Taberî'ye göre bu ayette Allah, Hz. İsa'yı kendisinden önceki peygamberlerin izini takip eden bir nebi olarak gönderdiğini, ona indirilen İncil'in kendisinden önce Musa'ya indirilen Tevrat'ı doğruladığını ve İncil'de nesh edilmeyen hükümlerle amel etmenin farz olduğunu bildirmektedir. İncil'deki hidayet, insanların Allah'ın hükmünden bilmedikleri şeylerin beyanı; nur ise cehalet karanlığından kurtaran bir ışıktır.

أتبعنا عيسى ابن مريم على آثار النبيين الذين أسلموا من قبلك يا محمد، فبعثناه نبيا مصدقا لكتابنا الذي أنزلناه إلى موسى من قبله أنه حق وأن العمل بما لم ينسخه الإنجيل منه فرض واجب

Bu metinde 'ala âsârihim' ifadesinin zürriyetin izleri üzerine ya da Nuh ve İbrahim'in izleri üzerine olduğu belirtilir; 'bi rusulina' ise Musa, İlyas, Davud, Süleyman, Yunus ve diğer peygamberleri kapsar. İbn Zeyd'in görüşüne göre buradaki 'Furkan' düşmanlara karşı zafer anlamındadır ve bu, Bedir gününü 'yevm-ül Furkan' olarak niteleyen ayetle desteklenir. Sa'lebî bu görüşün ayetin zahirine daha uygun olduğunu, çünkü 'ziya' kelimesinin başında vav bulunduğunu, dolayısıyla ayetin anlamının 'Musa ve Harun'a zaferi ve Tevrat'ı -ki o da ziya ve zikirdir- verdik' şeklinde olduğunu belirtir.

وقال بن زيد : ( الفرقان ) هنا هو النصر على الأعداء دليله قوله تعالى : وما أنزلنا على عبدنا يوم الفرقان يعني يوم بدر قال الثعلبي : وهذا القول أشبه بظاهر الآية لدخول الواو في الضياء

İbn Kesîr'e göre burada kastedilen, Tevrat'a inanan ve içerdikleriyle hükmeden kişidir; Tevrat'taki hüda hakka götüren, nur ise şüpheleri ortadan kaldırıp meseleleri çözmede aydınlatıcı bir kılavuzdur. Bu kişi Tevrat'a tabi olan, ondaki hükümlere aykırı davranmayan kimsedir; yalnızca İsrailoğullarına açıklanan ve onların ihtilaf ettikleri bazı konularda istisna vardır.

أي مؤمنا بها حاكما بما فيها أي هدى إلى الحق ونور يستضاء به في إزالة الشبهات وحل المشكلات أي متبعا لها غير مخالف لما فيها إلا في القليل مما بين لبني إسرائيل بعض ماكانوا يختلفون فيه

Beydâvî'ye göre âyetteki 'وقفينا على آثارهم' ifadesi peygamberlerin birbirini takip ettiğini gösterir; İsa (a.s.) Tevrat'ı tasdik edici olarak gönderilmiş, kendisine verilen İncil ise hem hidayet ve nur kaynağı hem de bağımsız hükümler içeren bir şeriat kitabıdır. Bu nedenle âyet, İncil'in kendine has hükümler barındırdığına ve İsa'nın gönderilişiyle Yahudi şeriatinin (Tevrat hükümlerinin) neshedildiğine delalet eder; İncil ehlinin Tevrat hükümleriyle amel etmekle görevlendirildiği yorumu ise âyetin zâhirine aykırıdır.

والآية تدل على أن الإنجيل مشتمل على الأحكام وأن اليهودية منسوخة ببعثة عيسى عليه الصلاة والسلام، وأنه كان مستقلا بالشرع وحملها على وليحكموا بما أنزل الله فيه من إيجاب العمل بأحكام التوراة خلاف الظاهر.

Râzî'ye göre bu ayette İncil'e ait beş sıfat (hüdâ, nûr, musaddık, hüdâ tekrarı, mev'ıza) farklı anlamlara işaret eder: hüdâ, tevhid ve nübüvvet delillerini içermesi; nûr, şer'i hükümleri açıklaması; musaddık olması, Hz. Muhammed'in gelişini müjdelemesi anlamındadır. Hüdânın tekrar zikredilmesi ise İncil'in Hz. Muhammed'in nübüvvetine dair müjdeyi içermesinin insanları hidayete sevk etmesinden kaynaklanır ve bu husus Müslümanlarla Ehl-i Kitap arasındaki en şiddetli ihtilaf konusu olduğu için tekrar vurgulanmıştır. Mev'ıza vasfı ise İncil'in öğüt ve nasihatler içermesine, bunun müttakilere tahsis edilmesi de sadece onların bundan yararlanmasına dayanır.

وأما كونه هدى مرة أخرى فلأن اشتماله على البشارة بمجيء محمد صلى الله عليه وسلم سبب لاهتداء الناس