Taberî'ye göre bu ifade, Ehl-i Kehf gençlerinin kavimleri hakkındaki sözlerini nakleder: kavimleri Allah'tan başka ilahlar edinip onlara tapmaktadır, oysa bu tapınmalarına dayanak olacak açık bir delil (hüccet/burhan) getirmemektedirler. Taberî, ayette bir hazif (îcaz/eksiltme) bulunduğunu, zahir olan kısmın hazfedilen kısma delalet ettiğini belirtir; 'aleyhim' ifadesindeki zamirin ilahlara ait olduğunu, ancak asıl sorgulanan hususun ilahlara değil, onlara tapanların bu tapınmayı ve ilah edinmeyi hangi delille yaptıklarına dair olduğunu açıklar.

وفي الكلام محذوف اجتزئ بما ظهر عما حذف، وذلك في قوله: فالهاء والميم في عليهم من ذكر الآلهة، والآلهة لا يؤتى عليها بسلطان، ولا يسأل السلطان عليها، وإنما يسأل عابدوها السلطان على عبادتهموها

Zemahşerî'ye göre ayette 'عبادتهم' kelimesinden önce muzâf (bir isim) hazfedilmiştir; asıl ifade 'putlara tapınmaları üzerine delil getirmiyorlar mı' anlamındadır. Bu hazif bir kınama (tebkît) amacı taşır; çünkü putlara tapınma üzerine delil getirmenin imkânsız olduğunu göstermektedir. Bu durum taklidin bozukluğuna ve dinde delilin zorunlu olduğuna işaret eder.

هلا يأتون على عبادتهم ، فحذف المضاف وهو تبكيت ؛ لأن الإتيان بالسلطان على عبادة الأوثان محال ، وهو دليل على فساد التقليد ، وأنه لا بد في الدين من الحجة حتى يصح ويثبت

Kurtubî'ye göre gençlerin sözü, kavimlerinin putlara delilsiz, sadece taklit yoluyla taptıklarını birbirlerine söylemesidir. 'Levlâ' edatı, onları aciz bırakmaya (tacziz) yönelik bir kışkırtma/teşvik ifadesidir; yani madem ki putların ilahlık iddiasına dair açık bir delil getiremiyorlar, bu durumda onların iddiasına itibar edilmesi gerekmez.

فقولهم لولا تحضيض بمعنى التعجيز وإذا لم يمكنهم ذلك لم يجب أن يلتفت إلى دعواهم

Bu müfessire göre ifade, iddia sahiplerinin savundukları görüşün doğruluğuna açık ve sahih bir delil getirmemiş olduklarını, bunu getirmeleri gerektiğini vurgulamaktadır. Yani metin, ortaya konan iddianın delilsiz olduğunu ve buna rağmen ileri sürüldüğünü belirtmektedir.

أي هلا أقاموا على صحة ما ذهبوا إليه دليلا واضحا صحيحا

Beydâvî'ye göre Ashâb-ı Kehf'in kalpleri, vatan, aile ve maldan ayrılmaya sabretmeleri ve zalim Dakyanus'a karşı hakkı açıkça söyleme cesareti göstermeleri sayesinde güçlendirilmiştir. Onların 'lekad kulnâ izen şetatâ' sözü, tevhidden ayrılıp başka ilahlar edinmenin haktan uzak ve zulümde aşırı bir söz olacağını ifade eder. Kavimlerinin taptığı ilahlar için hiçbir açık delil getirilemediğini söylemeleri, delilsiz dini iddiaların reddedilmesi gerektiğine ve bu hususta taklidin caiz olmadığına işaret eder.

وفيه دليل على أن ما لا دليل عليه من الديانات مردود وأن التقليد فيه غير جائز