Taberî'ye göre bu ayette hitap, Yahudilerden ve Allah'ın indirdiği kitaplara bağlı olduğunu iddia edip Hz. Muhammed'i inkar edenlere yöneliktir. Onlar, Muhammed'in peygamberliğini kanıtlayan ve kendi kitaplarında da sabit olan Allah'ın delillerini, gerçekliğini bilerek ve tanıyarak bilinçli olarak inkar etmektedirler.

لم تجحدون بآيات الله؟ يقول: لم تجحدون حجج الله التي آتاها محمدا في كتبكم وغيرها التي قد ثبتت عليكم بصدقه ونبوته وحجته، «وأنتم تعلمون» يقول: لم تجحدون ذلك من أمره، وأنتم تعلمون صدقه

Bu müfessire göre âyetteki vav harfi hal vavıdır ve ifadenin anlamı şudur: Allah'ın Hz. Muhammed'in doğruluğuna delalet eden âyetlerini inkâr ediyorsunuz, oysa Allah amellerinize şahittir ve sizi bunlarla cezalandıracaktır. Bu durum, O'nun âyetlerini inkâra cüret etmemeyi gerektirir. Râzî'ye göre Allah, önce onların kendi sapkınlıklarını kınamış, ardından zayıf müslümanları da saptırmalarını kınamaya geçmiştir.

الواو للحال والمعنى : لم تكفرون بآيات الله التي دلتكم على صدق محمد عليه الصلاة والسلام ، والحال أن الله شهيد على أعمالكم ومجازيكم عليها وهذه الحال توجب أن لا تجترؤا على الكفر بآياته

Beydâvî'ye göre bu ayetlerde Ehl-i Kitab'a hitap edilmesi, onların küfrünün daha çirkin olduğuna delalet eder çünkü âyetleri bilme güçleri daha fazladır; Tevrat ve İncil'e iman ettiklerini iddia etseler de aslında onlara da kâfirdirler. İkinci ayette ise onların müminleri Allah yolundan çevirmeye çalıştıkları, bunu da yolun eğriliğini isteyerek (nesih inkârı, Peygamber'in vasfını değiştirme veya müminler arasına fitne sokma yoluyla) yaptıkları açıklanır. Hitap ve istifhamın tekrarı, onları kınamada mübalağa ve mazeretlerini ortadan kaldırma amacı taşır; her iki fiilin de kendi başına azabı gerektirecek kadar çirkin olduğuna işaret eder.

وتخصيص أهل الكتاب بالخطاب دليل على أن كفرهم أقبح، لأن معرفتهم بالآيات أقوى وأنهم وإن زعموا أنهم مؤمنون بالتوراة والإنجيل فهم كافرون بهما.