Taberî bu ayette geçen 'alâmetler' ifadesinin gündüz yolculukta yol bulmaya yarayan işaretler (dağlar, yol izleri gibi) olduğunu, ayrıca gece yolculukta yıldızlarla (özellikle Cüdî ve Ferkadân yıldızları) yön bulunduğunu belirtir. Bazı müfessirlerin 'alâmetler'i yıldızlar veya dağlar olarak tahsis etmesine karşın, Taberî bunun genel tutulup insanların yollarını bulmalarına yarayan her türlü işareti kapsadığını, ancak ayetin akışına göre gündüz alametlerinin, gece ise yıldızlarla ayrıca zikredildiğini savunur.

وأولى الأقوال في ذلك بالصواب أن يقال: إن الله تعالى ذكره عدد على عباده من نعمه، إنعامه عليهم بما جعل لهم من العلامات التي يهتدون بها في مسالكهم وطرقهم التي يسيرونها

Zemahşerî'ye göre ayetteki söz dizimi normal hitap düzeninin dışına çıkarılmış; 'en-necm' öne alınmış ve 'hum' zamiri araya sokulmuştur. Bu üslup, sanki 'yıldızla özellikle bunlar hidayet bulur' denilmek istendiğini gösterir. 'Hum' zamiriyle kastedilenler Kureyş'tir; çünkü onlar yolculuklarında yıldızlarla yön bulmada başkalarında bulunmayan bir bilgiye sahiptiler, bu yüzden şükür ve ibret onlara daha gerekliydi ve bu sebeple özellikle onlar zikredilmiştir.

كأنه أراد قريشا : كان لهم اهتداء بالنجوم في مسايرهم ، وكان لهم بذلك علم لم يكن مثله لغيرهم ، فكان الشكر أوجب عليهم ، والاعتبار ألزم لهم ، فخصصوا

Bu müfessire göre ayet yıldızların iki temel faydasına işaret eder: birincisi şeytanların gökten haber çalmasını önlemek için onların taşlanması (şihablar), ikincisi ise insanların kara ve denizde yol bulmalarına vesile olmasıdır. Râzî, yıldızlarla yön bulma faydasının hem karada hem denizde geçerli olduğunu, sadece denizle sınırlı olmadığını tercih eder; ayrıca bu ayeti fakihlerin kıble tayininde yıldızlardan istidlal etmenin cevazına delil getirdiklerini nakleder.

ومنهم من قال : بل هو مطلق يدخل فيه السير في البر والبحر وهذا القول أولى ، لأنه أعم في كونه نعمة ولأن الاهتداء بالنجم قد يحصل في الوقتين معا ، ومن الفقهاء من يجعل ذلك دليلا على أن المسافر إذا عميت عليه القبلة فإنه يجب عليه أن يستدل بالنجوم وبالعلامات التي في الأرض

Kurtubî, ayetteki 'nücûm' kelimesinin okunuş farklılıklarını (necm/nücüm) ve bunun tekil-çoğul ilişkisini dilbilimsel açıdan ele alır. Ardından 'alâmât' ile kastedilenin ne olduğu konusunda müfessirlerin görüşlerini (dağlar, yıldızlar, Sürayya, Cedy yıldızı) nakleder ve bunlarla yol bulmanın (ihtida) seferde mi yoksa kıblede mi olduğu tartışmasını aktarır. İbnü'l-Arabî'den yola çıkarak Cedy ve Ferkadeyn yıldızlarının sabit konumları sayesinde herkes için kara ve denizde yön bulmada, kıble tayininde kullanılabilecek en pratik yıldızlar olduğunu, buna dayanarak da kıbleye yönelme hükümlerini (görerek veya delillerle içtihat ederek) fıkhi olarak açıklar.

وإنما الهدي لكل أحد بالجدي والفرقدين لأنها من النجوم المنحصرة المطالع الظاهرة السمت الثابتة في المكان فإنها تدور على القطب الثابت دورانا محصلا فهي أبدا هدي الخلق في البر إذا عميت الطرق وفي البحر عند مجرى السفن وفي القبلة إذا جهل السمت

İbn Kesîr, ayetteki ifadenin gecenin karanlığına işaret ettiğini, İbn Abbas'tan bu şekilde nakledildiğini belirtir. Malik'ten ise 'necm' kelimesinin dağlar anlamına geldiğine dair bir görüş aktarır. Ardından Allah'ın azametine dikkat çekildiğini, hiçbir şey yaratamayan ve bilakis kendileri yaratılmış olan putların değil, yalnızca O'nun ibadete layık olduğunun vurgulandığını ifade eder.

أي في ظلام الليل قاله ابن عباس وعن مالك في قوله يقول النجوم وهي الجبال ثم نبه تعالى على عظمته وأنه لا تنبغي العبادة إلا له دون ما سواه من الأوثان التي لا تخلق شيئا بل هم يخلقون

Bu müfessire göre ayette geçen 'alâmetler', yolcuların dağ, ova, rüzgar gibi unsurlarla yol bulmasına delalet eden işaretlerdir; yıldızla ise insanlar geceleyin çöllerde ve denizlerde yön bulurlar. Beydâvî 'necm' kelimesinin cins ismi olduğunu, bazılarının ise bunu Ülker, Kutup yıldızları, Büyük Ayı ve Keçi yıldızı gibi belirli yıldızlar olarak yorumladığını belirtir. Ayrıca cümledeki zamirin Kureyş'e ait olabileceğini, çünkü onların ticaret için çok yolculuk yapan ve yıldızlarla yön bulmakla tanınan bir topluluk olduğunu, bu yüzden ifadenin özellikle onlara tahsis edilmiş bir vurgu taşıdığını söyler.

ولعل الضمير لقريش لأنهم كانوا كثيري الأسفار للتجارة مشهورين بالاهتداء في مسايرهم بالنجوم، وإخراج الكلام عن سنن الخطاب وتقديم النجم وإقحام الضمير للتخصيص كأنه قيل: وبالنجم خصوصا هؤلاء خصوصا يهتدون