Taberî'ye göre bu ayette Hz. Peygamber'e, kendisinin insanlardan biri olduğu ve ancak Allah'ın kendisine bildirdiği ölçüde bilgi sahibi olduğu, tapılacak ilahın bir ve tek olduğu söylenmesi emredilmektedir. Rabbine kavuşmayı umanın ameli, Allah'a ortak koşmadan, yani riya yapmadan halis kılınmalı; riya, görünüşte Allah için yapılan bir ameli aslında başka bir maksatla yapmak suretiyle O'na ortak koşmak sayılır.

فمن يخاف ربه يوم لقائه، ويراقبه على معاصيه، ويرجو ثوابه على طاعته يقول: فليخلص له العبادة، وليفرد له الربوبية

Bu müfessire göre, kişinin uykuda olduğu yerden (Mekke'deyse Kâbe'ye, başka yerdeyse Mekke'ye kadar) parıldayan bir nur oluşur ve bu nurun içi, o kişi uyanıncaya kadar ona salât eden meleklerle dolar.

كان له من مضجعه نورا يتلألأ إلى مكة ، حشو ذلك النور ملائكة يصلون عليه حتى يقوم

Bu müfessire göre 'إنما أنا بشر مثلكم' ifadesi, Peygamber ile diğer insanlar arasında hiçbir sıfat farkı olmadığını, tek farkın kendisine vahyin gelmiş olması olduğunu ifade eder; bu vahyin özü ise tevhid (ilim) ve amel-i sâlih (amel) olmak üzere iki esasa dayanır. Amel-i sâlihin kabulü için de Allah için yapılması ve şirk yönlerinden arınmış olması şart koşulmuştur. Râzî bu bağlamda cündeb b. Züheyr rivayetini nakleder ve gizli-açık amel meselesini iki farklı hadisle uzlaştırır.

أي لا امتياز بيني وبينكم في شيء من الصفات إلا أن الله تعالى أوحى إلي أنه لا إله إلا الله الواحد الأحد الصمد ، والآية تدل على مطلوبين : الأول : أن كلمة { إنما } تفيد الحصر

Kurtubî'ye göre bu ayet, ihlâsla amel edip Allah'ın rızasını isterken aynı zamanda o amelin insanlar tarafından bilinmesinden hoşnut olma durumunu ele almaktadır; ayetin nüzul sebebi olarak birkaç farklı sahâbî kıssası nakledilir (Cündüb b. Zübeyr, Tâvûs'un naklettiği bir adam, Mücâhid'in naklettiği bir adam). Kurtubî bu rivayetlerin hepsinin maksûd olduğunu, ayetin bunları ve benzeri tüm amelleri kapsadığını belirtir.

قلت : والكل مراد والآية تعم ذلك كله وغيره من الأعمال

İbn Kesîr, ayetin bağlamında peygamberlerin de beşer olarak yeme, içme, evlenme gibi insanî fiillerde bulunduğunu; asıl vurgunun ise amellerin kabulünün iki temel şarta bağlı olduğunu belirtir: amelin sadece Allah rızası için yapılması (ihlas) ve Resûlullah'ın şeriatına uygun olması (isabet/sünnete uygunluk). Riya ve gizli şirk konusundaki çeşitli rivayetlerle, bir işi Allah rızası dışında bir amaçla (övülme, gösteriş, bir kişiyi memnun etme vb.) karıştırarak yapmanın ameli batıl kılacağı, çünkü Allah'ın şirk koşulan ameli kabul etmeyip bütünüyle ortağa bıraktığı anlatılır.

وهذان ركنا العمل المتقبل لا بد أن يكون خالصا لله صوابا على شريعة رسول الله صلى الله عليه وسلم

Beydâvî'ye göre bu ayette Hz. Peygamber, kendisinin ilim bakımından beşer olup Allah'ın kelimelerini kuşatma iddiasında bulunmadığını, sadece vahiy yoluyla tevhid bilgisiyle diğer insanlardan ayrıldığını beyan etmektedir. Amel yönünden ise ahiret buluşmasını uman kimsenin Allah'ın razı olacağı salih amel işlemesi ve bu ameli riya veya karşılığında ücret bekleme yoluyla başkasına ortak etmemesi gerektiği vurgulanır. Ayet, ilim ve amelin özünü, yani tevhid ile ibadette ihlası bir arada topladığı şeklinde açıklanır.

قل إنما أنا بشر مثلكم لا أدعي الإحاطة على كلماته. يوحى إلي أنما إلهكم إله واحد وإنما تميزت عنكم بذلك. فمن كان يرجوا لقاء ربه يؤمل حسن لقائه أو يخاف سوء لقائه. فليعمل عملا صالحا يرتضيه الله. ولا يشرك بعبادة ربه أحدا بأن يرائيه أو يطلب منه أجرا.