Taberî'ye göre bu ayet, şeytanın insanı cahillerle uğraşmaktan alıkoyup onlara karşılık vermeye sevk edecek bir gazaba sürüklemesi durumunda, kişinin Allah'a sığınması gerektiğini bildirir. Nezğ kelimesi 'fesat' anlamına gelir; şeytanın insanlar arasına fesat sokup birini diğerine karşı kışkırtması gibi bir anlam taşır. Allah'ın sığınılan zat olarak hem cahilin cehaletini hem kulun istiazesini işiten ve bilen olduğu belirtilir.

وأصل النزغ: الفساد، يقول: نزغ الشيطان بين القوم إذا أفسد بينهم وحمل بعضهم على بعض، ويقال منه: نزغ ينزغ، ونغز ينغز

Bu müfessire göre ayetteki 'nezğ' Şeytan'ın vesveseleri ve kalbe günahları süslemesi anlamındadır; ayet, Peygamber'e af ve iyilikle karşılık verme emrinden sonra bir sefih taşkınlık gösterdiğinde ona karşılık vermeyip sükût etmesini ve Allah'a sığınmasını emretmektedir. Ayrıca metinde, bu ayetin peygamberlerin masumiyetine (ismet) itiraz için delil gösterildiği, ancak bunun kalpte Şeytan'dan bir vesvese belirmesi anlamında olup fiilen günah işlemeyi gerektirmediği açıklanmaktadır.

اعلم أن نزغ الشيطان ، عبارة عن وساوسه ونخسه في القلب بما يسول للإنسان من المعاصي

İbn Kesîr'e göre bu ayet, insanlardan gelen kötülüğe iyilikle mukabele etmeyi emreden A'râf, Mü'minûn ve Secde (Hâ Mîm) surelerindeki üç benzer ayetten sonra gelen dördüncü ve tek örnek olup, insan düşmanının iyilikle yumuşatılabileceğini, ancak şeytanın vesvesesine karşı sadece Allah'a sığınmanın çare olduğunu bildirir. Öfke anında şeytanın dürtmesinden Allah'a sığınmak, kişiyi cahilin cehaletine karşılık vermekten koruyacak ve şeytanın hilesini geri çevirecektir.

فهذه الآيات الثلاث في الأعراف والمؤمنون وحم السجدة لارابع لهن فإنه تعالى يرشد فيهن إلى معاملة العاصي من الإنس بالمعروف بالتي هي أحسن فإن ذلك يكفه عما هو فيه من التمرد بإذنه تعالى

Beydâvî'ye göre 'Hazi'l-afv' ifadesi, insanların işlerinde kolay olanı almak, onlara zorluk çıkarmamak anlamına gelir; bu, günahkarlardan af dilemek ya da zekat farz kılınmadan önce sadakalarının kolay kısmını almak şeklinde de yorumlanabilir. 'Emr bi'l-örf' iyi ve güzel görülen fiilleri emretmek, 'cahillerden yüz çevirmek' ise onlarla tartışmamak ve kötülüklerine aynı şekilde karşılık vermemektir. Bu ayet, Peygamber'e güzel ahlakın tamamını toplayıcı bir emir olarak nitelendirilmiştir. Şeytanın vesvesesi ise insanı emredilenin aksine sürükleyen bir dürtme/kışkırtma olarak açıklanmış, bu durumda Allah'a sığınmanın gerekliliği vurgulanmıştır.

خذ العفو أي خذ ما عفا لك من أفعال الناس وتسهل ولا تطلب ما يشق عليهم، من العفو الذي هو ضد الجهد أو خذ العفو عن المذنبين أو الفضل وما يسهل من صدقاتهم، وذلك قبل وجوب الزكاة. وأمر بالعرف المعروف المستحسن من الأفعال. وأعرض عن الجاهلين فلا تمارهم ولا تكافئهم بمثل أفعالهم، وهذه الآية جامعة لمكارم الأخلاق آمرة للرسول باستجماعها.

Zemahşerî'ye göre şeytanın 'nezğ'i, vesvesesiyle kişiyi emredilenin aksine sürüklemesi ve kışkırtmasıdır; bu kelime insanları günaha teşvik ederken dürtme, batırma anlamındaki 'nahs' köküyle ilişkilidir. Ayrıca bir rivayete göre ayet indiğinde Hz. Peygamber gazap durumunu sorunca 'nezğ' yerine 'nez'' ifadesiyle ilgili bir başka ayetin indiği, bununla birlikte şeytanın nezğinin öfkenin galip gelmesi anlamına da gelebileceği belirtilir; bu da Hz. Ebû Bekir'in 'bende ârız olan bir şeytanım var' sözüne benzetilir.

بأن يحملك بوسوسته على خلاف ما أمرت به ولا تطعه

Kurtubî'ye göre âyetteki istiaze emri, şeytanın vesveselerinden Allah'a sığınmayı bildirmektedir; bu vesvesenin Deccal'in fitnesinden, kâfirlerin şerrinden ya da küfür ve kibir gibi belalardan olduğu yönünde farklı görüşler nakledilmiştir. Ayrıca nezğ kelimesinin kökeninin fesat anlamına geldiği, şeytanın en küçük bir hareket veya vesvesesiyle insanı bozmaya çalıştığı belirtilmiştir. Vesveseyi hisseden kişinin bunu reddedip Allah'a sığınmasının, imanın sahih ve halis olduğuna delalet ettiği açıklanmıştır.

وأصل النزغ الفساد يقال : نزغ بيننا أي أفسد