Taberî, ayetin sebeb-i nüzûlü olarak bir adamın bir kadına yönelik öpme veya dokunma gibi zina benzeri bir hatası sonrası Hz. Peygamber'e gelip durumunu anlatmasını ve bu esnada namazın (hasenat=iyilikler) kötülükleri giderdiğine dair ayetin inmesini aktarır. Farklı rivayetlerde olayın Ebu Bekir, Ömer ve Hz. Peygamber'e sırasıyla anlatıldığı, hükmün sadece o kişiye mi yoksa tüm ümmete mi ait olduğu sorulduğu ve Hz. Peygamber'in bunun umum için geçerli olduğunu bildirdiği nakledilir. Ayrıca 'sabah ve ikindi namazları' ile 'beş vakit namaz' şeklinde farklı tefsir görüşleri de nakledilmiştir.

فقال له أصحابه: ألهذا خاصة أم للناس عامة؟ فقال: «بل للناس عامة»

Bu müfessire göre 'hasenat' (iyilikler) İbn Abbas'a göre beş vakit namaz olup büyük günahlardan kaçınma şartıyla diğer günahlara kefaret olur; Mücahid'e göre ise tesbih, tahmid, tehlil ve tekbir gibi zikir sözleridir. Ayrıca ayetin, imanın en üstün hasene olduğu için küfrü (en büyük kötülüğü) izale ettiği, dolayısıyla ondan daha aşağı derecedeki günahları da izale etmesinin daha evla olduğu yönünde bir delil taşıdığı, en azından ebedi azabı kaldırdığı tartışılır. Ayrıca 'nehârın iki tarafı'nın sabah ve ikindi namazları olduğu, bunun tefsirinde çeşitli görüşler bulunduğu belirtilir.

المسألة الأولى : في تفسير الحسنات قولان : الأول : قال ابن عباس : المعنى أن الصلوات الخمس كفارات لسائر الذنوب بشرط الاجتناب عن الكبائر . والثاني : روي عن مجاهد أن الحسنات هي قول العبد سبحانه الله والحمد لله ولا إله إلا الله والله أكبر

Bu müfessire göre ayet, iyi amellerin (özellikle güzel abdest alıp namaz kılmanın) geçmiş küçük günahları sildiğine dair genel bir hükmü ifade eder ve bu hüküm belirli bir kişiye özel değil bütün insanlara/müslümanlara şamildir. Bu görüş, öpme veya kadına dokunma gibi bir günah işleyip Peygamber'e gelen kişiye verilen cevap üzerine, sahabenin (Ömer, Muaz) 'bu hüküm bize mi özel yoksa herkese mi' sorusuna Peygamber'in 'bilakis herkese' şeklindeki cevabıyla desteklenir.

فقال يا رسول الله لي خاصة أم للناس عامة فضرب يعني عمر صدره بيده وقال لا ولا نعمة عين بل للناس عامة فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم صدق عمر

Zemahşerî'ye göre 'غدوة وعشية' ifadesinin iki yönü vardır: birincisi salih amellerle küçük günahların affedilmesini kastetmesi, ikincisi ise iyiliklerin kötülüklere karşı bir lütuf olarak onların işlenmesine engel olmasıdır. Ayrıca 'zâlike' işaretinin, 'festakim' ve sonrasındaki ifadelere râci olduğunu belirtir.

إن الحسنات يذهبن السيئات

Kurtubî'ye göre bu ayette geçen 'salat' ifadesiyle farz namazlar kastedilmektedir; namazın özellikle zikredilmesi imandan sonra ikinci derecede önemli olması ve sıkıntı anında ona sığınılmasındandır. Sûfî şeyhlerin bu ayeti vakitlerin farz ve nafile ibadetle doldurulması şeklinde yorumlamalarını İbnü'l-Arabî zayıf bulmuş, çünkü emrin sadece vacip olana yönelik olduğunu, nafile vakitlerinin sınırlı olduğunu belirtmiştir. Ayrıca 'hasenat' kelimesinin cumhura göre beş vakit namaz, Mücahid'e göre ise tesbih ve tekbir gibi zikirler olduğu, İbn Atıyye'nin bunun sadece bir örnek olduğunu söylediği aktarılmıştır.

لم يختلف أحد من أهل التأويل في أن الصلاة في هذه الآية يراد بها الصلوات المفروضة

Beydâvî'ye göre ayette namazın vakitleri açıklanmaktadır: gündüzün iki tarafı (sabah ve öğle/ikindi) ile geceye yakın vakitler (akşam ve yatsı). İyiliklerin kötülükleri silmesi ise günahların bu ibadetlerle bağışlanması anlamındadır ve bu husus bir hadisle de desteklenmiştir. Ayrıca ayetin inişine dair bir sebeb-i nüzul rivayeti de zikredilmiştir; bir adamın bir kadınla günaha yaklaşıp fiilen zina etmemesi üzerine bu ayetin indiği aktarılmıştır.

وفي سبب النزول «أن رجلا أتى النبي صلى الله عليه وسلم فقال إني قد أصبت من امرأة غير أني لم آتها فنزلت»