Taberî, ayetteki 'erhâm' kelimesinin nasb ile okunuşunu Allah lafzına 'الأرحام' kelimesinin atfedilmesi şeklinde açıklayarak, bunun 'kendisiyle yemin edip istediğiniz Allah'tan ve akrabalık bağlarını kesmekten sakının' anlamına geldiğini belirtir. Ayrıca ayetteki 'sûu'l-hisâb' (hesabın kötülüğü) ifadesini, günahından dolayı bağışlanmaksızın tüm amelleriyle sorguya çekilme ve hiçbir affa uğramama olarak yorumlar.

يقول تعالى ذكره: والذين يصلون الرحم التي أمرهم الله بوصلها فلا يقطعونها، يقول: ويخافون الله في قطعها أن يقطعوها، فيعاقبهم على قطعها وعلى خلافهم أمره فيها

Bu müfessire göre ayette geçen iki fiil arasında bir ayrım vardır: ilk fiil Allah'ın tüm vaîdinden (tehdidinden) genel olarak korkmayı ifade ederken, ikinci fiil olan 'yehâfûne' özel/hususi bir korkuyu ifade etmektedir. Böylece cümlede genelden özele geçiş yoluyla bir vurgu ve pekiştirme yapılmaktadır.

أي يخشون وعيده كله { ويخافون } خصوصا

Kurtubî'ye göre bu metin öncelikle akrabalık bağlarının (sıla-ı rahim) korunmasını ifade eder; bu Katade ve müfessirlerin çoğunun görüşüdür. Ancak bununla birlikte ayet bütün itaatleri de kapsar; bazıları bunu akrabalık bağını kesmekle, bazıları ise tüm günahlarla ilişkilendirmiştir. İbn Abbas ve Said b. Cübeyr'e göre ise 'Allah'ın emrettiğini birleştirmek' tüm kitaplara ve peygamberlere iman etmek anlamına gelir, Hasen'e göre ise bu Hz. Muhammed'e bağlılıktır; ayrıca imanı salih amelle birleştirmek şeklinde dördüncü bir ihtimal de zikredilmiştir.

ظاهر في صلة الأرحام وهو قول قتادة وأكثر المفسرين وهو مع ذلك يتناول جميع الطاعات قيل : في قطع الرحم وقيل : في جميع المعاصي

İbn Kesîr'e göre bu ayet, akrabalık bağlarını sürdürmek, fakir ve muhtaçlara iyilik etmek ve iyiliği elden bırakmamakla ilgilidir. Kişiler yaptıkları ve bıraktıkları tüm işlerde Allah'ı gözetip ahiretteki hesabın kötü çıkmasından korkarlar. Bu sebeple onlara hareket ve durgunluklarının, kendilerine ve başkalarına dair tüm hallerinin tamamında doğruluk ve istikamet emredilmiştir.

فلهذا أمرهم على السداد والاستقامة في جميع حركاتهم وسكناتهم وجميع أحوالهم القاصرة والمتعدية

Beydâvî'ye göre bu ayetlerdeki 'sıla' emri; akrabalık bağını, müminlerle dostluğu ve tüm peygamberlere imanı, hatta insanların bütün haklarına riayeti kapsar. Allah'tan korkmak genel olarak O'nun vaîdinden çekinmek, kötü hesaptan korkmak ise özellikle kişinin kendini hesaba çekmesi anlamına gelir. Sabır, nefsin hoşlanmadığı ve hevânın karşı çıktığı şeylere katlanmaktır; infak ise üzerlerine farz olan malın bir kısmını, tanınmayan kimsenin gizlice, tanınan kimsenin ise açıkça vermesidir. Kötülüğü iyilikle savmak, ya kötülüğe iyilikle karşılık vermek ya da kötülüğün ardından iyilik yaparak onu silmektir.

والذين يصلون ما أمر الله به أن يوصل من الرحم وموالاة المؤمنين والإيمان بجميع الأنبياء عليهم الصلاة والسلام، ويندرج في ذلك مراعاة جميع حقوق الناس. ويخشون ربهم وعيده عموما. ويخافون سوء الحساب خصوصا فيحاسبون أنفسهم قبل أن يحاسبوا.

Bu müfessire göre ahd ve mîsâkın vasıflarını ayrıca zikretmek, bunların Allah ile kul arasındaki hususlara has kalmayıp kullar arasındaki hukuku da kapsadığını göstermek ve konuyu tekid etmek içindir. Sıla ile ilgili kısımda 'mâ evsale'llâhu bihî' kavramı; sılâ-i rahim, Hz. Peygamber'e yardım ve nusret, ve kullara ait tüm vacip hakların gözetilmesi şeklinde üç görüşle açıklanır. Haşyet ve havf ile ilgili kısımda ise bunun ibadetlerdeki noksanlıktan korkma değil, Allah'ın azamet ve celâlinden duyulan korku olduğu belirtilir; zira aksi halde tekrar gerekirdi.

وهذا يدل على أن المراد من الخشية من الله ما ذكرناه من خوف الجلال والمهابة والعظمة وإلا لزم التكرار