Taberî'ye göre âyette geçen 'el-mefrûz' kelimesi 'el-ma'lûm' (bilinen, belirlenmiş, kesinleşmiş) anlamına gelmektedir. Bu ifade şeytanın kendisine ayrılan/tahsis edilen nasibin (payın) önceden belirlenmiş, kesinleşmiş olduğunu ifade eder. Ayrıca metin, lanet (la'ne) kavramının anlamını önceki yerlerde açıkladığını belirterek burada tekrar etmekten kaçındığını söyler.

يعني بالمفروض: المعلوم؛ كما: حدثني المثنى، قال: ثنا أبو نعيم، قال: ثنا سفيان، عن جويبر، عن الضحاك: ليعلم الذين شاقوا الرسول من بعد ما تبين لهم الهدى أنهم من نصيب الشيطان الذي لعنه الله المفروض، وأنه ممن صدق عليهم ظنه

Bu müfessire göre ayetteki 'şeytân-ı marîd' ifadesi İblis'i kastetmektedir ve 'merîd' kelimesi itaatten tamamen uzaklaşmış, isyanda aşırıya gitmiş kimse anlamına gelir; bu kelime dilsel olarak 'düz, kaygan, üzerine hiçbir şey yapışmayan' anlamındaki köklerle ilişkilendirilir. Ayrıca 'nasîb' kelimesinin şeytanın taraftarlarına isim olarak verilmesi, sayıca az olsalar da müminlerin Allah katındaki üstün konumuyla, kafir ve fasıkların çokluğuna rağmen değersizliğiyle açıklanır.

فمن كان شديد البعد عن الطاعة يقال له مريد ومارد لأنه مملس عن طاعة الله لم يلتصق به من هذه الطاعة شيء

Kurtubî'ye göre şeytanın 'onlardan belirli bir pay alacağım' sözü, insanlardan kâfir ve asilerden oluşan bir kesimi azdırıp saptıracağı anlamına gelir. Bu payın miktarı hususunda bir rivayet aktarılır: her bin kişiden biri Allah'a, geri kalanı şeytana aittir. Ayrıca bu payın, insanların şeytana itaat ettikleri bazı cahiliye adetleri (yeni doğan çocuk için çivi çakma, ev cinlerinin onu tanıması için doğumun yedinci gününde etrafında dolaştırma gibi) olduğu görüşü de nakledilir.

وفي الخبر ( من كل ألف واحد لله والباقي للشيطان ( قلت : وهذا صحيح معنى يعضده قوله تعالى لآدم يوم القيامة : ( ابعث بعث النار ( فيقول : وما بعث النار فيقول من كل ألف تسعمائة وتسعة وتسعين ( أخرجه مسلم

İbn Kesîr'e göre bu metin, ayetteki ifadeyi 'belirli ve bilinen bir ölçü/sayı' olarak açıklar. Katade'den nakledilen rivayete göre her bin kişiden dokuz yüz doksan dokuzu ateşe, biri cennete gidecektir.

أي معينا مقدرا معلوما قال قتادة من كل ألف تسع مئة وتسعة وتسعون إلى النار وواحد إلى الجنة

Beydâvî'ye göre 'لعنه الله' ifadesi şeytanın ikinci sıfatıdır ve 'لأتخذن من عبادك نصيبا مفروضا' sözü buna atfedilmiştir; böylece şeytan hem Allah'ın lanetine uğramış hem de insanlara olan aşırı düşmanlığını ortaya koyan bu sözü söylemiş olarak tasvir edilir. Metin, şirkin en uç noktada bir sapıklık olduğunu önce aklî bir delille (tapılan şeyin fail değil münfail olması ilahlığa aykırıdır) açıklar, sonra şeytana ibadetin en çirkin sapıklık olduğunu üç açıdan (onun sapıklıkta ısrarlı oluşu, lanetlenmiş oluşu, insanlara aşırı düşman oluşu) delillendirir. Ayrıca 'مفروض' kelimesi 'kesin olarak belirlenmiş, taksim edilmiş pay' anlamında açıklanmıştır.

وقد برهن سبحانه وتعالى أولا على أن الشرك ضلال في الغاية على سبيل التعليل، بأن ما يشركون به ينفعل ولا يفعل فعلا اختياريا، وذلك ينافي الألوهية غاية المنافاة