Bu metinde Taberî, ipliğini bozan kadın örneğinin, ahdi bozan kimseye Allah'ın verdiği bir temsil olduğunu; Mekke'de eğirdiği ipliği tekrar çözen ahmak bir kadına atfen anlatıldığını, ayrıca 'erbâ' kelimesinin bir topluluğun diğerinden daha çok ve güçlü olması anlamına geldiğini nakleder. Bazı kabileler kendilerinden daha güçlü ve çok olan başka bir kabileyle anlaşma yapmak için önceki antlaşmalarını bozuyorlardı; ayet bunu yasaklamaktadır. Allah'ın ahde bağlılığı emretmesi, itaat edenle isyan edeni birbirinden ayırt etmek amacı taşımaktadır.

وقال آخرون: إنما هذا مثل ضربه الله لمن نقض العهد، فشبهه بامرأة تفعل هذا الفعل

Zemahşerî'ye göre bu ayet, Kureyş topluluğunun sayı ve mal bakımından Müslümanlardan daha çok ve zengin olmasının, bir imtihan sebebi olarak zikredildiğini belirtir. Ona göre Allah'ın maksadı, müminlerin Allah'a verdikleri söze ve Peygamber'e yaptıkları bey'at yeminlerine bağlı kalıp kalmayacaklarını, yoksa Kureyş'in çokluğuna ve gücüne mi kapılacaklarını ortaya çıkarmaktır. Bu durum İslam milletine muhalefetten sakındırma ve uyarı niteliği taşır.

إنما يختبركم بكونهم أربى ، لينظر أتتمسكون بحبل الوفاء بعهد الله وما عقدتم على أنفسكم ووكدتم من أيمان البيعة لرسول الله صلى الله عليه وسلم ، أم تغترون بكثرة قريش وثروتهم وقوتهم وقلة المؤمنين وفقرهم وضعفهم

Bu müfessire göre ayetteki temsil, Kureyş'ten Rayta (veya Reyta) adında ahmak bir kadına atıfla, ipliğini sağlamca eğirip sonra bozan bu kadının haline benzetilerek, yeminlerini bozanların durumu tasvir edilmektedir. Ayrıca burada asıl maksadın belirli bir kişinin tayini olmayıp, kötü bir davranışın vasfının anlatılması olduğu görüşü de nakledilmiştir. Metin ayrıca 'enkâsen' kelimesinin dilsel tahlilini (mef'ûl-i sânî mi, mastar mı, hal-i müekkide mi olduğu) ve 'dahal' ile 'erbâ' kelimelerinin lugavî anlamlarını ayrıntılı olarak ele almaktadır.

أنها امرأة من قريش يقال لها رايطة ، وقيل ريطة ، وقيل تلقب جعراء وكانت حمقاء تغزل الغزل هي وجواريها فإذا غزلت وأبرمت أمرتهن فنقضن ما غزلن

Kurtubî'ye göre bu ayet, Araplar arasında yaygın olan bir ittifak bozma pratiğine işaret eder: bir kabile başka bir kabileyle antlaşma yapar, sonra daha güçlü ve büyük bir kabile ortaya çıkınca ilk antlaşmayı bozup o güçlü tarafa yönelirdi. Ayet, bir topluluğun sayıca veya mal bakımından bir başkasından daha fazla olmasının, yeminleri ve antlaşmaları bozmak için sebep olamayacağını bildirir. Asıl maksat, kâfirlerin çokluğu ve zenginliğinden etkilenerek küfre veya ahde vefasızlığa dönmenin yasaklanmasıdır.

قال المفسرون : نزلت هذه الآية في العرب الذين كانت القبيلة منهم إذ حالفت أخرى ثم جاءت إحداهما قبيلة كثيرة قوية فداخلتها غدرت الأولى ونقضت عهدها ورجعت إلى هذه الكبرى قاله مجاهد

İbn Kesîr, ayetin ipini bozup tekrar eğiren Mekkeli çılgın kadın kıssasına dayandığını (Abdullah b. Kesîr ve Süddî) ve bunun bir 'ahdini kuvvetlendirdikten sonra bozan kişi' için verilmiş bir temsil olduğunu (Mücahid, Katade, İbn Zeyd) aktarır ve ikinci görüşün daha güçlü ve açık olduğunu belirtir. Ardından 'enkâsan' kelimesinin dilbilimsel tahlilini yapar ve ayetin, antlaşmaları bozup daha güçlü/çok olan tarafla ittifak kurma davranışını yasakladığını açıklar.

وقال مجاهد وقتادة وابن زيد هذا مثل لمن نقض عهده بعد توكيده وهذا القول أرجح وأظهر سواء كان بمكة امرأة تنقض غزلها أم لا

Beydâvî'ye göre ayetteki 'nakzu'l-ğazl' benzetmesi, ipliğini sağlamca büktükten sonra bozan bir kadının davranışıyla, verdiği ahdi bozan kişinin durumunu özdeşleştirir. Yeminleri aranızda bir hile/fesat aracı kılmak yasaklanmış, bir topluluğun diğerinden sayıca veya güççe fazla olmasının ahde vefasızlık için gerekçe yapılmasının (Kureyş örneğinde olduğu gibi) kınandığı belirtilir. Allah'ın insanları bu durumla imtihan etmesi, kimin ahde bağlı kalıp kalmadığını ortaya çıkarmak içindir.

والمعنى لا تغدروا بقوم لكثرتكم وقلتهم أو لكثرة منابذتهم وقوتهم كقريش، فإنهم كانوا إذا رأوا شوكة في أعادي حلفائهم نقضوا عهدهم وحالفوا أعداءهم.