Taberî'ye göre ayetteki 'kasr' (kısaltma), korku halinde namazın rekat sayısından kısaltma değil, rükû ve secdenin hadlerinden kısaltmadır; yani şiddetli korku, çarpışma ve safların birbirine yaklaştığı durumlarda namazın rükû-secdesini tam yapmayıp mümkün olan şekilde (yürüyerek, binek üzerinde, kıbleye dönük veya dönük olmadan) eda etmeye izin verilmesidir. Bu görüşe göre birinci taifenin imamla secde etmesiyle namazlarının bittiğine dair te'vilin bir dayanağı yoktur. Taberî, konuyla ilgili farklı görüşleri (seferde namazın kısaltılması, korku namazının rekat sayısı gibi) nakledip kendi tercihini bu şekilde ortaya koymuştur.

وأولى هذه الأقوال التي ذكرناها بتأويل الآية قول من قال: عنى بالقصر فيها القصر من حدودها، وذلك ترك إتمام ركوعها وسجودها، وإباحة أدائها كيف أمكن أداؤها مستقبل القبلة فيها ومستدبرها وراكبا وماشيا، وذلك في حال الشبكة والمسايفة والتحام الحرب وتزاحف الصفوف

Bu metinde Râzî, kısaltılmış namaz (kasr) hükmünün 'darb fi'l-ard' (yeryüzünde yol alma/sefer) şartına bağlandığını, bunun mutlak bir yer değiştirme olmadığını çünkü insanın hayatı boyunca sürekli bir yerden bir yere gittiğini, dolayısıyla bu ifadenin özellikle 'sefer' denilen duruma işaret ettiğini belirtir. Fakihlerin seferin en az mesafesi konusunda ittifak ettiğini ancak bu mesafeyi tayin eden rivayetlerin çok çeşitli ve birbirinden farklı olduğunu (bir gün, iki gün, üç gün, dört berid gibi) aktarır. Ehl-i zâhirin bu ihtilafı, meselede güçlü bir delilin bulunmadığına işaret olarak yorumladığını, Hanefî ve Şafiî ekollerinin farklı hadislere dayandığını, ayrıca haber-i vahid ile Kur'an'ın umumunun tahsis edilmesinin cevazı meselesinde de görüş ayrılığı olduğunu nakleder.

فلما جعل الله الضرب في الأرض شرطا لثبوت هذا الحكم علمنا أنه مغاير لمطلق الانتقال وذلك هو الذي يسمى سفرا ومعلوم أن اسم السفر واقع على القريب وعلى البعيد ، فعلمنا دلالة الآية على حصول الرخصة في مطلق السفر

Kurtubî'ye göre bu ayetteki kasr, Kur'an'da sadece korku ve sefer birlikte bulunduğunda mubah kılınmıştır; korkusuz seferde namazı kısaltmak ise Kur'an'da değil, Peygamber'in sünnetinde ve uygulamasında sabit olan bir husustur. Bu nedenle âlimler arasında kasrın vücûb mu yoksa müstehab mı olduğu, ayrıca ayetteki kasrın dört rekatı ikiye mi yoksa iki rekatı bire mi indirmek anlamına geldiği konusunda ihtilaf vardır.

ففي هذا الخبر قصر الصلاة في السفر من غير خوف سنة لا فريضة لأنها لا ذكر لها في القرآن وإنما القصر المذكور في القرآن إذا كان سفرا وخوفا واجتمعا فلم يبح القصر في كتابه إلا مع هذين الشرطين

İbn Kesîr'e göre bu ayet, seferde namazın kısaltılmasının (kasr) meşruiyetine dair asıl dayanaktır; ancak Hz. Ömer'in hadisiyle sabit olduğu üzere seferde namaz aslında iki rekat olarak farz kılınmıştır, dörde tamamlama değil kısaltma esastır. Ayette geçen korku/fitne şartı ise galip durumu ifade eder, zira hicretin ilk döneminde seferlerin çoğu tehlikeli idi; bu yüzden metinde 'korkmadığınız halde de' iki rekat kılındığına dair rivayetler nakledilerek korku şartının mefhum-u muhalifinin geçerli olmadığı belirtilir.

وهذا إسناد على شرط مسلم وقد حكم مسلم في مقدمة كتابه بسماع ابن أبي ليلى عن عمر وقد جاء مصرحا به في هذا الحديث وفي غيره وهو الصواب إن شاء الله

Beydâvî'ye göre ayetteki 'cünah yoktur' ifadesi namazı kısaltmanın (kasrın) caiz olduğunu, ancak vacip olmadığını gösterir; bunu Hz. Peygamber'in seferde bazen tam kıldırması ve Hz. Aişe'nin kısaltma ile tamamlama arasında serbestçe tercih yaptığına dair rivayeti destekler. Ebû Hanîfe ise Hz. Ömer ve Hz. Aişe'den gelen rivayetlere dayanarak kasrı vacip görmüş, ancak Beydâvî bu rivayetlerin zahirinin ayetle çelişmediğini, te'vil edilebileceğini belirtir. Ayrıca kasrın 'eksiltme' olarak adlandırılmasının, insanların dört rekata alışmış olup iki rekati eksik zannetmelerinden kaynaklandığını, cünah nefyinin de bu zannı gidermek için geldiğini açıklar.

فليس عليكم جناح أن تقصروا من الصلاة بتنصيف ركعاتها ونفي الحرج فيه يدل على جوازه دون وجوبه، ويؤيده أن عليه الصلاة والسلام أتم في السفر.