Taberî'ye göre ayet, müşriklerin çoğunun gerçek bilgiye dayanmayan, sadece zanna dayalı bir tabiiyet içinde olduklarını anlatır. Zannın yakîn (kesin bilgi) yerine geçemeyeceğini ve ihtiyaç duyulan yerde bir fayda sağlamayacağını belirtir. Allah'ın onların bu zan takip edip hakkı yalanlama fiillerini bilmekte olduğu ve onları gözetlediği vurgulanır.

إن الشك لا يغني من اليقين شيئا، ولا يقوم في شيء مقامه، ولا ينتفع به حيث يحتاج إلى اليقين.

Zemahşerî'ye göre çoğunluğun Allah hakkındaki tabi olduğu şey delile dayanmayan zandan ibarettir; zan ise Allah'ı bilmede/hakikatte hiçbir şey ifade etmez. Ayrıca 'ekser' kelimesinin istifham anlamında olabileceğini ve bu durumda 'şürekâ' kelimesinin farklı bir fiile bağlanacağını belirtir; ayrıca Ali b. Ebî Tâlib'in kıraatine göre ayetin anlamının değişerek putperestlerin meleklere ve peygamberlere tabi olan varlıklara uymadıklarının kınanması şeklinde okunabileceğini aktarır.

لأنه قول غير مستند إلى برهان عندهم { إن الظن } في معرفة الله وهو العلم { شيئا }

Bu müfessire göre ayetteki 'zan' ifadesi öncelikle çoğunluğun Allah'a imanının delile dayanmayıp sadece atalarından işittikleri bir söze dayandığını ifade eder; putları ilah ve şefaatçi sayma görüşünün zanna dayandığı ikinci bir yorum olarak zikredilse de birincisi daha kuvvetli görülür. Ayrıca bu ayet kıyası reddedenlerin delili olarak da tartışılmış, kıyasla amel etmenin zan ile amel olduğu ve bunun caiz olmayacağı ileri sürülmüş, buna karşı kıyasın vücûbunun kat'î delille sabit olduğu cevabı verilmiştir.

وما يتبع أكثرهم في إقرارهم بالله تعالى إلا ظنا ، لأنه قول غير مستند إلى برهان عندهم ، بل سمعوه من أسلافهم . الثاني : وما يتبع أكثرهم في قولهم الأصنام آلهة وأنها شفعاء عند الله إلا الظن والقول الأول أقوى ، لأنا في القول الثاني نحتاج إلى أن نفسر الأكثر بالكل

Kurtubî bu ayette geçen 'el-Hakk' ifadesinin Allah'ın kendisi olduğunu, bir diğer görüşe göre ise 'yakîn' anlamına geldiğini, yani zannın yakîn gibi olamayacağını belirtir. Bu ayetten, akide konularında -küfür ve tekzip gibi hususlarda- salt zanla yetinilemeyeceğine dair bir delil çıkarır. Ayrıca ayetin tehdit maksadıyla geldiğini ifade eder.

أي من عذاب الله فالحق هو الله وقيل الحق هنا اليقين أي ليس الظن كاليقين وفي هذه الآية دليل على أنه لا يكتفي بالظن في العقائد من الكفر والتكذيب خرجت مخرج التهديد

Beydâvî'ye göre bu ayet, hakka hidayet edenin ancak Allah olduğunu, müşriklerin taptığı şirk ortaklarının (melekler, Mesih, Uzeyr gibi en şereflileri dahi) kendileri hidayete muhtaç iken başkasına hidayet edemeyeceğini vurgular. Buna göre hakka ileten hakikaten tabi olunmaya daha layıktır ve müşriklerin tutumu sırf zanna dayanmaktadır; zan ise gerçek bilgi ve itikad konusunda hiçbir fayda sağlamaz. Metin bu ayetten usûlde (akaid esaslarında) kesin ilim tahsilinin vacip olduğu, taklit ve zanla yetinmenin caiz olmadığı sonucunu çıkarır.

وفيه دليل على أن تحصيل العلم في الأصول واجب والاكتفاء بالتقليد والظن غير جائز. إن الله عليم بما يفعلون وعيد على اتباعهم للظن وإعراضهم عن البرهان.