Taberî bu ayette geçen ifadenin, insanların Allah'ın üzerlerindeki hüccetini hatırlayıp ibret almaları ve içinde bulundukları küfürden vazgeçip imana yönelmeleri anlamına geldiğini aktarır. Ayrıca müfessirler arasında bu ifadenin 'müminin imanı' veya 'Allah'ın nimetlerini hatırlayıp şükretmek' şeklinde yorumlandığını da nakleder. Metinde ayrıca müşrik kadınlarla nikahın haramlığına dair ayetin kapsamı, ehl-i kitap kadınların bu hükümden istisna edilip edilmediği ve nesih meselesi tartışılmaktadır.

يقول: ليتذكروا حجة الله عليهم، فيعتبروا بها ويتعظوا، فينزجروا عما هم عليه من الكفر به إلى الإيمان

Bu metinde Zemahşerî, üzerinde durduğu ifadede beklenen alışılmış söz diziminin (öne alınan-sonra bırakılan unsurların) neden değiştirilerek takdim yapıldığını sorguluyor. Ona göre bu takdimin sebebi, ilgili kavramın (mesela belirli bir vaktin/olayın) şanının yüceltilmesi anlamının söz konusu olmasıdır; anlam bunu gerektirdiği için normal söz dizimi terk edilip öne alma tercih edilmiştir. Ayrıca kalplere gözlerin izafe edilmesi meselesinde de, bunun aslında göz sahiplerinin kastedildiği, buna delilin de bağlamdaki başka bir ifade olduğu belirtiliyor.

فإن قلت : الكلام السائر أن يقال : عندي ثوب جيد ولي عبد كيس وما أشبه ذلك فما أوجب التقديم ؟ قلت : أوجبه أن المعنى : وأي أجل مسمى عنده تعظيما لشأن الساعة ، فلما جرى فيه هذا المعنى وجب التقديم

Bu metinde Râzî, müşrik kadınlarla nikahın yasaklanmasını ve bu yasağın kapsamını tartışır; müşrik kelimesinin bütün kâfirleri mi yoksa sadece putperestleri mi kapsadığı, kitap ehli kadınlarla evliliğin cevazı ve ayetteki 'yedğûne ilâ'n-nâr' ifadesinin haramlık gerekçesi (illet) olup olmadığı meselelerini ele alır. Cumhurun görüşüne göre kitabî kadınla nikah caizdir; İbn Ömer, Muhammed b. Hanefiyye ve Hâdî gibi bazı âlimler ise bunu haram saymıştır. Ayrıca ayetteki 'hattâ yü'minne' ifadesinin, iman gerçekleştiğinde nikahın mutlak olarak caiz olacağını gerektirdiği tartışılır.

نهى عن نكاح المشركات ومد النهي إلى غاية وهي إيمانهن ، والحكم الممدود إلى غاية ينتهي عند حصول تلك الغاية ، فوجب أن ينتهي المنع من نكاحهن عند إيمانهن ، وإذا انتهى المنع حصل الجواز ، فهذا يقتضي جواز نكاحهن على الاطلاق

Kurtubî, bu ayetin müşrik kadınlarla evlenmeyi ve müminleri müşriklerle evlendirmeyi yasakladığını, buna dair icma bulunduğunu belirtir. Ayrıca ayeti nikahta velinin şart olduğuna delil sayar ve Ehl-i Kitap kadınlarla evlilik konusunda âlimlerin bu ayetin Maide suresiyle nesh edilip edilmediği veya tahsis edilip edilmediği hususunda ihtilaf ettiklerini aktarır. Ayetin nüzul sebebi olarak Ebû Mersed el-Ğanevî, Hansâ ve Abdullah b. Revâha ile ilgili rivayetleri nakleder.

وأجمعت الأمة على أن المشرك لا يطأ المؤمنة بوجه لما في ذلك من الغضاضة على الإسلام والقراء على ضم التاء من تنكحوا الثانية في هذه الآية دليل بالنص على أن لا نكاح إلا بولى

İbn Kesîr, ayetteki müşrik kadınlarla evlenme yasağının Kitap Ehli kadınlarını da kapsayıp kapsamadığı konusunda iki görüş nakleder: Mücahid, İkrime, Said b. Cübeyr ve diğerlerine göre Kitap Ehli kadınları bu istisnadan hariç tutulmuştur; bir başka görüşe göre ise ayetteki maksat sadece putlara tapan müşriklerdir, Kitap Ehli hiç kastedilmemiştir. İbn Kesîr bu ikinci görüşü birinciye yakın bulur. Ayrıca Abdullah b. Revâha kıssasını nakleder; bu kıssaya göre ayet, müminlerin köle veya siyahi de olsa dindar kadınlarla evlenmesinin, müşriklerle akraba olmak isteyen bazı Müslümanların davranışına karşı indiğini gösterir.

استثنى الله من ذلك نساء أهل الكتاب وهكذا قال مجاهد وعكرمة وسعيد بن جبير ومكحول والحسن والضحاك وزيد بن أسلم والربيع بن أنس وغيرهم وقيل بل المراد بذلك المشركون من عبدة الأوثان ولم يرد أهل الكتاب بالكلية والمعنى قريب من الأول والله أعلم

Beydâvî'ye göre âyet, müşrik kadınlarla evliliği yasaklamaktadır ve 'müşrikât' ifadesi Ehl-i Kitab'ı da kapsar, çünkü Yahudi ve Hıristiyanlar Allah'a ortak koştukları için müşrik sayılır; ancak Kitap ehli kadınlarla evlilik ayrı bir âyetle (Mâide 5) istisna edilmiştir. Mümin bir cariye, güzelliği ve meziyetleriyle beğenilse de müşrik bir hür kadından daha hayırlıdır, çünkü bütün insanlar Allah'ın kulu ve cariyesidir. Müşrikler cehenneme çağırırken, Allah -mecazen mümin dostları- cennete ve mağfirete çağırır; bu yüzden müşriklerle dostluk ve akrabalık kurmak uygun değildir.

والمشركات تعم الكتابيات لأن أهل الكتاب مشركون لقوله تعالى: وقالت اليهود عزير ابن الله وقالت النصارى المسيح ابن الله إلى قوله: سبحانه عما يشركون ولكنها خصت عنها بقوله: والمحصنات من الذين أوتوا الكتاب