Bu müfessire göre Yusuf, kralın rüyasını sorana cevaben yedi yıl boyunca eskisi gibi ekin ekmelerini söylemiştir; yani daha önceki yıllarda alışılmış olan ekim adetlerinin sürdürülmesini istemiştir. Bu sözler aynı zamanda Yusuf'un halka verdiği bir öğüt ve tavsiye niteliğindedir; onları yiyeceklerini biriktirip saklamaya yönlendiren bir görüştür.

يقول: تزرعون هذه السبع السنين، كما كنتم تزرعون سائر السنين قبلها على عادتكم فيما مضى. والدأب: العادة

Kurtubî'ye göre bu ayet Yusuf'un rüyayı yorumlamasını içerir: yedi semiz sığır ve yeşil başak yedi bol/mahsuldar yılı, yedi zayıf sığır ve kuru başak ise yedi kıtlık yılını temsil eder. Ayrıca 'دأبا' kelimesinin dâbe/âdet kökünden geldiğini, mastar-hal-sıfat olma ihtimallerini ve kıraat farklarını dilbilimsel olarak tartışır. Son olarak bu ayeti, İslam hukukunda dini, nefsi, aklı, nesli ve malı korumayı hedefleyen şer'î maslahatlar ilkesinin bir aslı olarak değerlendirir.

هذه الآية أصل في القول بالمصالح الشرعية التي هي حفظ الأديان والنفوس والعقول والأنساب والأموال فكل ما تضمن تحصيل شيء من هذه الأمور فهو مصلحة وكل ما يفوت شيئا منها فهو مفسدة ودفعه مصلحة

İbn Kesîr'e göre rüyadaki yedi semiz sığır bereketli ve yağmurlu yedi sene, yedi zayıf sığır ise kuraklık senelerini temsil etmektedir. Bu bolluk senelerinde elde edilen ürünler, bozulmasını geciktirmek için başaklarında saklanmalı, sadece az miktarı yenmeli ve israftan kaçınılmalıdır. Böylece kıtlık senelerinde biriktirilen bu ürünlerden istifade edilecek, aksi halde ekilen tohumdan da bir şey elde edilemeyecektir.

إلا المقدار الذي تأكلونه وليكن قليلا قليلا لا تسرفوا فيه لتنتفعوا في السبع الشداد وهن السبع السنين المحل التي تعقب هذه السبع المتواليات

Beydâvî'ye göre Yûsuf'un yorumu, rüyadaki simgeleri (semiz/zayıf inekler, yeşil/kuru başaklar) bereketli ve kıtlık yılları olarak açıklamasının devamıdır; yedi yıl ekin ekilmesi, hasadın başağında bırakılması, ardından gelecek yedi kurak yılın biriktirileni yiyip bitirmesi ve sonrasında bereketli bir yılın gelmesiyle halkın yağmura kavuşup meyve sıkacağı bildirilmektedir. Bu bilgiyi Yûsuf'un vahiy yoluyla veya kıtlığın bolluğa dönüşeceği ilahi kanun bilgisiyle elde ettiği belirtilmektedir.

ولعله علم ذلك بالوحي أو بأن انتهاء الجدب بالخصب، أو بأن السنة الإلهية على أن يوسع على عباده بعد ما ضيق عليهم

Zemahşerî'ye göre 'deeben' kelimesi 'دأب في العمل' fiilinden mastardır ve muzari fiillerin öznesi olan ekilecek/hasat edilecek yıllara ait olanların hal (durum) olarak kullanılışıdır; yani 'دائبين' (sürekli çalışanlar) anlamına gelir. Ayrıca 'يأكلن' fiili mecazi isnad yoluyla kullanılmıştır; asıl yiyen o yılların halkı olduğu halde yeme fiili yıllara isnad edilmiştir.

و { يأكلن } من الإسناد المجازي

Bu müfessire göre 'دأب' kelimesi dilde temel olarak ciddiyet ve devamlılıkla yapılan çalışma anlamına gelir; buradan hareketle âyetteki teşbihte 'دأب' kelimesi bazı âlimlere göre 'ictihad/çaba' anlamıyla, bazılarına göre ise 'şe'n/hâl/âdet' anlamıyla açıklanmıştır. Bu iki yoruma göre teşbihin yönü, kâfirlerin Hz. Muhammed'i yalanlama konusundaki gayret ve tutumlarının, Firavun ailesinin Musa'ya karşı gösterdiği gayret ve tutuma benzetilmesidir; nitekim onlar günahları sebebiyle helak edildiği gibi bunlar da helak edilecektir.

الدأب استمرار الشيء على حالة واحدة