Bu metne göre Musa, kardeşi Harun'un mazeretinin ortaya çıkması ve buzağıya tapan cahillerin yaptığı işte kusurlu olmadığını anlaması üzerine, kardeşine yaptığı davranıştan ve ikisinin Allah ile olan geçmiş hallerinden dolayı bağışlanma talep etmiştir. Bu dua, Allah'ın örtüsüyle günahlarının örtülmesini ve geniş rahmetiyle esirgenmelerini içerir. Metin, Allah'ın kullarına merhametinin, merhamet edenlerin merhametinden daha üstün olduğunu belirtir.

قال موسى لما تبين له عذر أخيه، وعلم أنه لم يفرط في الواجب الذي كان عليه من أمر الله في ارتكاب ما فعله الجهلة من عبدة العجل: مستغفرا من فعله بأخيه، ولأخيه من سالف له بينه وبين الله، تغمد ذنوبنا بستر منك تسترها به

Zemahşerî'ye göre bu ifadeler, kardeşiyle arasındaki durumu telafi edip onu razı etmek ve kendisine kötü niyetle bakanların bu memnuniyetsizliği görüp şeytanlıklarını tamamlayamamaları içindir. Ayrıca kendi tarafından kardeşine karşı yapılmış olabilecek kusurlar için, kardeşinin de güzel bir vekalet/temsil konusunda eksik kaldığı ihtimaline karşı istiğfar edilmektedir. Son olarak, dünyada ve ahirette ikisinin de Allah'ın rahmetinden ayrılmaması, rahmetin ikisini bir arada tutması talep edilmektedir.

ليرضي أخاه ويظهر لأهل الشماتة رضاه عنه فلا تتم لهم شماتتهم ، واستغفر لنفسه مما فرط منه إلى أخيه ، ولأخيه أن عسى فرط في حسن الخلافة

Râzî'ye göre Musa'nın duasında sadece kendisini ve kardeşini zikretmesi, imanlarında sabit kalmayanların bu duaya layık olmadığını gösterir; ancak bazı müfessirlere göre İsrailoğulları içinde imanını koruyanlar da vardı ve küfür sadece belirli bir gruba özgüydü. Ayrıca Musa'nın kardeşi için dua etmesi, buzağıya tapanlara karşı şiddetli tutum almadığından duyduğu öfkenin dinmesinin bir işareti olarak yorumlanır.

خص نفسه وأخاه بالدعاء ، وذلك يدل على من كان مغايرا لهما ما كان أهلا للدعاء ولو بقوا على الإيمان لما كان الأمر كذلك

Bu müfessire göre metinde geçen ifade, Musa'nın (a.s.) 'rabbiğ fir lî' şeklindeki duasının anlamını açıklamaktadır; yani 'günahımı bana bağışla' demektir. Ayrıca A'raf suresindeki 152. ayete ('İnne’l-leḍîne’t-teḥaḍû') atıf yapılarak konunun daha önce ele alındığı belirtilmektedir.

تقدم الأعراف : ( 152 ) إن الذين اتخذوا > < أي اغفر لي ذنبي

İbn Kesîr, Hz. Musa'nın kavminin buzağıya tapmasıyla imtihan edildiğini Allah'tan haber olarak öğrendiğinde levhaları elinden atmadığını, ancak kavmini bu halde bizzat gözleriyle görünce levhaları attığını nakleder. Bu bağlamda Rasûlullah'ın 'gözle görenin haber alan gibi olmadığı' şeklindeki sözü aktarılarak, haberle bilginin doğrudan müşahedeye göre eksik kaldığı vurgulanır.

يرحم الله موسى ليس المعاين كالمخبر أخبره ربه عز وجل أن قومه فتنوا بعده فلم يلق الألواح فلما رآهم وعاينهم ألقى الألواح

Beydâvî'ye göre Hz. Musa'nın Hz. Harun'a öfkesi, kavmin buzağıya tapmasına engel olamamasından kaynaklanır; hitap ya buzağıya tapanlara ya da Harun ve onunla beraber olan müminlere yöneliktir. Musa'nın levhaları atması şiddetli gazap ve din hamiyetinden kaynaklanırken, Harun'un kardeşinin saçından tutması onu ihmalkarlıkla suçladığını gösterir; ancak Harun kendisinin kavim tarafından güçsüz kılındığını ve öldürülmeye yaklaştırıldığını söyleyerek bu ithamı savuşturmuştur. Musa da sonunda hem kendisi hem kardeşi için bağışlanma diler.

وهارون كان أكبر منه بثلاث سنين وكان حمولا لينا ولذلك كان أحب إلى بني إسرائيل