Taberî'ye göre bu ayet, kendisine ilahî ayetler verilip bunlardan sıyrılan kişinin, şeytanın peşine takılıp Rabbine karşı gelen bir kimse olarak helak olanlardan olduğunu anlatan bir temsildir. Bu kişinin kimliği hususunda müfessirler ihtilaf etmiş; çoğunluk görüşe göre İsrailoğullarından Bel'am b. Baûrâ (veya Bel'am b. Ebr) adlı, kendisine peygamberlik ve duası kabul olma özelliği verilmiş bir kişidir. Rivayete göre Musa (as) ve kavmi geldiğinde Bel'am, kavminin ısrarı ve verdikleri hediyeyi kabul etmesi üzerine Rabbinden izin almadan onlara dua etmeye kalkışmış, böylece ayetlerinden sıyrılıp sapkınlardan olmuştur.

واختلف أهل التأويل في تأويل قوله: أي خرج منها وتركها، فكذلك انسلاخ الليل من النهار وقوله: قال: رجل من بني إسرائيل يقال له: بلعم بن أبر

Zemahşerî'ye göre bu ayet, kişinin Allah'ın ayetlerini inkâr edip onları arkasına atmasıyla şeytana yakalanıp ona arkadaş olması ve onun izini takip etmesi anlamındadır; sonuç olarak kâfirlerden ve sapkınlardan biri olmuştur. Ayrıca aktarılan bir rivayete göre kavmi kendisinden Musa ve yanındakilere dua etmesini (lanet okumasını) istemiş, o önce yanlarında melekler olduğu için bunu yapamayacağını söyleyerek reddetmiş, fakat ısrarları üzerine sonunda kabul etmiştir.

روي أن قومه طلبوا إليه أن يدعو على موسى ومن معه فأبى وقال : كيف أدعو على من معه الملائكة ، فألحوا عليه ولم يزالوا به حتى فعل

Bu müfessire göre âyetteki 'انسلخ' ifadesi, kişinin kendisine verilmiş hidayetten tamamen çıkıp Allah'ın rahmetinden gazabına, sevgisinden isyanına geçmesini ifade eder. 'اتبعه الشيطان' konusunda ise iki görüş nakleder: biri şeytanın kâfirleri kendine tâbi kılması, diğeri şeytanın o kişiye yetişip onu ele geçirmesi anlamıdır. Ehl-i meânî'ye göre âyetin maksadı, hidayet verilip sonra sapıklığa, hevaya ve dünyaya meyledip şeytanın oyuncağı haline gelen kişinin sonunun helak ve hüsran olduğunu göstermek ve insanları bu halden sakındırmaktır.

قال أهل المعاني : المقصود منه بيان أن من أوتي الهدى ، فانسلخ منه إلى الضلال والهوى والعمى ، ومال إلى الدنيا ، حتى تلاعب به الشيطان كان منتهاه إلى البوار والردى ، وخاب في الآخرة والأولى ، فذكر الله قصته ليحذر الناس عن مثل حالته

Kurtubî'ye göre ayette geçen kişi, Allah'a dair sahip olduğu bilgiden sıyrılmış, o bilgi kendisinden çekilip alınmıştır. Bu durum Bel'am ve onun benzerlerinin ilim durumuna örnek gösterilir; ayrıca bir görüşe göre bu ayet, Muhammed'in çıkışını bekleyip sonra onu inkar eden Yahudi ve Hristiyanlar hakkında inmiştir.

وفي الحديث عن النبي صلى الله عليه وسلم : ( العلم علمان علم في القلب فذلك العلم النافع وعلم على اللسان فذلك حجة الله تعالى على بن آدم ( فهذا مثل علم بلعام وأشباهه

İbn Kesîr, ayetin nüzul sebebiyle ilgili aktarılan kıssaları sıralar; en meşhur görüşe göre bu şahıs İsrailoğulları döneminde yaşamış, dua kabul edilir bir kişi olan Bel'am b. Bâûrâ'dır ve Musa'ya karşı kavmine dua etmesi istenmiş fakat duası tersine dönmüştür. Ayrıca ayetin İbn Abbas'tan gelen bir rivayette Ümeyye b. Ebi's-Salt'a işaret ettiği, ona benzediği için söylendiği görüşünü de zikreder, çünkü Ümeyye ilim sahibi olduğu halde imandan yüz çevirmiştir. Ayetin manasına dair Hz. Peygamber'den nakledilen bir hadisi de delil olarak getirir.

وأما المشهور في سبب نزول هذه الآية الكريمة فإنما هو رجل من المتقدمين في زمن بني إسرائيل كما قال اب الآية وقال السدي لما انقضت الأربعون السنة التي قال الله

Beydâvî bu ayeti, kendisine ayetler verilip sonra onlardan sıyrılan kişinin kimliği hakkındaki farklı görüşleri sıralayarak açıklar: Bu kişi İsrailoğullarının alimlerinden biri, ya da Ümeyye b. Ebi's-Salt olabilir; kitapları okuyup Allah'ın o zamanda bir resul göndereceğini bilmiş, kendisinin o resul olmasını ummuş, Muhammed (a.s.) peygamber gönderildiğinde ise kıskanıp inkar etmiştir. Diğer bir görüşe göre bu kişi Kenanlılardan Bel'am b. Baûrâ'dır; kendisine Allah'ın kitaplarından bir kısım ilim verilmiş, fakat ayetlerden sıyrılıp onları inkar ederek yüz çevirmiştir. Şeytan onu takip edip kendisine ulaşmış, böylece azgınlardan ve sapkınlardan olmuştur.

أو بلعم بن باعوراء من الكنعانيين أوتي علم بعض كتب الله، فانسلخ منها من الآيات بأن كفر بها وأعرض عنها. فأتبعه الشيطان حتى لحقه وقيل استتبعه. فكان من الغاوين فصار من الضالين.