Taberî'ye göre bu ayet, Allah'ın Ehl-i Kitap'tan fasık olan diğer ümmete yönelik bir tehdidini (vaîd) ifade etmektedir; bu kimseler fasık oldukları ve Allah'tan bir gazaba uğradıkları bildirilen kimselerdir. Aynı hüküm, Allah'a, Rasûlü'ne ve Muhammed'in (sav) Allah katından getirdiğine küfredenlerden bu grubun benzerleri olanları da kapsamaktadır.

وهذا وعيد من الله عز وجل للأمة الأخرى الفاسقة من أهل الكتاب، الذين أخبر عنهم بأنهم فاسقون وأنهم قد باءوا بغضب منه، ولمن كان من نظرائهم من أهل الكفر بالله ورسوله

Beydâvî'ye göre kâfirlerin mal ve evlatları Allah'ın azabını def etmede kendilerine hiçbir fayda sağlamaz ve onlar cehennemde ebedî kalıcıdırlar. Kâfirlerin bu dünya hayatında yaptıkları infak -riya, gösteriş yahut övünme amacıyla olsun- şiddetli soğuk bir rüzgârın vurup helak ettiği, zalim bir topluluğun ekinine benzetilmiştir; bu benzetme, infakların hiçbir fayda vermeden yok olmasını anlatan bileşik bir temsildir (teşbîh-i mürekkeb). Allah'ın kimseye zulmetmediği, insanların küfür ve isyanları sebebiyle kendi kendilerine zulmettikleri belirtilir.

والمراد تشبيه ما انفقوا في ضياعه بحرث كفار ضربته صر فاستأصلته ولم يبق لهم فيه منفعة ما في الدنيا والآخرة، وهو من التشبيه المركب ولذلك لم يبال بإيلاء كلمة التشبيه للريح دون الحرث