Taberî, müşriklerin Peygamber'i vahiy dışında bir şeyle amel etmeye kandırmaya çalıştıklarını, bunun kimilerine göre putlara dokunma teklifi, kimilerine göre Sakîf kabilesinin İslam'a girmelerine belirli bir süre tanınmasını istemeleri şeklinde yorumlandığını nakleder. Kendisi bu rivayetler arasında kesin bir tercih yapmayıp, ayetin zahirine iman etmenin en doğru yol olduğunu belirtir. Ayetin anlamı olarak, Allah'ın Peygamber'i koruması sayesinde müşriklerin fitnesine az bir şey de olsa meyletmekten sakındırıldığını ifade eder.

والصواب من القول في ذلك أن يقال: إن الله تعالى ذكره أخبر عن نبيه صلى الله عليه وسلم، أن المشركين كادوا أن يفتنوه عما أوحاه الله إليه ليعمل بغيره، وذلك هو الافتراء على الله

Zemahşerî'ye göre bu ayet, Allah'ın Peygamber'i sabitleştirmesi (tesbît) ve koruması (ısmet) olmasaydı, onların hile ve tuzaklarına meyletmeye yaklaşabileceğini bildirmektedir. Bu durum Allah'tan bir teşvik/uyarı (tehyîc) ve Peygamber için bir sabitleştirme lütfudur; aynı zamanda müminler için de bir lütuf ve öğüt içermektedir.

ولولا تثبيتنا لك وعصمتنا لقاربت أن تميل إلى خدعهم ومكرهم ، وهذا تهييج من الله له وفضل تثبيت ، وفي ذلك لطف للمؤمنين

Bu metinde Râzî, Peygamber'in (s.a.v.) müşriklere gerçekten meyletmediğini, âyetteki 'levlâ' (eğer olmasaydı) ifadesinin bir şeyin ancak başka bir şeyin yokluğuyla var olmayacağını gösterdiğini, dolayısıyla o küçük meyilin fiilen gerçekleşmediğini belirtir. Ona göre âyetin anlamı, Allah'ın Hz. Muhammed'i sabitlemesi (tesbît) sayesinde bu meyilin hiç vuku bulmadığıdır; bu sabitleme fiilen gerçekleştiği için meyil de imkansız hale gelmiştir. Ayrıca üçüncü bir görüş olarak, hitabın zahiren Peygamber'e yönelik olsa da asıl maksadın ümmetten hiç kimsenin müşriklere meyletmemesi olduğu nakledilir.

وكلمة لولا تفيد انتفاء الشيء لانتفاء غيره فدل على أن ذلك الركون القليل لم يحصل

Kurtubî bu ayette Hz. Peygamber'in müşriklere doğru en küçük bir meyle bile yaklaşmaktan Allah tarafından korunduğunu aktarır. Bazı görüşlere göre hitap zâhiren Peygamber'e yönelik olsa da bâtında Sakîf kabilesi kastedilmektedir ve onların Peygamber'e meyletmiş gibi konuşmaları mecazen ona nispet edilmiştir. Bir başka görüşe göre ise Peygamber'de gerçek bir meyil olmayıp, Allah'ın lütfu olmasaydı böyle bir meylin gerçekleşebileceği ifade edilmektedir; İbn Abbas'a göre ise Peygamber masumdur ve bu hitap aslında ümmete bir uyarı niteliğindedir.

وقيل : ظاهر الخطاب للنبي صلى الله عليه وسلم وباطنه إخبار عن ثقيف والمعنى : وإن كادوا ليركنونك أي كادوا يخبرون عنك بأنك ملت إلى قولهم فنسب فعلهم إليه مجازا واتساعا

Beydâvî'ye göre bu ayet, Peygamber'in müşriklerin isteklerine az bir şeyle bile meyletmeye yaklaşmadığını, ancak Allah'ın koruması (ısmet) sayesinde bu yakınlaşmadan da uzak tutulduğunu bildirir. Eğer bu koruma olmasaydı, dünya ve ahirette kat kat azap görecekti; bu da başkalarının aynı fiilde bulunmasına göre önemli bir kişinin hatasının daha ağır sayılmasındandır.

وهو صريح في أنه عليه الصلاة والسلام ما هم بإجابتهم مع قوة الدواعي إليها، ودليل على أن العصمة بتوفيق الله وحفظه.