Taberî'ye göre bu ayette anlatımda hazfedilmiş (metroke) bir kısım vardır: Yusuf'un kardeşleri babalarına dönmüş, Rubîl (Rûbil) geride kalmış ve olanları haber vermişlerdir; kardeşlerinden birinin çalıntı suçlamasıyla tutulduğu haberi geldiğinde Ya'kub, bu durumu Yusuf'a yaptıklarına benzeterek onları itham etmiş ve derin üzüntüsünü dile getirmiştir. Ayrıca 'el-Hakîm' vasfı, Allah'ın yarattıklarını tedbir etmesindeki hikmetine, işlerin başlangıç ve sonuçlarının O'na gizli kalmayışına işaret eder.

في الكلام متروك، وهو: فرجع إخوة بنيامين إلى أبيهم، وتخلف روبيل، فأخبروه خبره، فلما أخبروه أنه سرق قال: بوحدتي وبفقدهم وحزني عليهم، وصدق ما يقولون من كذبه {الحكيم } في تدبيره خلقه.

Bu müfessire göre Ya'kub (a.s.), oğullarının Bünyamin hakkında anlattıklarını -Yusuf kıssasında olduğu gibi- doğrulamamış, 'bel sevvelet' diyerek kendilerini yine bir yalan/telkin ile itham etmiştir. Râzî ayrıca on iki oğlundan Mısır'a dönenlerin sayısına ilişkin bir açıklamayı nakleder: Yusuf'un kaybolması ve Bünyamin'in de tutulması sonucu geri dönenlerin dokuz kişi olduğunu belirtir. Ayetin sonunda geçen 'alîm' ve 'hakîm' sıfatlarını da Allah'ın bütün mümkün hususları bilmesi ve fiillerinde abesten/batıldan uzak, hikmetli olması şeklinde açıklar.

اعلم أن يعقوب عليه السلام لما سمع من أبنائه ذلك الكلام لم يصدقهم فيما ذكروا كما في واقعة يوسف فقال : وفيه مسائل : المسألة الأولى : قال بعضهم إن قوله : لأنهم حين ذهبوا بيوسف كانوا إثني عشر فضاع يوسف وبقي أحد عشر ، ولما أرسلهم إلى مصر عادوا تسعة لأن بنيامين حبسه يوسف

Kurtubî'ye göre Ya'kub, Yusuf'un öldüğüne değil, sadece kendisinden haberinin kesildiğine inanıyordu; çünkü Yusuf köle olarak satılmış, sonra hükümdar tarafından satın alınıp evinde gizlenmiş, ardından hapsedilmişti ve imkân bulduğunda babasına haber ulaştırmaya çalışmıştı. Ya'kub kardeşlerin bu haberi öğrenmesinden çekindiği için bir haberci göndermemiş, bu yüzden haber ona ulaşamamıştı.

وإنما غاب عنه خبره لأن يوسف حمل وهو عبد لا يملك لنفسه شيئا ثم اشتراه الملك فكان في داره لا يظهر للناس ثم حبس فلما تمكن احتال في أن يعلم أبوه خبره ولم يوجه برسول لأنه كره من إخوته أن يعرفوا ذلك فلا يدعوا الرسول يصل إليه

İbn Kesîr, ayetteki 'Alîm' ve 'Hakîm' vasıflarını Allah'ın kulların hallerini bilmesi, işlerinde, hükmünde ve takdirinde kullarının maslahatlarını gözetmesi olarak açıklar. Ardından Yusuf'un rüyası ile tevili (kavuşması) arasında geçen süre, Yakub'un ayrılık acısı çektiği yıllar ve İsrailoğulları'nın Mısır'a giriş-çıkış sayıları hakkında farklı rivayetleri nakleder.

قال أبو عثمان النهدي عن سليمان كان بين رؤيا يوسف وتأويلها أربعون سنة قال عبد الله بن شداد وإليها ينتهي أقصى الرؤيا رواه ابن جرير

Beydâvî'ye göre Ya'kub, oğullarının anlattığı hikayenin gerçek olmadığını, bunu kendilerinin kolayca uydurduğunu ima ederek 'bel sevvelet' demiştir; çünkü kralın çalanı alacağını bilmesi mümkün değildir. Ya'kub'un tavrı sabır göstermek ve işi Allah'a havale etmektir; Yusuf için özellikle üzülmesi ise onun kaybının ilk musibet olması ve kalbine derinden işlemesinden, diğer iki oğlunun hayatta olduğuna dair güveninin bulunmasındandır. Gözlerinin beyazlaşması aşırı ağlamaktan kaynaklanmış, 'kezîm' ifadesi ise içindeki öfke ve hüznü açığa vurmadan taşıması anlamına gelir.

لكم أنفسكم أمرا أردتموه فقدرتموه، وإلا فما أدرى الملك أن السارق يؤخذ بسرقته. فصبر جميل أي فأمري صبر جميل، أو فصبر جميل أجمل.