Taberî bu ayeti, ölüm anında hazır bulunanların vasiyet eden kişiye, mirasçı olmayan yakınlara veya sadaka/azat yoluna aşırı gitmesini teşvik etmemeleri; bunun yerine küçük yetim mirasçıların haklarını koruyacak, adil ve doğru söz söylemeleri gerektiği yönünde açıklamaktadır. Bu emrin dayanağı, kişinin kendi çocukları için ne isterdiyse başkasının yetimleri için de aynı şeyi istemesi gerektiği kıyasıdır. Metin bu görüşü İbn Abbas, Katade, Süddî, Said b. Cübeyr ve İbn Zeyd'den nakledilen çeşitli rivayetlerle desteklemektedir.

فأمر الله سبحانه الذي يسمعه أن يتقي الله ويوفقه ويسدده للصواب، ولينظر لورثته كما كان يحب أن يصنع لورثته إذا خشي عليهم الضيعة

Zemahşerî bu ayette geçen '{درست}' kelimesinin farklı kıraatlerini ve anlamlarını inceler: 'okudun ve öğrendin' (درست), 'yahudilerle müdareseye girdin' (دارست), 'eskidi, geçti' (yani müşriklerin 'öncekilerin masalları' dedikleri gibi), ve mübalağa anlamıyla 'çok eskimiş' (درس ضم الراء). Ayrıca 'ليقولوا' ve 'ولنبينه' ifadelerindeki lam harflerinin birinin mecazi diğerinin hakiki anlamda kullanıldığını, ve 'ولنبينه' zamirinin ayetlere, Kur'an'a veya beyan masdarına râci olabileceğini açıklar.

ومعنى { درست } قرأت وتعلمت . وقرىء : ( دارست ) أي دارست العلماء . ودرست بمعنى قدمت هذه الآيات وعفت كما قالوا : أساطير الأولين

Bu müfessire göre 4:9 ayeti, hasta yanında oturup ona vasiyet konusunda telkinde bulunan kişilere ve mirasçılardan yetim/zayıf çocuklara karşı takva ve adaletli söz söylemeyi öğütlemektedir. Vasiyet miktarı konusunda Hz. Peygamber'in Sa'd'a söylediği hadis esas alınarak, üçte birin caiz sınır, ondan azının ise daha faziletli olduğu; mirasçıları fakir bırakmanın sakıncalı olduğu ifade edilir. Vasilerin yetimlere karşı, mirasçıların da pay almayanlara karşı nazik ve doğru söz söylemesi 'kavlen sedîdâ' ifadesiyle açıklanır.

وهو قوله عليه الصلاة والسلام : ( الثلث والثلث كثير إنك ان تترك ورثتك أغنياء خير من أن تدعهم عالة يتكففون الناس ) . واعلم أن هذا الحديث يدل على أحكام : أحدها : أن الوصية غير جائزة في أكثر من الثلث

Kurtubî, bu ayetteki 'kavlen sedîdâ' (adaletli/doğru söz) ifadesini üç farklı görüşle aktarır: Süddî'ye göre bu, hastanın önce üzerindeki borçları ödemesini, sonra küçük mirasçılarına zarar vermeyecek ölçüde akrabalarına vasiyette bulunmasını emretmektir. Bir başka görüşe göre ölüm döşeğindekine 'Lâ ilâhe illallah' telkin edilmesi kastedilmiştir; ancak bu doğrudan emirle değil, kişinin kendiliğinden duyup tekrar etmesi şeklinde olmalıdır. Üçüncü görüşe göre ayet yetimle ilgilidir ve onun azarlanmaması, küçümsenmemesi anlamındadır.

وقيل : المعنى قولوا للميت قولا عدلا وهو أن يلقنه بلا إله إلا الله ولا يأمره بذلك ولكن يقول ذلك في نفسه حتى يسمع منه ويتلقن هكذا قال النبي صلى الله عليه وسلم : ( لقنوا موتاكم لا إله إلا الله

İbn Kesîr'e göre bu ayet, ölüm döşeğindeki bir kimsenin mirasçılarına zarar verecek bir vasiyette bulunduğunu duyan kişinin, Allah'tan korkarak o kişiyi doğruya yönlendirmesi ve mirasçılarının durumunu gözetmesi gerektiğini bildirmektedir. Bu, kişinin kendi arkasında bıraktığı zürriyetin zayi olmasından nasıl korkacaksa, başkalarının mirasçıları için de aynı hassasiyeti göstermesi gerektiği anlamına gelir. Sa'd b. Ebî Vakkas kıssasıyla desteklenen bu görüşe göre vasiyette üçte biri aşmamak, mirasçıları zengin bırakmanın fakir ve muhtaç bırakmaktan hayırlı olduğu ilkesine dayanır.

هذا في الرجل يحضره الموت فيسمعه رجل يوصي بوصية تضر بورثته فأمر الله تعالى الذي يسمعه أن يتقي الله ويوفقه ويسدده للصواب فينظر لورثته كما كان يجب أن يصنع بورثته إذا خشى عليهم الضيعة

Beydâvî, 'geride zayıf zürriyet bırakırlarsa onlar için korkarlar' ifadesinin muhatabının kim olduğu konusunda birden fazla ihtimal sunar: vasîler, hastanın (vasiyet edenin) yanındaki hazırûn, mirasçılar veya vasiyet edenler olabilir. Bu ihtimallerin ortak noktası, kişinin kendi yetim çocukları için istediği şefkati başkalarının yetimlerine/mirasçılarına da göstermesi gerektiğidir. Devamında 'Allah'tan korksunlar ve doğru söz söylesinler' emri de bu farklı muhataplara göre yorumlanır; örneğin vasiyet edene aşırılıktan kaçınmasını hatırlatmak, ölüm ve şehadet kelimesini telkin etmek gibi.

أو للحاضرين المريض عند الإيصاء بأن يخشوا ربهم، أو يخشوا على أولاد المريض ويشفقوا عليهم شفقتهم على أولادهم فلا يتركوه أن يضر بهم بصرف المال عنهم