Bu müfessire göre ayet, Allah'ın Ad kavmini ve benzeri toplumları (Semud, Sedom, Me'reb halkı gibi) küfür ve şirkleri sebebiyle nasıl helak ettiğini anlatmakta, aynı akıbetin peygamberlerini yalanlayan tüm kâfir kavimlerin başına geldiğini bildirmektedir. Metne göre bu geçmiş ümmetler, resullerine iman etmedikleri, Allah'ın tevhid ve ihlaslı ibadet çağrısına uymadıkları için helak edilmişlerdir. Aynı şekilde Muhammed'i (s.a.v) yalanlayan müşriklerin de tövbe etmedikleri sürece dünyada gazapla helak edilip ahirette ateşe sürüklenmesi, kâfirlere verilen cezanın sünneti olarak açıklanmaktadır.

فإن من ثواب الكافر بي على كفره عندي أن أهلكه بسخطي في الدنيا وأورده النار في الآخرة

Zemahşerî'ye göre 've ma kânû li-yu'minû' ifadesindeki lâm, önceki cümledeki zulüm fiiline atıf ya da bağımsız bir ara cümle (i'tirâz) olabilir; her iki durumda da bu lâm, o kavmin imanının kesin olarak gerçekleşmeyeceğini tekit eder. Allah'ın onların küfürde direneceğini ve iman etmelerinin uzak bir ihtimal olduğunu önceden bildiği belirtilir. Helâk sebebi, peygamberleri yalanlamaları ve kendilerine hüccet ikame edildikten sonra ertelemenin bir fayda vermeyeceğinin bilinmesidir; 'kezâlike neczî' ifadesi ise bu cezanın her mücrime uygulanacağını, özellikle de Mekke halkının Peygamber'i yalanlamalarına yönelik bir tehdit olduğunu ifade eder.

واللام لتأكيد النفي ، يعني : ما كانوا يؤمنون حقا تأكيدا لنفي إيمانهم ، وأن الله قد علم منهم أنهم يصرون على كفرهم ، وأن الإيمان مستبعد منهم

Râzî bu ifadenin 'zalemû' fiiline atıf mı yoksa ara söz (i'tirâz) mı olduğunu tartışır; lâm nefyi tekit eder ve Allah'ın onların küfürde direneceğini önceden bildiğini gösterir. Bu, geçmiş toplumların ancak peygamberleri yalanlamaları sebebiyle helak edildiğini ortaya koyar ve ayet, Mekke halkının Resûlullah'ı yalanlamalarına yönelik bir tehdit (vaîd) taşır.

وهذا يدل على أنه تعالى إنما أهلكهم لأجل تكذيبهم الرسل ، فكذلك يجزى كل مجرم ، وهو وعيد لأهل مكة على تكذيبهم رسول الله

Kurtubî bu ayeti, kendilerinden önceki ümmetlerin (Mekke halkının atalarının) apaçık mucizelere ve delillere rağmen küfür ve şirklerinde direndikleri için helak edildiklerini, bunun Mekke müşriklerine bir tehdit ve uyarı olduğunu belirtir. Allah'ın onları helak edecek güçte olduğunu ancak içlerinden veya nesillerinden iman edecek kimseler bulunduğu bilgisiyle (ilm-i sabık) onlara mühlet verdiğini açıklar. Ayrıca ayetin, hidayet ve imanın yaratılmış (mahluk) olduğunu söyleyen sapkınlara (kaderiyye/mu'tezile gibi) reddiye niteliği taşıdığını, bir başka görüşe göre ise 'iman etmeyecekleri' ifadesinin, küfürleri sebebiyle kalplerinin mühürlenmesiyle cezalandırıldıklarını ifade ettiğini nakleder.

وهذه الآية ترد على أهل الضلال القائلين بخلق الهدى والإيمان وقيل : معنى ما كانوا ليؤمنوا أي جازاهم على كفرهم بأن طبع على قلوبهم

İbn Kesîr, ayetteki 'işte bu bizim hükmümüzdür' ifadesinin, elçilerini yalanlayıp emrimize karşı çıkanlar hakkındaki cezalandırma hükmü olduğunu belirtir. Bu bağlamda Âd kavminin helakiyle ilgili garip ve müstakil bir hadis rivayetini uzunca aktararak, Hz. Peygamber'in rüzgar ve bulut gördüğünde Âd kavminin başına gelen azabı hatırlayıp korktuğuna dair rivayetleri nakleder. Bu rivayetler, ayetin tarihi arka planını ve Hz. Peygamber'in bu kıssadan çıkardığı ibreti göstermek amacıyla verilmiştir.

وقد ورد حديث في قصتهم وهو غريب جدا من غرائب الحديث وأفراده

Beydâvî'ye göre önceki nesillerin helâki, peygamberler apaçık delillerle geldikten sonra zulmetmeleri (yalanlama ve organlarını uygunsuz kullanma) sebebiyledir; onların imana gelmemesi ise fesada uğramış istidatları ve Allah'ın onları yardımsız bırakması, kâfir olarak öleceklerini bilmesi nedeniyledir. Ardından bu ümmetin yeryüzünde onların yerine halifeler kılınması, davranışlarının nasıl olacağının sınanması (ihtibar) amacına dayanır. 'Kيف تعملون' ifadesindeki soru, cezanın fiillerin zatından değil, işleniş şekli ve niteliğinden kaynaklandığını gösterir.

وما كانوا ليؤمنوا وما استقام لهم أن يؤمنوا لفساد استعدادهم وخذلان الله لهم وعلمه بأنهم يموتون على كفرهم، واللام لتأكيد النفي.