Bu metinde geçen 'el-ğâbir' ifadesi, kadının (Lût'un karısı) geride kalıp helâk edileceğine dair Allah'ın onun hakkında verdiği hükmü belirtir; yani o, önce baki kalanlardan olacak, sonra da helâk olacaktır.

قضى الله فيها إنها لمن الباقين، ثم هي مهلكة بعد، وقد بينا الغابر فيما مضى بشواهده

Zemahşerî'ye göre 'takdir' fiilinin 'ma' ile taalluk etmesi (fiilin kalp fiillerinden olması), takdir fiilinin ilim anlamını içermesinden kaynaklanır; bu yüzden âlimler Allah'ın kullarının amellerini takdir etmesini ilim ile tefsir etmişlerdir. Ayrıca melekler, takdir fiilini -ki bu yalnızca Allah'a mahsustur- kendilerine nispet etmişlerdir; çünkü Allah'a olan yakınlık ve özel konumları sebebiyle, meliklerin has adamlarının 'böyle tedbir aldık, şöyle emrettik' demesi gibi, aslında tedbir ve emir sahibi melik olduğu halde kendilerine nispet etmişlerdir. Bu, kendilerinin Allah'tan ayrı düşünülmediğini gösterme amacı taşır.

لما لهم من القرب والاختصاص بالله الذي ليس لأحد غيرهم ، كما يقول خاصة الملك : دبرنا كذا وأمرنا بكذا ، والمدبر والآمر هو الملك لا هم

Bu müfessire göre ayetteki istisna, 'lemünecceevhüm' cümlesindeki zamirden yapılan bir istisnadır; ancak bu, istisnadan istisna türünden değildir çünkü istisnadan istisnanın geçerli olması için hükmün aynı olması gerekir, burada ise iki farklı hüküm söz konusudur. Ayrıca 'kaderna' kelimesinin dildeki asıl anlamı bir şeyi başka bir şeyin miktarına göre belirlemektir, bu da sonradan 'kaza etmek/hükmetmek' anlamıyla açıklanmıştır. Bu takdirin/kazanın anlamı ise, kadının (Lut'un karısının) geride kalıp helak olacakların arasında bulunması, Lut ile birlikte kurtuluşa erenlerden olmamasıdır.

لأن الاستثناء من الإستثناء إنما يكون فيما اتحد الحكم فيه ، كما لو قيل : أهلكناهم إلا آل لوط إلا امرأته

Kurtubî bu ayette 'قدرنا' okuyuşunun (hafif veya şeddeli) anlam bakımından eşdeğer olduğunu belirtir, ardından ayetteki istisna zincirini (müstesna-müstesna minh ilişkisini) dilbilimsel kurala dayanarak açıklar: Lut kavminden 'آل لوط' istisna edilmiş, sonra onlardan da 'امرأته' istisna edilerek asıl istisna edilenlerin hükmüne (yani helake dahil olma) geri dönmüştür.

فقوله سبحانه : إنا أرسلنا إلى قوم مجرمين إلا آل لوط إنا لمنجوهم أجمعين إلا امرأته فاستثنى آل لوط من القوم المجرمين ثم قال : إلا امرأته فاستثناها من آل لوط فرجعت في التأويل إلى القوم المجرمين كما بينا

Beydâvî'ye göre 'إلا آل لوط' istisnasının iki yorumu vardır: eğer 'قوم'dan istisna ise munkatı' (kopuk) bir istisnadır, çünkü kavim suç işlemekle kayıtlıdır; eğer 'مجرمين' zamirinden istisna ise muttasıl (bitişik) bir istisnadır ve hem kavim hem irsal suçlu olanları da kapsar. Buna göre anlam, Lût kavmine gönderilenlerin tamamının suçlu olduğu, ancak Lût'un ailesinin (iman edenlerin) bunun dışında tutulduğu şeklindedir. 'إلا امرأته' istisnası da ya 'آل لوط'tan ya da onların zamirinden yapılmış olabilir; birinci durumda hükümlerin farklılığı sebebiyle sadece zamirden istisna olması gerekir, meğer ki 'إنا لمنجوهم' cümlesi itiraziyye sayılsın.

إن كان استثناء من قوم كان منقطعا إذ ال قوم مقيد بالإجرام وإن كان استثناء من الضمير في مجرمين كان متصلا، والقوم والإرسال شاملين للمجرمين، وآل لوط المؤمنين به