir ifadeden bedel olmasıdır. Metin bu kısa parçada sadece bu ilk görüşün giriş cümlesini vermektedir. Devamında zikredilecek diğer vecihlerle karşılaştırmalı bir i'rab tartışması yapılacağı anlaşılmaktadır.

وفي محل : { الذين } وجوه : الأول : أنه بدل من قوله :

Bu müfessire göre metin öncelikle 'يا عبادي' ve 'إن أرضي' ifadelerindeki farklı kıraatleri (yâ harfinin sakin veya meftuh okunuşu) çeşitli kurrâya nispet ederek aktarır. Ardından dinini korumak için bir yerden başka bir yere göç edenin cenneti hak edeceğine ve İbrahim ile Muhammed'e (aleyhimesselam) arkadaş olacağına dair bir hadis nakledilir. Son olarak 'ثم إلينا ترجعون/يرجعون' kısmındaki te/ya harfi farklılığının hangi önceki ifadeye (kul veya nefis) râci olduğuna göre gerekçelendirildiği belirtilir.

وروي أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال : ( من فر بدينه من أرض إلى أرض ولو قيد شبر استوجب الجنة وكان رفيق محمد وإبراهيم ( عليهما السلام

İbn Kesîr'e göre bu ayet, önceki peygamberlerin ve onların yolunu izleyenlerin, kavimlerinden gördükleri eziyetlere karşı sabrettiklerini ve bu sabrı Allah'a tevekkül ederek gerçekleştirdiklerini bildirmektedir. Bu metne göre Allah, kendisine tevekkül eden ve sabreden bu kimselere dünyada ve ahirette güzel bir sonuç (akıbet) bahşetmiştir.

صبروا على أقل من آذاهم من قومهم متوكلين على الله الذي أحسن لهم العاقبة في الدنيا والآخرة

Beydâvî'ye göre 'Allah yolunda hicret edenler' ifadesi, Kureyş'in zulmü nedeniyle Habeşistan'a veya Medine'ye hicret eden Hz. Peygamber ve muhacir sahabesini, ya da hicretten sonra Mekke'de hapsedilip eziyet gören Bilal, Suhayb, Habbâb, Ammâr, Âbis, Ebû Cendel ve Süheyl gibi kimseleri işaret eder. Kendilerine dünyada güzel bir yer (Medine) ve ahirette daha büyük bir mükâfat vaad edildiği belirtilir. 'Bilselerdi' ifadesindeki zamir ise ya kâfirlere (bilselerdi muhacirlere uyarlardı) ya da muhacirlere (bilselerdi gayret ve sabırlarını artırırlardı) râci olabilir.

الذين هاجروا في الله من بعد ما ظلموا هم رسول الله صلى الله عليه وسلم وأصحابه المهاجرون ظلمهم قريش فهاجر بعضهم إلى الحبشة ثم إلى المدينة وبعضهم إلى المدينة، أو المحبوسون المعذبون بمكة بعد هجرة رسول الله صلى الله عليه وسلم وهم بلال وصهيب وخباب وعمار وعابس وأبو جندل وسهيل رضي الله تعالى عنهم