Taberî'ye göre bu ayette hitap, kadınlarla evlenen kocalaradır; onlara mehirlerini eksiksiz ve gönül rızasıyla vermeleri emredilmiştir. Nihle kelimesi 'vacip/farz olan bağış' anlamındadır, yani mehir kadına verilmesi zorunlu bir haktır. Ayetin velilere hitap ettiği görüşü de nakledilmekle birlikte Taberî bunu tercih etmemiş, hitabın doğrudan kocalara yönelik olduğu görüşünü tercih etmiştir.

وأولى التأويلات التي ذكرناها في ذلك التأويل الذي قلناه، وذلك أن الله تبارك وتعالى ابتدأ ذكر هذه الآية بخطاب الناكحين النساء، ونهاهم عن ظلمهن والجور عليهن، وعرفهم سبيل النجاة من ظلمهن؛ ولا دلالة في الآية على أن الخطاب قد صرف عنهم إلى غيرهم.

Bu metinde Râzî, Nisâ 4. ayetle ilgili birkaç ayrı meseleyi bir arada ele almaktadır: mehrin köleye değil efendisine ait olacağı, kadının mehrini gönül rızasıyla kocaya bağışlayabileceği, mehrin kadına ait olup velinin bunda hakkı bulunmadığı ve mehrin kabzedilmeden önce de hibe edilebileceği gibi hükümler ayetten çıkarılmaktadır. Ayrıca 'nefsen' kelimesinin temyiz olarak izahı ve 'hanîen merîen' ifadesinin sıfat/hal/masdar olma ihtimalleri dil tahlili yoluyla açıklanmaktadır.

المسألة الثامنة : دلت هذه الآية على أمور : منها : ان المهر لها ولا حق للولي فيه ، ومنها جواز هبتها المهر للزوج ، وجواز أن يأخذه الزوج

İbn Kesîr, ayetteki 'nihle' kelimesinin mehir/sadak anlamına geldiğini, bunun kadına farz ve vacip bir ödeme olduğunu belirtir. Erkeğin mehri kadına gönül rızasıyla ve tam olarak vermesi gerektiğini, kadının da eşinden hoşnut olmayıp ayrılmak istemesi durumunda aldığı mehri geri vererek fidye-i hulûl yapabileceğini açıklar. Sahabe ve tabiinden nakledilen görüşlerle 'nihle' kelimesinin farz/vacip mehir olduğu desteklenir.

وأما إذا تشاقق الزوجان ولم تقم المرأة بحقوق الرجل وأبغضته ولم تقدر على معاشرته فلها أن تفتدي منه بما أعطاها ولا حرج عليها في بذلها له ولا حرج عليه في قبول ذلك منها

Beydâvî'ye göre 'nihle' kelimesi, mehrin gönül hoşluğuyla ve karşılık beklenmeden verilen bir bağış olduğunu ifade eder; bunu 'farize' (kesin borç) gibi yorumlayanlar lafzın asıl anlamına değil ayetten çıkan hükme bakmışlardır. 'Fein tıbne leküm...' kısmında ise kadınların mehrin bir kısmından gönül rızasıyla vazgeçmeleri halinde kocaların bunu helal ve sorunsuz bir şekilde alıp kullanabilecekleri belirtilir. Metin ayrıca bu ayetin, kocaların eşlerinden gelen hediyeyi kabul etmeyi günah sayan bazı kimseler hakkında indiğine dair bir rivayete de yer verir.

نحلة أي عطية يقال نحله كذا نحلة ونحلا إذا أعطاه إياه عن طيب نفس بلا توقع عوض، ومن فسرها بالفريضة ونحوها نظر إلى مفهوم الآية لا إلى موضوع اللفظ

Kurtubî, 'nihle' ve 'hanîen merîen' ifadelerinin dil tahlilini yaparak ayetteki 'kendinize helâl ve sağlıklı olarak yiyin' anlamının, kadının mehrinden bir kısmını rızasıyla verdiğinde bunun dünyada bir talep ve ahirette bir sorumluluk getirmeyeceğini ifade ettiğini aktarır. Ayrıca 'Fe in tıbne lekum' ifadesindeki hitabın kocalara mı yoksa velilere mi yönelik olduğu konusundaki görüşleri nakleder ve kocalara hitap edildiği görüşünü tercih eder. Bu bağlamda mehrin kadına vacip olduğu ve kadının kendi malı üzerindeki tasarrufunun geçerliliği konusundaki fıkhi ihtilafları da zikreder.

لا تخافون في الدنيا به مطالبة ولا في الآخرة تبعة