Taberî, 'âyetlerimizden gafil olanlar' ifadesini, Allah'ın birliğine delil olan âyetlerinden yüz çevirip onları düşünmeyen, kendine nasihat eden biri gibi tefekkür etmeyen kimseler olarak açıklar. Ayrıca 'hûdnâ ileyk' (tevbe ettik) ifadesinin tefsirinde bunun 'tübnâ ileyk' (sana tevbe ettik) anlamına geldiğini, İbn Abbas, Said b. Cübeyr, Mücahid, Katade gibi birçok müfessirden gelen rivayetlerle aktarır. Yahudilerin bu isimlendirmesinin de bu 'tevbe ettik' sözlerinden kaynaklandığı belirtilir.

معرضون عنها لاهون، لا يتأملونها تأمل ناصح لنفسه، فيعلموا بها حقيقة ما دلتهم عليه

Zemahşerî bu bölümde önce 'hüdnâ' kelimesinin dilbilimsel kökenini açıklar; 'hûd' kelimesinin 'tâib' (tövbe eden) anlamındaki 'hâid' kelimesinin çoğulu olduğunu belirtir. Ardından âyetteki 'azâbî' ve 'rahmetî' kavramlarını yorumlar: azabın hikmet gereği hak edenlere, günahtan dönülmediği için affın mesağı olmadığından uygulanacağını; rahmetin ise geniş olup Müslüman-kâfir, itaatkâr-isyankâr herkesi kapsadığını ifade eder. Son olarak bu rahmetin özellikle âhir zamanda gelecek, Hz. Muhammed ümmetinden olan ve tüm âyet ve kitaplara iman edenlere yazılacağını söyler.

وأما { رحمتى } فمن حالها وصفتها أنها واسعة تبلغ كل شيء ، ما من مسلم ولا كافر ولا مطيع ولا عاص إلا وهو متقلب في نعمتي

Bu müfessire göre âyetteki rahmet ifadesi umumi bir hitap olup Allah'ın rahmetinin tüm varlıklara ulaştığı, çünkü her varlığın ya vacip ya mümkün olduğu ve mümkün olanın varlığının bizzat Allah'tan gelmesinin bir rahmet olduğu belirtilir. Ayrıca cansız varlıklar ile canlılar arasında bir derece farkı bulunduğu, canlıların cansızlara nazaran daha üstün olduğu ve Allah'ın hem varlık hem hayat sofrasını bazı mahluklara tahsis ettiği ifade edilir. Metinde ayrıca Fâtiha suresindeki beş rububiyet sıfatının kulun beş haline karşılık geldiği yönünde bir eşleştirme de yapılır.

قلنا كل وجود فقد ننال من رحمة الله تعالى نصيبا وذلك لأن الموجود إما واجب وإما ممكن ، أما الواجب فليس إلا الله سبحانه وتعالى ، وأما الممكن فوجوده من الله تعالى وبإيجاده ، وذلك رحمة

Kurtubî bu ayette geçen 'hidayet ve tövbe' ifadesini, Mücahid, Ebu'l-Âliye ve Katade'den naklen tövbe olarak açıklar. Ayrıca 'rahmetin her şeyi kuşatması' ifadesinin umumi bir ifade olduğunu, ancak bu umumun daha sonra 'Resûl'e tabi olanlar' şartıyla tahsis edildiğini belirtir; bu sebeple Yahudi ve Hıristiyanların kendilerini müttaki sayma iddialarının reddedildiğini aktarır. İbn Abbas'tan gelen rivayetle bu rahmetin Allah tarafından bu ümmete (Muhammed ümmetine) yazıldığı belirtilir.

وسعت كل شيء من الخلق حتى إن البهيمة لها رحمة وعطف على ولدها قال بعض المفسرين : طمع في هذه الآية كل شيء حتى إبليس فقال : أنا شيء فقال الله تعالى : فقالت اليهود والنصارى : نحن متقون فقال الله تعالى : الذين يتبعون الرسول النبي الأمي الآية فخرجت الآية عن العموم

İbn Kesîr, ayette geçen 'hasene' talebini tevbe olarak açıklar; 'iki dünyada bize güzellik yaz' ifadesi İbn Abbas, Said b. Cübeyr, Mücahid ve diğer selef müfessirlerine göre 'tevbe ettik, sana döndük ve yöneldik' anlamına gelir. Ayrıca 'yahûd' ve 'nasârâ' isimlerinin kökeni, rahmetin 'karîb' sıfatıyla nitelenmesinin sebebi ve Beni İsrail'in buzağıya tapmadan tevbesi, Tih çölü ve casusların gönderilmesi kıssası gibi konuları da bu bağlamda ele alır.

أي تبنا ورجعنا وأنبنا إليك قاله ابن عباس وسعيد بن جبير ومجاهد وأبو العالية والضحاك وإبراهيم التيمي والسدي وقتادة وغير واحد وهو كذلك لغة

Beydâvî'ye göre 'رحمتي وسعت كل شيء' ifadesi dünyada mümin-kâfir, mükellef-gayrı mükellef ayrımı yapmadan herkesi kapsar; ancak bu rahmetin âhirette özel olarak yazılması ise takva sahiplerine, zekat verenlere ve Allah'ın ayetlerine iman edenlere tahsis edilmiştir. Müfessir 'فسأكتبها' ifadesini iki şekilde yorumlar: rahmeti âhirette sabitleştirme veya sadece İsrailoğulları'ndan belirli bir gruba özgü bir yazım olarak. Zekatın özellikle zikredilmesi, onun yüceliği ve İsrailoğulları'na ağır gelmesi sebebiyledir.

ورحمتي وسعت كل شيء في الدنيا المؤمن والكافر بل المكلف وغيره. فسأكتبها فسأثبتها في الآخرة، أو فسأكتبها كتبة خاصة منكم يا بني إسرائيل. للذين يتقون الكفر والمعاصي. ويؤتون الزكاة خصها بالذكر لإنافتها ولأنها كانت أشق عليهم.