Taberî'ye göre bu ayette geçen 'ruh' ifadesi İncil değil, Cebrail'dir; çünkü ruhun İncil olduğunu kabul etmek, aynı ayette 'Kitap, Hikmet, Tevrat ve İncil'i öğretmem' ifadesiyle tekrar anlamına gelir ki bu, faydasız bir tekrar olup Allah'ın kelamına yakışmaz. Cebrail'e 'ruh' denmesi, babasız olarak Allah'ın doğrudan yarattığı bir ruh olmasından kaynaklanır; 'kuds'e nispet edilmesi de temizlik (taharet) anlamındandır. Aynı şekilde Hz. İsa'ya da bu sebeple 'Allah'tan bir ruh' denmiştir.

فبين فساد قول من زعم أن الروح في هذا موضع الإنجيل، وإن كان جميع كتب الله التي أوحاها إلى رسله روحا منه؛ لأنها تحيا بها القلوب الميتة، وتنتعش بها النفوس المولية، وتهتدي بها الأحلام الضالة. وإنما سمى الله تعالى جبريل روحا وأضافه إلى القدس لأنه كان بتكوين الله له روحا من عنده من غير ولادة والد ولده

Kurtubî'ye göre Allah, İsa'yı ve annesine olan nimetlerini zikretmesinin sebebi iki husustur: birincisi ümmetlere onlara verilen özel şeref ve yüksek mertebeyi anlatmak, ikincisi ise bununla hüccetini pekiştirmek ve onu inkâr edenlere karşı delil getirmektir. Ardından Allah bu nimetleri saymaya başlamış; 'te'yid' güç anlamına gelen 'eyd'den alınmıştır, 'ruhu'l-kudüs' ise İsa'ya has kılınan tertemiz ruh olarak yorumlanmıştır.

إنما ذكر الله تعالى عيسى نعمته عليه وعلى والدته وإن كان لهما ذاكرا لأمرين : أحدهما ليتلو على الأمم ما خصهما به من الكرامة وميزهما به من علو المنزلة الثاني ليؤكد به حجته ويرد به جاحده

İbn Kesîr'e göre bu ayet, Allah'ın Hz. İsa'ya verdiği nimetleri sayması bağlamında, onu annesiz olmayıp babasız yaratmasının kudretinin bir delili olduğunu, onu beşikte konuşturarak annesinin iffetine şahitlik ettirdiğini ve küçüklüğünden büyüklüğüne kadar insanları Allah'a davet eden bir peygamber kıldığını anlatır. Ayrıca Havarilerin ona kötülük yapmasının engellenmesi, düşmanlarının elinden kurtarılıp göğe kaldırılması ve kıyamet günü ölüleri diriltme mucizesinin de bu nimetler arasında zikredildiği belirtilir.

أي في خلقي إياك من أم بلا ذكر وجعي إياك آية ودلالة قاطعة على كمال قدرتي على الأشياء حيث جعلتك لها برهانا على براءتها مما نسبه الظالمون والجاهلون إليها من الفاحشة

Beydâvî'ye göre bu ayette Allah, kıyamet günü kâfirleri peygamberlerin kendilerine tebliğ ettikleri ile ve onlara gösterilen mucizelere verdikleri karşılıkla azarlamaktadır; bir kısmı elçileri yalanlayıp sihirbaz demiş, diğerleri ise aşırı giderek onları ilahlaştırmıştır. Ayrıca 'ruhu'l-kudüs' ifadesi Cebrail olarak veya dinin kendisiyle dirildiği kelam yahut ebedi hayat bahşeden ve günahlardan temizleyen nefes olarak açıklanmıştır. İsa'nın beşikte ve yetişkinlikte aynı şekilde konuşması, çocukluk halinin akıl kemali ve konuşma bakımından yetişkinlik haline eşitlenmesi anlamına gelir ve bununla İsa'nın yeniden yeryüzüne ineceğine delil getirilmiştir, çünkü göğe yükseltildiğinde henüz yetişkinlik yaşına ulaşmamıştı.

والمعنى إلحاق حاله في الطفولية بحال الكهولية في كمال العقل والتكلم، وبه استدل على أنه سينزل فإنه رفع قبل أن يكتهل

Râzî, Îsâ'nın çamurdan kuş şekli yapıp ona ruh üflemesi meselesinde, bu fiilin gerçekte Allah'ın kudretiyle gerçekleştiğini, Îsâ'nın kendi kudretiyle bir şey yaratmadığını vurgular. Bu nedenle âyette 'bi-izni' ifadesinin tekrar edilmesinin, işin Allah'a ait olduğunu tekit etmek amacı taşıdığını belirtir. Ayrıca ölülerin diriltilmesi de yine Îsâ'nın duası üzerine Allah'ın fiili olarak açıklanır.

وإنما أعاد قوله { بإذنى } تأكيدا لكون ذلك واقعا بقدرة الله تعالى وتخليقه لا بقدرة عيسى وإيجاده